Dergiler / NİŞANTAŞI ÜNİVERSİTESİ SOSYAL BİLİMLER DERGİSİ / 2026 / Cilt: 13 Sayı: 2

KENT, MEKÂN VE TOPLUM BAĞLAMINDA BATI MEDENİYETİNDE EV TASAVVURU

The Concept of Home in Western Civilization in the Context of City, Space and Society

Sayfa
640–651
Yayın Tarihi
2025-12-31
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Gerekli literatür taranmış ve Batı medeniyetinde ev tasavvurunun toplumsal iz düşümleri betimlenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Toplumsallığın bir izdüşümü olan ev, yönümüzü bulabilmek için dünyaya demir attığımız koordinat sisteminin sıfır noktasıdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ev; kültür, inanç ve değerle inşa edilen bir eserdir.
💡
Sonuç & Katkı:Gerekli literatür taranmış ve Batı medeniyetinde ev tasavvurunun toplumsal iz düşümleri betimlenmiştir.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Batı medeniyeti · mekân · kent

Özet

Toplumsallığın bir izdüşümü olan ev, yönümüzü bulabilmek için dünyaya demir attığımız koordinat sisteminin sıfır noktasıdır. Evin, kendine ait belli başlı özellikleri vardır. Nihayetinde ev, duygudur, anlamdır, yaşamdır. Gündelik ritüellerin gerçekleştiği alan olarak ev, fiziksel bir yer olmaktan öte, insan elinin değdiği anlamlarla doludur. İnsan yaratımı olan ev, toplumsaldır. Ev; kültür, inanç ve değerle inşa edilen bir eserdir. Bir mekân olarak ev, konaklamanın ötesinde birçok anlama sahiptir. Ev, içeri ile dışarı arasında bir set oluşturur; mahremiyeti korur; aileyi bir merkezde toplar; üyelerine sosyal roller verir. Din, kültür, örf ve adet gibi birçok unsur ilk olarak evde yaşam bulur. Diğer bir ifadeyle, insan ilk olarak evde toplumsallaşır. Bu anlamıyla ev, kişinin hayata başladığı yerdir. Bu çalışma, Batı medeniyetinde ev tasavvurunu sorunsallaştırarak kent ve mekân sosyolojisi bağlamında evi mercek altına almaktadır. Bu çerçevede, çalışmanın temel problemi; Batı medeniyetinde kent ve ev tasavvurunda nasıl bir sosyolojik ilişki olduğudur. Gerekli literatür taranmış ve Batı medeniyetinde ev tasavvurunun toplumsal iz düşümleri betimlenmiştir.

Abstract

The house, which is a reflection of sociality, is the zero point of the coordinate system where we anchor ourselves to the world in order to find our way. The house has certain characteristics of its own. Ultimately, the house is emotion, meaning, and life. As the area where daily rituals take place, the house is not just a physical place, but is full of meanings touched by human hands. The house, which is a human creation, is social. The house is a work constructed with culture, belief, and value. As a space, the house has many meanings beyond accommodation. The house creates a barrier between the inside and the outside; protects privacy; gathers the family in a center; and assigns social roles to its members. Many elements such as religion, culture, customs, and traditions first come to life in the house. In other words, a person first socializes in the house. In this sense, the house is where a person starts his life. This study problematizes the conception of the house in Western civilization and examines the house in the context of urban and spatial sociology. In this context, the main problem of the study is what kind of a sociological relationship exists in the conception of the city and the house in Western civilization. The necessary literature has been reviewed and the social projections of the concept of home in Western civilization have been described.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Bozkurt, R. (2025). KENT, MEKÂN VE TOPLUM BAĞLAMINDA BATI MEDENİYETİNDE EV TASAVVURU. NİŞANTAŞI ÜNİVERSİTESİ SOSYAL BİLİMLER DERGİSİ, Cilt: 13 Sayı: 2, 640–651. https://doi.org/10.52122/nisantasisbd.1623140

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (46)

