Dergiler / Amme İdaresi Dergisi / 2018 / Cilt: 51 - Sayı: 2

Avrupa’da Popülizmin Kaynakları Olarak Siyasallaşan Avrupa Bütünleşmesi ve Avrupa Birliği’nde Demokrasi Açığı

Politicised European Integration and Democratic Deficit in the European Union as the Roots of Populism in Europe

Sayfa
27–51
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Avrupa’da popülizmin yükselmesi, popülist partilerin oy oranlarıyla sınırlı kalmamakta, onların öne sürdükleri programların hükümet siyasalarına aksetmesiyle ve Avrupa bütünleşmesine yönelik kuşkuculuğunun artması suretiyle de kendini göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Avrupa’da popülizmin yükselmesi, popülist partilerin oy oranlarıyla sınırlı kalmamakta, onların öne sürdükleri programların hükümet siyasalarına aksetmesiyle ve Avrupa bütünleşmesine yönelik kuşkuculuğunun artması suretiyle de kendini göstermektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışma, popülist siyasetin kaynakları olarak Avrupa Birliği’nin siyasal sistemini ve bu sistem içindeki demokrasi açığı tartışmalarını irdelemektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Kimlik siyaseti, dolayısıyla, Avrupa Birliği’nde egemenlik ve demokrasi açığı tartışmaları aracılığıyla popülizme kaynaklık etmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Avrupa’da popülizmin yükselmesi, popülist partilerin oy oranlarıyla sınırlı kalmamakta, onların öne sürdükleri programların hükümet siyasalarına aksetmesiyle ve Avrupa bütünleşmesine yönelik kuşkuculuğunun artması suretiyle de kendini göstermektedir. Bu çalışma, popülist siyasetin kaynakları olarak Avrupa Birliği’nin siyasal sistemini ve bu sistem içindeki demokrasi açığı tartışmalarını irdelemektedir. Bu irdeleme yapılırken bölgesel bütünleşme kuramları çerçevesinde siyasallaşma sürecinin ortaya çıkardığı dinamikler ortaya konmaktadır. Siyasallaşan Avrupa bütünleşmesinde Yeni-işlevselcilik, hükümetlerarasıcılık ve çok-katmanlı yönetişim kuramları ışığında iktisadi mülahazalardan ziyade kimlik siyasetinin önem kazandığı sonucuna ulaşılmaktadır. Kimlik siyaseti, dolayısıyla, Avrupa Birliği’nde egemenlik ve demokrasi açığı tartışmaları aracılığıyla popülizme kaynaklık etmektedir.

Abstract

Rise of populism in Europe does not remain limited with voting rates of populist parties, though it stands out by means of both reflections of their proposed programs on government policies and the rise of Euroskepticism. This article investigates political system of the European Union and democratic deficit debates in this system as the roots of populist politics. During this investigation dynamics that the process of politicisation has induced is put forward within the framework of regional integration theories. In the light of neofunctionalism, intergovernmentalism and multi- level governance theories, it is concluded that not economic considerations but rather identity politics has gained importance in politicised European integration. Hence, identity politics form basis for populism through sovereignty and democratic deficit debates in the European Union.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TANGÖR, B. (2018). Avrupa’da Popülizmin Kaynakları Olarak Siyasallaşan Avrupa Bütünleşmesi ve Avrupa Birliği’nde Demokrasi Açığı. Amme İdaresi Dergisi, Cilt: 51 - Sayı: 2, 27–51. https://ajindex.com/articles/144080

Kaynakça (17)

  1. Statham, P., & Koopmans, R. (2009). Political party contestation over Europe in the mass media: who criticizes Europe, how, and why?. European Political Science Review, 1(3), 435-463. Standard Eurobarometer 38-89, http://ec.europa. eu/commfrontoffice /publicopinion /index.cfm/Survey/index#p=1&instruments=STANDARD, (18.06.2017). Son Dakika: Macron, Fransa'nın yeni cumhurbaşkanı oldu. http://www.milliyet.com.tr/son-dakika-polis-bile-dunya-2445983/ (18.06.2017).
  2. Schmitter, P. C. (2005). Ernst B. Haas and the legacy of neofunctionalism. Journal of European Public Policy, 12(2), 255-272.
  3. Schmitter, P. C. (1969). Three neo-functional hypotheses about international integration. International Organization, 23(1), 161-166.
  4. Scharpf, F. W. (2006). The joint‐decision trap revisited. Journal of Common Market Studies, 44(4), 845-864.
  5. Sanlı, L. (2005). Avrupa Birliği ve demokrasi açığı. İstanbul:
  6. Alan Yayınevi.
  7. Rose, R. (2017, July). National referendums challenge the EU's policy legitimacy. Council for European Studies Conference. Rosamond, B. (2005). The uniting of Europe and the foundation of EU studies: revisiting the neofunctionalism of Ernst B. Haas. Journal of European Public Policy, 12(2), 237-254.
  8. Risse, T. (2005).
  9. Neofunctionalism, European identity, and the puzzles of European integration. Journal of European Public Policy, 12(2), 291-309.
  10. Plümper, T., & Schneider, C. J. (2007). Discriminatory European Union membership and the redistribution of enlargement gains. Journal of Conflict Resolution, 51(4), 568-587.
  11. Peterson, J. (2001). The Choice for EU theorists: establishing a common framework for analysis. European Journal of Political Research, 29: 289-318.
  12. Pardijs, D. (2017). A potted history of EU referendums, https://www.ecfr.eu/article/commentary_a_potted_history_of_eu_referendums_7240 (27.08.2017).
  13. Müller, J. W. (2016). What is populism?. Philadelphia, PA: University of Pennsylvania Press.
  14. Mueller, J.-W. (2017). How populists win when they lose. Project Syndicate. https://www.project-syndicate.org/commentary/populism-conservative- collaborators-by-jan-werner-mueller-2017-06?barrier=accesspaylog (19.07.2017).
  15. Moravcsik, A. (2008). The myth of Europe's' democratic deficit'. Intereconomics, 43(6), 331-340.
  16. Moravcsik, A. (2002). Reassessing legitimacy in the European Union. Journal of Common Market Studies, 40(4), 603-624.
  17. Moravcsik, A. (1998). The choice for europe: social purpose and state power from Messina to Maastricht. NY: Cornell University Press. Mitr