KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Asya Araştırmaları Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi / 2023 / Cilt: 7 Sayı: Cumhuriyet’in 100. Yılına Armağan Özel Sayısı Özel Sayı

BOZKIR KÜLTÜR ÇEVRESİNDE TÜRK KİŞİLİĞİNİN OLUŞUMU VE GELİŞİMİ

İlhami Durmuş(ANKARA HACI BAYRAM VELİ ÜNİVERSİTESİ, EDEBİYAT FAKÜLTESİ)0000-0001-5742-3643
Sayfa
7–18
Yayın Tarihi
2023-12-31
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada Türk kişiliğinde önemli yeri olan hususlar ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bozkırlarda Türklerin hayatı tarih öncesi devirlere kadar uzanır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Türklerin hayatı bozkırlarda uzun zaman sürmüştür.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada Türk kişiliğinde önemli yeri olan hususlar ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Türk · Bozkır · Kültür

Özet

Bozkırlarda Türklerin hayatı tarih öncesi devirlere kadar uzanır. Türklerin hayatı bozkırlarda uzun zaman sürmüştür. Türkler atı binek hayvanı olarak kullanmıştır. Demirden büyük ölçüde yararlanmışlardır. Bu gelişmeler sonucunda bozkırlarda büyük devlet kurmak için şartlar oluşmuştur. İskitler, Hunlar ve Gök Türkler ilk büyük bozkır devletlerini kurmuşlardır. Türk toplumu bu dönemlerde sosyal, siyasi, iktisadi, dini, hukuki ve askeri açıdan önemli gelişmeler göstermiştir. Türklerin kişilik oluşum ve gelişimleri de bu dönemdedir. Onlarda bilgelik, kahramanlık, disiplin, istiklal anlayışı, millet sevgisi ve ülke sevgisi gelişmiştir. Yazılı kaynaklarda bu hususta oldukça fazla bilgi bulunmaktadır. Bu çalışmada Türk kişiliğinde önemli yeri olan hususlar ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Durmuş, İ. (2023). BOZKIR KÜLTÜR ÇEVRESİNDE TÜRK KİŞİLİĞİNİN OLUŞUMU VE GELİŞİMİ. Asya Araştırmaları Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 7 Sayı: Cumhuriyet’in 100. Yılına Armağan Özel Sayısı Özel Sayı, 7–18. https://doi.org/10.58640/asyar.1401482

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (25)

  1. Ammianus Marcellinus. (1964). Rerum Gestarum Libri. Ed., John C. Rolfe. London: The Loeb Classical Library.
  2. Deer, Jozsef. (1954). “İstep Kültürü”. A.Ü. Dil ve Tarih- Coğrafya Fakültesi Dergisi. 12 (1-2), 159- 176.
  3. De Groot, Johan Jacob Maria. (1921). Die Hunnen der vorchristlichen Zeit-I. Berlin: Walter de Gruyter.
  4. Diodorus Sicilius. (1935). The Library of History. Çev., C. H. Oldfather. London: Harvard University Press.
  5. Doblhoffer, Ernst. (1955). Byzantinische Diplomaten ud Östliche Barbaren. Graz- Wien- Köln: Verlag Styria.
  6. Durmuş, İlhami. (2005). “Eski Türklerde Askeri Kültür”. Silahlı Kuvvetler Dergisi. (385), 4- 25.
  7. Frontinus. (1997). Stratagems. Çev., Charles E. Bennett. Cambridge: The Loeb Classical Library.
  8. Grousset, Rene. (1980). Bozkır İmparatorluğu. Çev., Reşat Uzmen. İstanbul: Ötüken Neşriyat A.Ş.
  9. Herodotos. (1973). Herodot Tarihi. Çev., M. Ökmen. İstanbul: Remzi Kitabevi.
  10. Herrmann, Albert. (1930). “Massagetai”. Paulys Real Encyclopaedie der Classischen Altertumswissenschaft. 14 (2), 2123- 2129.
  11. Hİppokrates. (1995). Airs, Water, Places. Cambridge, Massachusetts. London: Harvard University Press.
  12. Jordanes. (2007). The Origin and Deeds of the Goths. Çev., Charles Christopher Mierow. England: Dodo Press.
  13. Justinus. (1997). Epitome of Philippic History of Pompeius Trogus. Çev., John Yardley. Oxford, New York: Clarendon Pres.
  14. Kafesoğlu, İbrahim. (1989). Türk Milli Kültürü. İstanbul: Boğaziçi Yayınları.
  15. Kaşgarlı Mahmud. (1992). Divanü Lûgat-it Türk Tercümesi I- IV. Çev., Besim Atalay. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  16. Koca, Salim. (2003). Türk Kültürünün Temelleri-II. Ankara: ODES Ltd Şti, Kültür Yayınları.
  17. Köprülü, M. Fuad. (1986). “Alp”. İslam Ansiklopedisi. İstanbul: Milli Eğitim Basımevi, 1/ 379-384.
  18. Ligeti, Lajos. (1986). Bilinmeyen İç Asya. Çev., S. Karatay. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  19. Liu Mau-Tsai. (1958). Die Chinesischen Nachrichten der Ost-Türken I. Wiesbaden: Otto Harrassowitz.
  20. Orhun Abideleri. (1991). Haz. Muharrem Ergin. İstanbul: Boğaziçi Yayınları.
  21. Orkun, Hüseyin Namık. (1987). Eski Türk Yazıtları. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  22. Ögel, Bahaeddin. (1981). Büyük Hun İmparatorluğu Tarihi I- II. Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.
  23. Ögel, Bahaeddin. (1982). Türkler’de Devlet Anlayışı (13. Yüzyıl Sonlarına Kadar). Ankara: Başbakanlık Basımevi. Pritsak, Omeljan. (1954). “Orientierung und Farbsymbolik”. Saeculum. (5), 376-383.
  24. Rolle, Renate. (1980). Die Welt der Skythen. Frankfurt: Verlag C.J. Bucher.
  25. Sümer, Faruk. (1999). Türk Devletleri Tarihinde Şahıs Adları I- II. İstanbul: Türk Dünyası Araştırmaları Vakfı.