  1. Agca-Varoglu, F. G. (2021). “Staying at home”: A Rhythmanalysis of Self-quarantine. In V. Bozkurt, G. Dawes, H. Gulerce, & P. Westenbroek (Eds), The Societal impacts of COVID-19: A transnational perspective (pp. 45-62). Istanbul, Turkey: Istanbul University Press. https://doi.org/10.26650/B/SS49.2021.006.04
  2. Alver, K. ve Boz, D. (2017). Önsöz. K. Alver ve D. Boz (Der.), Mekân hikâyeleri (ss. 13-15). İstanbul: İz Yayıncılık.
  3. Aries, P. ve Duby, G. (2006). Özel hayatın tarihi 1: Roma imparatorluğu’ndan 1000 yılına. (Çev. T. Ilgaz). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
  4. Atalar, M. K. (2012). Hristiyan Batı medeniyeti modern Batı medeniyeti, Hece Dergisi, 186/187/188, 397-422.
  5. Aymard, M. (2008). Mekânlar. (Çev. N. Erkut). F. Braudel. (Der.), Akdeniz: Tarih, mekân, insanlar ve miras (ss. 117-137). İstanbul: Metis Yayınları.
  6. Bachelard, G. (2013). Mekânın poetikası. (Çev. A. Tümertekin). İstanbul: İthaki Yayınları.
  7. Bağlı, M. (2016). Modern ontolojik güven bağlamında insan ve Mekân/ev (Hâne): Bir mekân sosyolojisi denemesi.
  8. A. Can (Der.), Teori ile pratik arasında mekân (ss. 13-39). İstanbul: Esenler Belediyesi Şehir Düşünce Merkezi Şehir Yayınları.
  9. Benevolo, L. (2006). Avrupa tarihinde kentler. (Çev. N. Nirven). İstanbul: Literatür Yayınları.
  10. Berry, J. (2016). Boundaries and control in the Roman house. Journal of Roman Archaelogy, 29, 125-141.
  11. Blakely, E. J. ve Snyder, M. G. (1997). Fortress America: Gated communities in United States. The Brookings Institution Press, Washington.
  12. Braudel, F. (2015). Akdeniz tarih, mekân, insanlar ve miras. (Çev. N. Erkut ve A. Derman). İstanbul: Metis Yayınları.
  13. Canatan, K. (2012). Batı kenti. K. Alver (Der.). Kent sosyolojisi (ss. 91-105). Ankara: Hece Yayınları.
  14. Cansever, T. (2015). Bir şehir kurmak: Turgut Cansever’le konuşmalar. İstanbul: Klasik Yayınları.
  15. Çınar, A. (2013). Modernizm, kent ve toplum. Bursa: Emin Yayınları.
  16. Eliade, M. (1991). Kutsal ve dindışı. (Çev. M. A. Kılıçbay). Ankara: Gece Yayınları.
  17. Elias, N. (2000). Uygarlık süreci. (Çev. E. Ateşman). İstanbul: İletişim Yayınları.
  18. Engels, F. (2020). Konut sorunu. (Çev. E. Özalp). İstanbul: Yordam Kitap.
  19. Freud, S. (2011). Uygarlığın huzursuzluğu. (Çev. H. Barışcan). İstanbul: Metis Yayınları.
  20. Göka, Ş. (2001). İnsan ve mekân. İstanbul: Pınar Yayınları.
  21. Güler, G., & Çakmak, F. (2024). İnsan-Mekân-Kimlik ilişkisinde bir hafıza bileşeni olarak kapılar: Urfa geleneksel ev kapı örnekleri. Karadeniz Uluslararası Bilimsel Dergi (64), 83-98. DOI: 10.17498/kdeniz.1586816
  22. Güncan, M. A. (1993). 19. yy Avrupa mimarlık hareketlerinin ve batılılaşmanın Osmanlı konut mimarisine etkileri. Yüksek lisans tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi, İstanbul.
  23. Harvey, D. (2013). Paris, modernitenin başkenti. (Çev. B. Kılınçer). İstanbul: Sel Yayıncılık.
  24. İslâm Ansiklopedisi. (2003). Medeniyet. Mekân (Cilt. 28, ss. 296-301, 550-552), Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayın Matbaacılık ve Ticaret İşletmesi.
