KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Asya Studies / 2026 / Sayı: 36

Mitolojik Bir Kuş Olarak Kazın Türk Destanlarındaki Yardımcı Kahramanlık Rolü Üzerine Bir İnceleme

An Examination of the Supporting Heroic Role of the Goose as a Mythological Bird in Turkish Epics

Hasan Ali Diken(ERZİNCAN BİNALİ YILDIRIM ÜNİVERSİTESİ)0000-0001-5948-4255
Sayfa
103–120
Yayın Tarihi
2026-07-01
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak çalışmada mitik etmenlerin destanlardaki düşünsel yönleri daha kapsamlı bir biçimde sunulmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Türk destancılık geleneğinde hayvanlar, olay örgülerini destekleyen tali unsurları meydana getirmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Zira destanlarda kazların kahramanlara haber getirme ve kahramanları uyarma işlevleri, anlatılan hadiselerin şekillenmelerini sağlayıcı birer etki yaratmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak çalışmada mitik etmenlerin destanlardaki düşünsel yönleri daha kapsamlı bir biçimde sunulmaktadır.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Mitoloji · Destan · Türk Destanları

Özet

Türk destancılık geleneğinde hayvanlar, olay örgülerini destekleyen tali unsurları meydana getirmektedir. Dolayısıyla hayvanlar, mitolojik tasavvurların ve inanç sistemlerinin taşıyıcıları olarak bilinmektedir. Söz konusu durum, bilhassa Türk kozmogonisinin temelini teşkil eden “kaz” için de geçerlidir. Kazlar, Türk destanlarında kahramanlara yol gösteren ve kahramanları tehlikelerden koruyan olağanüstü özelliklere sahiptir. Zira destanlarda kazların kahramanlara haber getirme ve kahramanları uyarma işlevleri, anlatılan hadiselerin şekillenmelerini sağlayıcı birer etki yaratmaktadır. Türk yaratılış telakkisine göre kaz; “yeraltı”, “yeryüzü” ve “gökyüzü” olarak cereyan eden üçlü kâinat düzeni arasında sembolik bağlar kurmaktadır. Nitekim “su”, “hava” ve “toprak” ögeleriyle girdiği ilişki; kazın kozmik boyuttaki değerini güçlendirmektedir. Bahsi geçen doğrultuda kazı, başkahramanın sınavları aşıp başarıya ulaşmasında etkin bir faktör olarak değerlendirmek mümkündür. Bu çalışma itibarıyla hayvanların Türk destanları ekseninde üstlendikleri görevler, kazın yardımcı kahramanlık rolü üzerinden ele alınmaktadır. İlgili bağlamda çalışma, kazın muhtelif Türk destanlarındaki fonksiyonel niteliklerini ve simgesel anlamlarını Türk dünya görüşüne istinaden incelemektedir. Ayrıca çalışma, “hayvan” merkezli olarak öne çıkan mitoloji okumalarının destan araştırmalarına sağladıkları katkıları da ortaya koymaktadır. Yine bu çalışma, insan dışı varlıkların destanlardaki etkinliklerini görünür kılmayı amaçlamaktadır. Sonuç olarak çalışmada mitik etmenlerin destanlardaki düşünsel yönleri daha kapsamlı bir biçimde sunulmaktadır. Malum yaklaşım ise Türk destancılığının çok katmanlı yapısını anlama noktasında disiplinler arası çözümlemelere yeni yorumlar kazandırmayı hedeflemektedir.

Abstract

Animals in the Turkish epic tradition constitute subsidiary elements that support narrative structures. Accordingly, animals are recognized as carriers of mythological imaginations and belief systems. This situation is also valid for the goose, which forms a fundamental component of Turkish cosmogony. In Turkish epics, the goose possesses extraordinary qualities, guiding the hero and protecting him from dangers. Its functions of delivering news and warning the hero directly shape the development of narrated events. According to Turkish creation concepts, the goose establishes symbolic connections among the tripartite cosmic order of the underworld, the earthly realm and the sky. Its associations with water, air and earth reinforce its cosmic significance. From this perspective, the goose can be regarded as an effective factor in enabling the hero to overcome trials and attain success. This study examines the roles undertaken by animals in Turkish epics through the auxiliary heroic function of the goose. Within this framework, it analyzes the functional characteristics and symbolic meanings of the goose in various Turkish epics in relation to the Turkish worldview. Furthermore, the study reveals the contributions of animal-centered mythological interpretations to Turkish epic studies. It also aims to make visible the narrative agency of non-human beings therein.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Diken, H. A. (2026). Mitolojik Bir Kuş Olarak Kazın Türk Destanlarındaki Yardımcı Kahramanlık Rolü Üzerine Bir İnceleme. Asya Studies, Sayı: 36, 103–120. https://doi.org/10.31455/asya.1902737

