Dergiler / Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2024 / Cilt: 11 Sayı: 2

Romantik Kırılma ya da Aydınlanmacı Yenilenme

Romantic Rupture or Enlightenment Renewal

Erdal İsbir(Aydın Adnan Menderes Üniversitesi)0000-0002-3100-4456
Sayfa
13–22
Yayın Tarihi
2024-12-29
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu incelemeyle, erken Alman romantizmi ile Aydınlanma arasındaki ilişkinin, romantik bir kırılma mı yoksa aydınlanmacı bir yenilenme mi olduğu sorusuna yanıt aranmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Aydınlanma düşüncesine yönelik çağdaş eleştiriler, aydınlanmacı ideallere ilişkin bir kuşkuya neden olmuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Özellikle modern düşünceye yöneltilen felsefi eleştirilerin, günümüzde “özgürlük” ve “insan haklarına” mesafeli yaklaşan popülist politikalar olarak bedene bürünmesi, gerçekten de “modern günahların” bütünüyle, aydınlanmacı ideallere yüklenip yüklenemeyeceği sorusunu yerinde ve haklı kılar.
💡
Sonuç & Katkı:Bu incelemeyle, erken Alman romantizmi ile Aydınlanma arasındaki ilişkinin, romantik bir kırılma mı yoksa aydınlanmacı bir yenilenme mi olduğu sorusuna yanıt aranmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Erken Alman ROmantizmi · Aydınlanma · Doğa

Özet

Aydınlanma düşüncesine yönelik çağdaş eleştiriler, aydınlanmacı ideallere ilişkin bir kuşkuya neden olmuştur. Özellikle modern düşünceye yöneltilen felsefi eleştirilerin, günümüzde “özgürlük” ve “insan haklarına” mesafeli yaklaşan popülist politikalar olarak bedene bürünmesi, gerçekten de “modern günahların” bütünüyle, aydınlanmacı ideallere yüklenip yüklenemeyeceği sorusunu yerinde ve haklı kılar. Böylesi bir sorunun yanıtlanması, modern aydınlanmacı idealler ile modern Aydınlanma düşüncesinin söylemi arasındaki bağa odaklanmayı gerektirdiği kabul edilmelidir. Bu kabule dayanan bu çalışma, bu bağa odaklanmakta ve Aydınlanmanın ilk eleştirisi olan erken Alman romantizminde modern eleştirilerin izlerini aramaktadır. Bu bakımdan burada, henüz Aydınlanmanın ilk zamanlarında erken Alman romantizminin, ona hangi konularda karşı çıktığı incelenmektedir. Bu incelemeyle, erken Alman romantizmi ile Aydınlanma arasındaki ilişkinin, romantik bir kırılma mı yoksa aydınlanmacı bir yenilenme mi olduğu sorusuna yanıt aranmaktadır.

Abstract

Contemporary critiques against modern Enlightenment thought have led to a suspicion of enlightenment ideals. In particular, the fact that philosophical critiques directed against modern thought are nowadays embodied in populist policies that distance themselves from "freedom" and "human rights" makes the question of whether "modern sins" can indeed be attributed entirely to enlightenment ideals relevant and justified. It must be recognized that answering such a question requires a focus on the relation between the modern enlightenment ideals and the discourse of modern Enlightenment thought. Based on this assumption, this study focuses on this relationship and searches for the traces of modern criticism in early German Romanticism, the first critique of the Enlightenment. In this respect, this study examines the issues on which early German Romanticism objected to modern thought in the early days of the Enlightenment. Through this analysis, an answer is sought to the question of whether the relationship between early German Romanticism and the Enlightenment a romantic rupture or an enlightenment renewal is.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

İsbir, E. (2024). Romantik Kırılma ya da Aydınlanmacı Yenilenme. Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 11 Sayı: 2, 13–22. https://doi.org/10.30803/adusobed.1521710

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Adorno, T. (2005). W. Minima Moralia Reflections on a Damaged Life. (Trans. E. N. F. Jephcott. London). New York: Verso.
  2. Berlin, I. (2004). Romantikliğin Kökleri. (Ed., Henry Hardy, Çev., Mete Tunçay). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
  3. Goethe, J. W. (1946). Goethe’s Botany, The Metamorphosis of Plants and Tobler’s Ode to Nature. (Ed. Trans. Agnes Arber, D.Sc., F.R.S.). USA: Chronica Botanica Company.
  4. Hamman, J. G. (2007). Writings on Philosophy and Language. (Trans. Kenneth Haynes). Cambridge, New York, Melbourne: Cambridge University Press.
  5. Horkheimer, M. ve ADORNO, T. W. (2002). Dialectic of Enlightment, Philosophical Fragments. (Trans. Edmund Jephcott). Stanford, California: Stanford University Press.
  6. Horkheimer, M. (2004). Eclipse of Reason. London, New York: Continuum.
  7. Hölderlin, F. (1990). Hyperion and Selected Poems. (Ed. Eric L. Santner). New York: Continuum.
  8. Kant, I. (1999). Practical Philosophy. (Ed. Trans. Mary J. Gregor). United Kingdom: Cambridge University Press.
  9. Nenmark, K. (1992). “L'absolu littéraire: Friedrich Schlegel and the Myth of Irony”. MLN, Vol. 107, No. 5, pp. 905-930, Comparative Literature. The Johns Hopkins University Press.
  10. Novalis. (1997). Philosophical Writings. (Trans. Margaret Mahony Stoljar). Albany: State University of New York Press. Novalis. (2003). Fichte Studies. (Ed. Jane Kneller). Cambridge, New York, Melbourne: Cambridge University Press. Novalis. (2007). Notes for a Romantic Encyclopaedia. (Ed. David W. Wood). Albany: State University of New York Press. Novalis. (2014). Heinrich Von Oferdingen. (Çev. İclal Cankorel). İstanbul: Doğu Batı Yayınları. Schiller, F. (1943). İnsanın Estetik Terbiyesi Üzerine Mektuplar. (Çev. Melahat Özgü). Ankara: Mf. V. 1943. Schlegel, F. (1991). Philosophical Fragments. (Çev. Peter Firchow). Minneapolis. London: University of Minnesota Press. Schlegel, F. (2001). On The Study of Greek Poetry. (Trans. Stuart Barnett). Albany: State University of New York Press. Vico, G. (1948). The New Science. (Trans. Thomas Goddard Bergin, Max Harold Fisc). New York: Cornell University Press.
  11. Goethe, J. W. (1946). Goethe’s Botany, The Metamorphosis of Plants and Tobler’s Ode to Nature. (Ed. Trans. Agnes Arber, D.Sc., F.R.S.). USA: Chronica Botanica Company.