Dergiler / Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2021 / Cilt: 20 - Sayı: 2

Geçim Stratejilerinin Yerlilik ve Göçmenlik Ekseninde İncelenmesi: Gaziantep Örneği

Analysis of the Household Livelihood Strategies on the Basis of Being Native and Immigrant: The Case of Gaziantep

Sayfa
790–820
Yayın Tarihi
2021-04-27
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Başka bir kente ya da ülkeye göç etmenin ise göçmen hanelerde başvurulan veya başvurulması mümkün görülen bir strateji olduğu dikkat çekmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma Gaziantep’te kent yoksullarının hane geçim stratejilerini ve bu stratejilerin yerlilik ve göçmenlik unsurları ile nasıl şekillendiğini anlamayı amaçlamıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Görüşmelerden elde edilen veriler literatürde işaret edilen hane geçim stratejilerinin Gaziantep’te kent yoksulları tarafından da kullanıldığını fakat bu stratejilerin yerlilik ve göçmenlik unsurları ile farklılaşabildiğini ortaya koymaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Başka bir kente ya da ülkeye göç etmenin ise göçmen hanelerde başvurulan veya başvurulması mümkün görülen bir strateji olduğu dikkat çekmektedir.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kent Yoksulluğu · Hane geçim stratejisi · Yerli yoksulluğu

Özet

Bu çalışma Gaziantep’te kent yoksullarının hane geçim stratejilerini ve bu stratejilerin yerlilik ve göçmenlik unsurları ile nasıl şekillendiğini anlamayı amaçlamıştır. Çalışma kapsamında kırk kişi ile yarı yapılandırılmış görüşme yapılmıştır. Görüşmelerden elde edilen veriler literatürde işaret edilen hane geçim stratejilerinin Gaziantep’te kent yoksulları tarafından da kullanıldığını fakat bu stratejilerin yerlilik ve göçmenlik unsurları ile farklılaşabildiğini ortaya koymaktadır. Kayıt dışı iş piyasasına eklemlenme, kadın ve çocuk emeğine yönelme, tüketimden kısma ve harcamalardan kaçınma, aile yardımı ve destek ağlarına başvurma ve sosyal yardım arama yerli ve göçmen katılımcıların hanelerinin yöneldikleri ortak stratejilerdir. Fakat bu stratejilerde farklılıklar göze çarpmaktadır. Kadınların hane dışında çalışmalarına karşı verilen tepkiler göçmen hanelerde sertleşmekte ve bu nedenle kadınların mevsimlik tarım işçiliği, kuaförlerde çalışma ve evde parça başı iş yapma dışındaki işlerde çalışmaları yerli hanelere kıyasla azalmaktadır. Çocuk emeğinin kullanımına hem yerli hem göçmen hanelerde rastlansa da bu stratejinin göçmen hanelerde yoğunlaştığı görülmektedir. Dayanışma ağlarının kullanılmasına hem yerli hem de göçmen hanelerin başvurduğu görülse de göçmenler, hane havuzu oluşturma gibi yoğun dayanışma ilişkilerinin kullanımına daha yatkındır. Kır ile bağların sürdürülmesi ise yalnızca yerli hanelerin başvurabildikleri bir stratejidir. Başka bir kente ya da ülkeye göç etmenin ise göçmen hanelerde başvurulan veya başvurulması mümkün görülen bir strateji olduğu dikkat çekmektedir.

Abstract

This study aims to understand the household livelihood strategies of the urban poor in Gaziantep and how these strategies are shaped by being native or immigrant. For field research, semi-structured interviews were conducted with forty participants. The data obtained from the interviews reveal that the household livelihood strategies pointed out in the literature are also used by the urban poor in Gaziantep, however, these strategies differ between native and Syrian poor. Entering into the informal labor market, using women's and children's labor, reducing consumption and spending, relying on family and support networks, and seeking social assistance are common strategies for households of native and immigrant participants. However, these common strategies are applied differently by native and immigrant households. The cultural responses against women’s work outside of the household are harsher than the native participants’ households. Therefore, immigrants women’s work is limited to working in seasonal agricultural work, and doing piece-work at home. Another differentiating strategy is using child labor. Immigrant households are employing this strategy more intensely than native households. Another strategy employed more intensely in immigrant households is relying on family and kinship networks. Maintaining linkages with rural is peculiar to native participants’ households. Migrating another city or country is another strategy that was used or planned to be used by immigrant participants