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (42)

  1. Aça, M., Ekici, M. & Yılmaz, A. M. (2014). Anonim halk edebiyatı. M. Ö. Oğuz (Ed.). Türk Halk Edebiyatı El Kitabı İçinde (s. 133-238). Grafiker Yayınları.
  2. Armutak, A. (2004). Doğu ve Batı mitolojilerinde hayvan motifi. İstanbul Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, 30(2), 143-157. https://doi.org/10.16988/iuvfd.05643
  3. Atalay, B. (1985). Divanü Lûgat-it-Türk tercümesi III. Türk Tarih Kurumu Basımevi.
  4. Atsız, H. N. (1975). Türk tarihinde meseleler. Ötüken Neşriyat.
  5. Aytaş, G. (2019). Kültürel bir form olarak Türkülerde kaz. Akademik Kaynak: AKAD, 5(10-11), 75-89. https://izlik.org/JA52LB75MD
  6. Bayat, F. (2011). Türk mitolojik sistemi 1 (Ontolojik ve epistemolojik bağlamda Türk mitolojisi). Ötüken Neşriyat.
  7. Boratav, P. N. (2015). 100 soruda Türk halk edebiyatı. BilgeSu Yayıncılık.
  8. Bozdemir, O. & Özçelik, H. (2019). Şamanist ritüeller kapsamında şaman davulunda bulunan sembollerin değerlendirilmesi üzerine bir araştırma. Akademik Sanat; Sanat, Tasarım ve Bilim Dergisi, 4(8), 102-117. https://izlik.org/JA99PL68LG
  9. Çobanoğlu, Ö. (2001). Türk mitolojisi. Türk dünyası ortak edebiyatı-Türk dünyası edebiyat tarihi 1 İçinde (s. 5-86). Atatürk Kültür Merkezi.
  10. Çobanoğlu, Ö. (2007). Türk dünyası epik destan geleneği. Akçağ Yayınları.
  11. Çobanoğlu, Ö. (2016). Toplumsal ve iktisadî kökenleriyle Türk mitolojisi. Bilim ve Ütopya, 270(22), 11-35.
  12. Diken, H. A. (2025). Kültürel bir form olarak Türk kozmogonik tasavvurunda kaz. Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, 13(44), 14-28. https://doi.org/10.33692/avrasyad.1602006
  13. Dilek, İ. (2002). Altay destanları I. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  14. Elçin, Ş. (1988). Halk edebiyatı araştırmaları I. Mas Matbaacılık.
  15. Elçin, Ş. (2004). Halk edebiyatına giriş. Akçağ Yayınları.
  16. Eliade, M. (1998). Mitlerin özellikleri, (Çev.: S. Rıfat). Om Yayınevi.
  17. Eliade, M. (2009). Dinler tarihine giriş, (Çev.: L. Arslan). E. Kocabıyık (Haz.). Kabalcı Yayınevi.
  18. Ergin, M. (2011). Dede Korkut kitabı I: Giriş-metin-tıpkıbasım. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  19. Erhat, A. (2012). Mitoloji sözlüğü. Remzi Kitabevi.
  20. Esin, E. (2002). İç Asya’da milattan önceki binyılda Türklerin atalarına atfedilen kültürler. Türkler Ansiklopedisi Cilt 1 (İlk Çağ) İçinde (s. 494-517). Yeni Türkiye.
  21. Gökyay, O. Ş. (1973). Dedem Korkudun kitabı. Millî Eğitim Basımevi.
  22. Göner, G. (2020). Türk destanlarında kuş figürü. Genel Türk Tarihi Araştırmaları Dergisi, 2(4), 273-286. https://izlik.org/JA82DY36DD
