Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: Temporomandibular bozukluğu olan grupta durumluk kaygı düzeyleri kontrol grubuna kıyasla anlamlı derecede yüksek bulunmuştur (p=0.007).
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Temporomandibular bozukluklar, hem fiziksel hem de psikolojik faktörlerden etkilenen multifaktöriyel yapıya sahip durumlardır. Bu çalışmanın amacı, temporomandibular bozukluğu olan bireylerde anksiyete ve depresyon düzeylerini sağlıklı bireylerle karşılaştırmak ve bu psikolojik parametrelerin demografik değişkenlerle ilişkilerini incelemektir. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya yaşları 18–40 arasında değişen, 31 temporomandibular bozukluğu olan hasta ve 31 sağlıklı birey olmak üzere toplam 62 katılımcı dahil edilmiştir. Klinik ve demografik veriler toplanmış; psikolojik değerlendirmeler için Beck Depresyon Envanteri (BDE) ile Durumluk ve Sürekli Kaygı Envanteri (STAI-I ve STAI-II) uygulanmıştır. Bulgular: Temporomandibular bozukluğu olan grupta durumluk kaygı düzeyleri kontrol grubuna kıyasla anlamlı derecede yüksek bulunmuştur (p=0.007). Sürekli kaygı düzeyleri açısından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmamıştır (p>0.05). Benzer şekilde, Beck Depresyon Envanteri puanları da gruplar arasında anlamlı farklılık göstermemiştir (p>0.05). Yaş, cinsiyet ve eğitim düzeyi ile psikolojik parametreler arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmamıştır (p>0.05). Sonuç: Çalışma bulguları, temporomandibular bozukluğu olan bireylerde durumluk kaygı düzeyleri sağlıklı bireylere kıyasla daha yüksek olabildiğini göstermiştir. Bu bulguya dayanarak, psikolojik değerlendirmeler temporomandibular bozukluğu olan hastaların tedavisinde ayrılmaz bir parça oluşturabilir ve tedavi sadece temporomandibular durumun kendisini değil, aynı zamanda buna eşlik eden psikolojik faktörleri de ele almalıdır.
Abstract
Objective: Temporomandibular disorders (TMD) are multifactorial conditions affected by both physical and psychological factors. The present study aimed to compare the levels of anxiety and depression in individuals with TMD with those in healthy controls, as well as to examine the associations of these psychological parameters with demographic variables. Materials and Methods: A total of 62 participants, including 31 patients with TMD and 31 healthy individuals aged between 18 and 40 years, were included in the study. Clinical and demographic data were collected, and psychological assessments were conducted using the Beck Depression Inventory (BDI) and the State-Trait Anxiety Inventory (STAI-I and STAI-II). Results: State anxiety levels were found to be significantly higher in the TMD group as compared to the control group (p=0.007) by Student’s t-test. No statistically significant differences were observed between the groups in terms of trait anxiety levels (p>0.05). Similarly, BDI scores did not differ significantly between the groups (p>0.05). No significant associations were found between psychological parameters and age, sex, or educational level (p>0.05). Conclusion: Within the limitations of this study, individuals with TMD exhibited higher levels of state anxiety compared with healthy controls. Based on this finding, we conclude that psychological assessments may constitute an integral part of the management of patients with TMD, and the treatment should address not only the TMD condition itself but also the accompanying psychological factors.