  25. Karakaş, M. (2015). Modern planlama ve postmodern mimari arasında kent. Üsküdar Kültür, Sanat ve Medeniyet Dergisi, 1, 39-45.
  26. Karakaş, M. (2019). Kent, mekân ve toplum: Mekân sosyolojisine giriş. M. Karakaş, (Ed.), Kent, Mekân ve Toplum (ss. 15-40). İstanbul: Tezkire Yayınları.
  27. Karakaş, M., Sala, B., Aykut, G., Bozkurt, R., Dilekli, Z., ve Gencer, M. (2022). Covid-19 salgını sürecinde evin kullanımına ilişkin sosyolojik bir analiz. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 24(2), 724-742.
  28. Karatay Dilekli, Z., ve Koyuncu, A. A. (2024). Covid-19 pandemisi bağlamında risk toplumunda ev ve iktidar ilişkileri. İdealkent, 16(45), 1731-1752.
  29. Kılıçbay, M. A. (1993). Şehirler ve kentler. Ankara: Gece Kitapları.
  30. Kuppinger, P. (2012). Kahire’de yeni güvenlik siteleri. (Çev. Ş. Geniş). Kent Araştırmaları Dergisi. 6, 10-39.
  31. Kurtuluş, H. (2011). Yeni bir sosyo-mekânsal form olarak kapalı yerleşmeler. Ege Mimarlık Dergisi, 2 (77): 18-21.
  32. Lefebvre, H. (2014). Mekânın üretimi. (Çev. I. Ergüden). İstanbul: Sel Yayıncılık.
  33. Mumford, L. (2013). Tarih boyunca kent: Kökenleri, geçirdiği değişimler ve geleceği. (Çev. G. Koca ve T. Tosun). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  34. Owens, E. J. (2000). Yunan ve Roma dünyasında kent. (Çev. C. Bilsel). İstanbul: Homer Kitabevi.
  35. Platon,. (2021). Yasalar. (Çev. F. Akderin). İstanbul: Say Yayınları.
  36. Ritzer, G. (2016). Büyüsü bozulmuş dünyayı büyülemek. (Çev. F. Payzın). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  37. Schwartz-Cowan, R. (1976). The “Industrial Revolution” in the home: Household technology and social change in the 20th century. The Johns Hopkins University Press and the Society for the History of Technology 17(1), 1-23.
  38. Sennett, R. (2008). Ten ve taş: Batı uygarlığında beden ve şehir. (Çev. T. Birkan). İstanbul: Metis Yayınları.
  39. Sennett, R. (2013). Gözün vicdanı: Kentin tasarımı ve toplumsal yaşam. (Çev. S. Sertabiboğlu ve C. Kurultay). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  40. Sennett, R. (2013a). Kamusal insanın çöküşü. (Çev. S. Durak ve A. Yılmaz). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  41. Solinas, P. (2008). Aile. (A. Derman çev.). F. Braudel, (Ed.). Akdeniz: Tarih, mekân, insanlar ve miras (190-214). İstanbul: Metis Yayınları.
  42. Şakar, C. (2014). Baudelaire ve modern kent: Çirkinin güzelliği, kötünün İyiliği, Hece Dergisi, Sayı. 210/211/212, 427-436.
  43. Tekin, F. (2019). Hafıza ortamından tüketim nesnesine dönüşen ev. Sosyal ve Kültürel Araştırmalar Dergisi 5(11), 253-273.
  44. Turna, E. A. ve Usta, G. (2021). Covid-19 pandemisi’nde evin değişimi ve evde çalışma ortamları. Mimarlık Fakültesi Dergisi 3(2), 115-128.
  45. Wallace-Hadrill, A. (1988). The social structure of the Roman house. Papers of the British school at Rome, 56, 43–97. http://www.jstor.org/stable/40310883
  46. Weber, M. (2000). Şehir: Modern kentin oluşumu. D. Martindale ve G. Neuwirth (Ed.). (Çev. M. Ceylan). İstanbul: Bakış Yayınları.