KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Al Farabi Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi / 2026 / Cilt: 4 Sayı: 3

KIRIM HANLIĞI’NDA EVLENME VE SONUÇLARI ÜZERİNE BİR TAHLİL

Nuri Kavak(ESKİŞEHİR OSMANGAZİ ÜNİVERSİTESİ, FEN-EDEBİYAT FAKÜLTESİ)0000-0002-9216-8163
Sayfa
131–140
Yayın Tarihi
2019-09-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Nitekim araştırmamızın temel kaynağı Kırım Hanlığı’na ait Şer’iyye Sicilleri olup sicillerde yer alan aileye dair eşsiz veri örneklerinden hareketle kaleme alınmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Aile kurumu, bir toplumu oluşturan temel taşlardan biri olmasının yanı sıra aynı zamanda da sosyal hayatın ilk şekillendiği yerdir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bunu sağlayan en önemli etken ise Osmanlı medrese eğitiminin Kırım sahasında da etkili olmasıdır.
💡
Sonuç & Katkı:Nitekim araştırmamızın temel kaynağı Kırım Hanlığı’na ait Şer’iyye Sicilleri olup sicillerde yer alan aileye dair eşsiz veri örneklerinden hareketle kaleme alınmıştır.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kırım · Kırım Hanlığı · Osmanlı Devleti

Özet

Aile kurumu, bir toplumu oluşturan temel taşlardan biri olmasının yanı sıra aynı zamanda da sosyal hayatın ilk şekillendiği yerdir. Bireyin kişiliğini bulduğu ortamın sağlıklı olması güçlü bir toplumun meydana gelmesine büyük katkı vereceği kanaati toplumbilimcilerin üzerinde ittifak ettikleri bir husustur. O yüzden sosyal yapının güçlendirilmesi maksadıyla aile üzerinde çeşitli kural ve yaptırımlar geliştirilmiştir. Kırım Hanlığı hukuk sistemini İslam Hukukunun Hanefi Mezhebi üzerine inşa ettiğinden ötürü Osmanlı Devleti’ndeki sosyal hayatın adeta bir benzeridir. Bunu sağlayan en önemli etken ise Osmanlı medrese eğitiminin Kırım sahasında da etkili olmasıdır. Kırımlı öğrencilerin başta İstanbul olmak üzere birçok Osmanlı şehrindeki medreselerde eğitim görmeleri ve Osmanlı medreselerinde çalışan hocaların da Kırım’a giderek eğitim-öğretim hizmeti vermeleri hukuk ve eğitim alanında birlikteliği sağlamıştır. Bu cümleden olarak çalışma konumuzun ana unsurlarını oluşturan evlenme, boşanma, nafaka, velayet ve miras gibi meselelerde büyük oranda benzer uygulamalar görülmektedir. Nitekim araştırmamızın temel kaynağı Kırım Hanlığı’na ait Şer’iyye Sicilleri olup sicillerde yer alan aileye dair eşsiz veri örneklerinden hareketle kaleme alınmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Kavak, N. (2019). KIRIM HANLIĞI’NDA EVLENME VE SONUÇLARI ÜZERİNE BİR TAHLİL. Al Farabi Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 4 Sayı: 3, 131–140. https://ajindex.com/articles/1447648

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (3)

  1. KaynakçaArşiv KaynaklarıBahçesaray Şer’iyye Sicilleri (B.Ş.S.), 35-36-37-44-45-46 ve 49. Ciltler.Karasu Şer’iyye Sicilleri (K.Ş.S.), 25-33-47 ve 65. Ciltler.
  2. Basılı KaynaklarAYDIN, M. A. (1999). Türk Hukuk Tarihi, 3. Bsk., İstanbul: Beta Bas. Yay.Baron De Tott. (1989). Türkler ve Tatarlar Arasında, İstanbul: Tercüman 1001 Eser.BİLMEN, Ö. N. (1968). Hukuk-ı İslâmiyye ve Islahat-ı Fıkhiyye Kamusu, c. II, İstanbul: Bilmen Yay.DONUK, A. (1990). “Çeşitli Toplumlarda ve Eski Türklerde Aile”, Aile Yazıları I., (Der. Beylü Dikeçligil, Ahmet Çiğdem), Ankara: Başbakanlık Aile Araştırmaları Kurumu Başkanlığı Yayınları.İslâm Araştırmaları Merkezi, (1999). İlmihal II İslâm ve Toplum, II. Bsk., İstanbul: Diyanet İşleri Bşk. Yay.İPCİOĞLU, M. (2001). Konya Şeriyye Sicillerine Göre Osmanlı Ailesi, Ankara: Nobel Yayınları.ORTAYLI, İ. (2001). Osmanlı Toplumunda Aile, 2. bsk., İstanbul: Pan Yayıncılık.SAYDAM, A. (1999). Osmanlı Medeniyeti Tarihi, Trabzon: Derya Kitapevi.SCHACHT, J. (1997). “Nikâh”, İ.A., C. 9, İstanbul: TDV. Yay.Şemseddin Sami, (1999). Kâmûs-ı Türkî, 7. Bsk., İstanbul: Alfa Yayıncılık.
  3. Basılı KaynaklarAYDIN, M. A. (1999). Türk Hukuk Tarihi, 3. Bsk., İstanbul: Beta Bas. Yay.Baron De Tott. (1989). Türkler ve Tatarlar Arasında, İstanbul: Tercüman 1001 Eser.BİLMEN, Ö. N. (1968). Hukuk-ı İslâmiyye ve Islahat-ı Fıkhiyye Kamusu, c. II, İstanbul: Bilmen Yay.DONUK, A. (1990). “Çeşitli Toplumlarda ve Eski Türklerde Aile”, Aile Yazıları I., (Der. Beylü Dikeçligil, Ahmet Çiğdem), Ankara: Başbakanlık Aile Araştırmaları Kurumu Başkanlığı Yayınları.İslâm Araştırmaları Merkezi, (1999). İlmihal II İslâm ve Toplum, II. Bsk., İstanbul: Diyanet İşleri Bşk. Yay.İPCİOĞLU, M. (2001). Konya Şeriyye Sicillerine Göre Osmanlı Ailesi, Ankara: Nobel Yayınları.ORTAYLI, İ. (2001). Osmanlı Toplumunda Aile, 2. bsk., İstanbul: Pan Yayıncılık.SAYDAM, A. (1999). Osmanlı Medeniyeti Tarihi, Trabzon: Derya Kitapevi.SCHACHT, J. (1997). “Nikâh”, İ.A., C. 9, İstanbul: TDV. Yay.Şemseddin Sami, (1999). Kâmûs-ı Türkî, 7. Bsk., İstanbul: Alfa Yayıncılık.