  23. Harva, U. (2014). Altay panteonu: Mitler, ritüeller, inançlar ve tanrılar, (Çev.: Ö. Suveren). Doğu Kütüphanesi.
  24. Kalafat, Y. & Çetin, N. (2013). Mitoloji-halk inanmaları bağlamında Türk kültürlü halklarda kaz. [Tam metin bildiri]. 2. Uluslararası Kaz Dağları ve Edremit Sempozyumu-Bildiriler ve Özetler, İzmir, Türkiye.
  25. Kalafat, Y. & Güven, İ. M. V. N. (2011). Altay Türk halk inançlarından Anadolu’ya dair bazı tespitler. Arış Dergisi, 6, 60-75. https://doi.org/10.34242/akmbaris.2019.19
  26. Kanca, E. (2020). Sözlü kültür ve yazı takıntısı. Journal of Awareness, 5(4), 535-546. https://doi.org/10.26809/joa.5.038
  27. Malinowski, B. (1998). İlkel toplum, (Çev.: H. Portakal). Öteki Yayınevi.
  28. Ögel, B. (2010). Türk mitolojisi I (Kaynakları ve açıklamaları ile destanlar). Türk Tarih Kurumu Basımevi.
  29. Özarslan, M. (1998). Oğuz Kağan Destanı’nda tarihî, dinî, beşerî ve tabiatüstü unsurlar. M. Özarslan & Ö. Çobanoğlu (Ed.). Prof. Dr. Dursun Yıldırım armağanı İçinde (s. 424-438). Hacettepe Yayıncılık.
  30. Öztürk, O. (2009). Folklor ve mitoloji sözlüğü. Phoenix Yayınevi.
  31. Potapov, L. P. (2012). Altay Şamanizmi, (Çev.: M. Ergun). Kömen Yayınları.
  32. Radloff, W. (1999). Türklerin kökleri, dilleri ve halk edebiyatından denemeler I, (Çev.: A. Ekinci ve Y. Ünlü). Eğitim ve Kalkınma Vakfı (EKAV) Yayınları.
  33. Roux, J. P. (2005). Orta Asya’da kutsal bitkiler ve hayvanlar, (Çev.: A. Kazancıgil & L. Arslan). M. Köpüşoğlu (Haz.). Kabalcı Yayınevi.
  34. Sepetçioğlu, M. N. (1990). Karşılaştırmalı Türk destanları. M. Yerlikaya (Ed.), Akran Yayıncılık.
  35. Sever, M. (1999). Türk mitolojisinde kuşlar. Millî Folklor, 11(42), 83-88. https://www.millifolklordergisi.com/Yayin/42
  36. Tuna, E. (2000). Şamanlık ve oyunculuk. L. Bozkurt (Ed.). Okyanus Yayıncılık.
  37. Turhan Tuna, S. (2017). Türk halk edebiyatı derslerinde hayvan konulu menkabe örneklerinin incelenmesi. Motif Akademi Halkbilimi Dergisi, 10(20), 209-234. https://izlik.org/JA68TN38ZX
  38. Türkmen, F. & Arıkan, M. (2011). Kazak Destanları VIII: Alpamıs Batır * Kambar Batır. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  39. Uraz, M. (1994). Türk mitolojisi. Düşünen Adam Yayınları.
  40. Yakıcı, A. (2022). Yaratılış Destanı’ndan Dede Korkut’a mitoloji bağlamlı Türk edebiyatı metinlerinde kadın. Düşünce Dünyasında Türkiz, 7(38), 9-22. https://izlik.org/JA73FB22RP
  41. Yayan, G. & Kılıç, A. (2014). Kahramanmaraş sandıklarında kullanılan motiflerin ve sembollerin dili. Kahramanmaraş Belediyesi, Kültür ve Sosyal İşler Müdürlüğü Yayını.
  42. Yıldız, N. (1995). Manas Destanı: (W. Rodloff) ve Kırgız kültürü ile ilgili tespit ve tahliller. Türk Dil Kurumu Yayınları.