Dergiler / ADO Klinik Bilimler Dergisi / 2026 / Cilt: 15 Sayı: 3

Peri-implantitis’i Yeniden Düşünmek: Etiyolojik Heterojenite, Bireyselleştirilmiş Tedavi ve Uzun Dönem Hastalık Kontrolü

Rethinking Peri-implantitis: Etiologic Heterogeneity, Tailored Treatment, and Long-Term Disease Control

Sıla Çağrı İşler(Gazi Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi)0000-0001-5419-9658
Sayfa
135–151
Yayın Tarihi
2026-09-25
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Tedavi başarısının uzun dönemde sürdürülebilmesi, inflamasyonun ve ilerleyici kemik kaybının yapılandırılmış destekleyici peri-implant bakım (SPIC) kapsamında sürekli olarak kontrol altında tutulmasına bağlıdır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Peri-implantitis, belirgin etiyolojik heterojenite ve değişken tedavi sonuçları ile karakterize, biyofilm aracılı inflamatuvar bir hastalıktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Hastalığın gelişiminin; mikrobiyal disbiyoz ve konak duyarlılığının, bazıları implant tedavisi sürecinde ortaya çıkabilen lokal anatomik, implantla ilişkili, protetik ve bakım ile ilişkili faktörlerle etkileşimini yansıttığı düşünülmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Tedavi başarısının uzun dönemde sürdürülebilmesi, inflamasyonun ve ilerleyici kemik kaybının yapılandırılmış destekleyici peri-implant bakım (SPIC) kapsamında sürekli olarak kontrol altında tutulmasına bağlıdır.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Peri-implantitis · keratinize mukoza · biyofilm

Özet

Peri-implantitis, belirgin etiyolojik heterojenite ve değişken tedavi sonuçları ile karakterize, biyofilm aracılı inflamatuvar bir hastalıktır. Hastalığın gelişiminin; mikrobiyal disbiyoz ve konak duyarlılığının, bazıları implant tedavisi sürecinde ortaya çıkabilen lokal anatomik, implantla ilişkili, protetik ve bakım ile ilişkili faktörlerle etkileşimini yansıttığı düşünülmektedir. Bu narratif derleme, peri-implantitisin başlangıcı ve ilerlemesi ile ilişkili faktörlere ilişkin güncel kanıtları özetlemekte ve bu faktörlerin korunma, tanı ve tedavi planlaması açısından klinik önemini değerlendirmektedir. Özellikle başlangıç cerrahi olmayan hastalık kontrolü, değiştirilebilir faktörlerin düzeltilmesi, implant yüzeyinin dekontaminasyonu ve korunması, cerrahi tedavi endikasyonları, defekt özelliklerine göre rekonstrüktif ve rezektif yaklaşımlar ile implantoplastinin seçici kullanımını içeren basamaklı tedavi yaklaşımına odaklanılmaktadır. Uzun dönem sonuçlar ayrıca rezidüel hastalık aktivitesi, hastalık nüksü riski ve destekleyici peri-implant bakım ile ilişkili olarak ele alınmaktadır. Güncel kanıtlar, tedavi yoğunluğunun hastalık şiddeti, defekt konfigürasyonu, implant yüzeyi ekspozisyonu ve hastaya özgü duyarlılığa göre uyarlandığı bireyselleştirilmiş ve risk temelli bir yaklaşımı desteklemektedir. Tedavi başarısının uzun dönemde sürdürülebilmesi, inflamasyonun ve ilerleyici kemik kaybının yapılandırılmış destekleyici peri-implant bakım (SPIC) kapsamında sürekli olarak kontrol altında tutulmasına bağlıdır.

Abstract

Peri-implantitis is a biofilm-mediated inflammatory disease with substantial etiologic heterogeneity and variable treatment outcomes. Its development appears to reflect the interaction of microbial dysbiosis and host susceptibility with local anatomical, implant-related, prosthetic, and maintenance-related factors, some of which may originate during implant therapy. This narrative review summarizes current evidence on factors associated with disease onset and progression and examines their implications for prevention, diagnosis, and treatment planning. Particular attention is given to stepwise therapy, including initial non-surgical disease control, correction of modifiable factors, implant-surface decontamination and preservation, indications for surgery, defect-oriented reconstructive and resective approaches, and the selective use of implantoplasty. Long-term outcomes are also considered in relation to residual disease activity, recurrence risk, and supportive peri-implant care. Current evidence supports an individualized, risk-based approach in which treatment intensity is adapted to disease severity, defect configuration, surface exposure, and patient-specific susceptibility. Treatment success can be maintained over time only when control of inflammation and progressive bone loss is sustained through structured supportive peri-implant care (SPIC).

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

İşler, S. Ç. (2026). Peri-implantitis’i Yeniden Düşünmek: Etiyolojik Heterojenite, Bireyselleştirilmiş Tedavi ve Uzun Dönem Hastalık Kontrolü. ADO Klinik Bilimler Dergisi, Cilt: 15 Sayı: 3, 135–151. https://doi.org/10.54617/adoklinikbilimler.2028862

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...