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AKSÜRMELİ, Z. S. T., SAĞLAM, S. (2021). Geçim Stratejilerinin Yerlilik ve Göçmenlik Ekseninde İncelenmesi: Gaziantep Örneği. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 20 - Sayı: 2, 790–820. https://ajindex.com/articles/143900

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Amis, P. (1995). Making Sense of Urban Poverty. Environment and Urbanization, 7(1), 145-158.
  2. Bora, A. (2011). Kadınlar ve Hane: “Olmayanın Nesini İdare Edeceksin?”. N. Erdoğan (Editör), Yoksulluk Halleri: Türkiye’de Kent Yoksulluğunun Toplumsal Görünümleri içinde (97-132). İstanbul:
  3. İletişim Yayınları.
  4. Boratav, K. (1991). 1980'li Yıllarda Türkiye'de Sosyal Sınıflar ve Bölüşüm. İstanbul:
  5. Gerçek Yayınevi.
  6. Chambers, R. (2006). Special Issue on “Vulnerability: How the Poor Cope” Editorial Introduction. IDS Bulletin, 37(4), 33-40.
  7. Crisp, J., Morris, T., and Refstie, H. (2012). Displacement in Urban Areas: New Challenges, New Partnerships. Disasters, 36, 23-42.
  8. Çınar, E. M. (1994). Unskilled Urban Migrant Women and Disguised Employment: Home-Working Women in İstanbul. World Development, 22(3), 369-380.
  9. Darling, J. (2017). Forced Migration and the City: Irregularity, Informality, and the Politics of Presence. Progress in Human Geography, 41(2), 178-198.
  10. De Haan, A. and Yaqub, S. (2008). Migration and Poverty: Linkages, Knowledge Gaps and Policy Implications. In K. Hujo and N. Piper (Eds.), South-South Migration: Implications for Social Policy and Development (190-219). London: Palgrave Macmillan. Dedeoğlu, S. (2000). Toplumsal Cinsiyet Rolleri Açısından Türkiye’de Aile ve Kadın Emeği. Toplum ve Bilim, 86, 139-170.
  11. Ersoy, M. (2006). Dört İlde Karşılaştırmalı Yoksulluk Değerlendirmesi. E. Tuncer ve H. Yurtseven (Editörler), Yoksulluk (Yoksulluk Sempozyumu) içinde (13-30). Ankara: Sosyal Demokrasi Derneği Yayınları.
  12. Ertaş, N. (2000). Kentsel Geçim Stratejilerinde Kadının Rolü. M. Ersoy ve T. Şengül (Editörler), Kentsel Yoksulluk ve Geçinme Stratejileri: Ankara Örneği içinde (112- 160). Ankara:
  13. ODTÜ Yayıncılık. Gültekin, N. M., Giritoğlu, İ., Karadaş, Y., Soyudoğan, M., Kuzu, L. Ş., Gülhan, S. T., Doğanoğlu, M., Utanır, A., Aslan, Ç., ve İncetahtacı, N. (2018). Gaziantep’teki Suriyeliler: Uyum, Beklentiler, Zorluklar. Gaziantep: Gaziantep Üniversitesi Yayınları.
  14. Gonzalez de la Rocha, M. (1994). The Resources of Poverty: Women and Survival in a Mexican City. Oxford and Cambridge, MA: Blackwell. Gonzalez de la Rocha, M. (2001). From the Resources of Poverty to the Poverty of Resources? The Erosion of a Survival Model. Latin American Perspectives, 28(4), 72-100.
  15. Gonzalez de la Rocha, M. (2007). The Construction of the Myth of Survival. Development and Change, 38(1), 45-66.
  16. Gün, S. (2017). Çocuk: İşçi, Yoksul, Göçmen; İktisadi ve Politik bir Analiz. İstanbul: Notabene. G