Dergiler / Mühendislik Bilimleri ve Tasarım Dergisi / 2026 / Cilt: 7 Sayı: 1

ÇORAK GÖLÜ (BURDUR) HAVZASININ HİDROJEOLOJİK ÖZELLİKLERİ VE SU KALİTESİ

HYDROGEOLOGICAL PROPERTIES AND WATER QUALITY OF ÇORAK LAKE (BURDUR) BASIN

Şehnaz Şener(Süleyman Demirel Üniversitesi, Mühendislik Fakültesi, Jeoloji Mühendisliği Bölümü)0000-0003-3191-2291
Erhan Şener(Süleyman Demirel Üniversitesi, Uzaktan Algılama Araştırma ve Uygulama Merkezi)0000-0001-6263-8366
İskender Gülle(Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi, Fen Edebiyat Fakültesi, Biyoloji Bölümü)0000-0003-3298-3657
Sayfa
103–114
Yayın Tarihi
2019-03-25
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Su kalite değerlendirmelerine göre havzadaki yüzey ve kaynak sularının tamamının genel olarak I. su kalite sınıfında olduğu belirlenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, Çorak Gölü havzasının jeolojik ve hidrojeolojik özellikleri incelenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ayrıca, havzadaki su kaynaklarının kalitesi değerlendirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Su kalite değerlendirmelerine göre havzadaki yüzey ve kaynak sularının tamamının genel olarak I. su kalite sınıfında olduğu belirlenmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Çorak Gölü · Hidrojeoloji · Sulak alan

Özet

Bu çalışmada, Çorak Gölü havzasının jeolojik ve hidrojeolojik özellikleri incelenmiştir. Ayrıca, havzadaki su kaynaklarının kalitesi değerlendirilmiştir. Çorak Gölü mevsimlik su tutan bir göl olup yaklaşık 10 km 2 ’lik bir alana sahiptir. Göl havzasında allokton ve neootokton konumlu farklı yaş ve litolojiye sahip kaya birimleri yüzeylemektedir. Gölün en önemli beslenim kaynağı yağıştır ve havzaya düşen maksimum yağış miktarı 443.91 mm olarak hesaplanmıştır. Bölgede yeraltısuyu derinlikleri 2.2 m ile 36.1 m arasında değişmekte olup yeraltısuyu akım yönü genel olarak Çorak Gölü’ne doğrudur. Su kalite değerlendirmelerine göre havzadaki yüzey ve kaynak sularının tamamının genel olarak I. su kalite sınıfında olduğu belirlenmiştir.

Abstract

In this study, geological and hydrogeological properties of the Çorak Lake were investigated. In addition, the water quality of the water resources in the basin was evaluated. Çorak Lake that holds seasonal water and has an area of 10 km2.The allochtonous and neo-autochthonous rock units are observed with different age and lithology in the lake basin. The most important recharge source of the lake is rainfall and the maximum rainfall in the basin is 443.91 mm. Groundwater depths vary between 2.2 m and 36.1 m in the region and groundwater flow direction is towards the Çorak Lake. Based on water quality assessments ,the surface and spring waters in the basin are classified as 1st water quality.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Şener, Ş., Şener, E., Gülle, İ. (2019). ÇORAK GÖLÜ (BURDUR) HAVZASININ HİDROJEOLOJİK ÖZELLİKLERİ VE SU KALİTESİ. Mühendislik Bilimleri ve Tasarım Dergisi, Cilt: 7 Sayı: 1, 103–114. https://doi.org/10.21923/jesd.487302

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (23)

  1. Bilgin, Z.R., Karaman, T., Öztürk, Z., Şen, A.M. ve Demirci, A.R., 1990. Yeşilova- Acıgöl civarının jeolojisi: MTA Rap.9429, Ankara(yayımlanmamış).
  2. Bölükbaşı, A.S., 1987. Elmalı (Antalya)-Acıgöl-Burdur Gölü (Burdur)- Korkuteli(Antalya) arasında kalan Elmalı napları jeolojisi: TPAO Rap. No: 2415, 247s., Ankara (yayımlanmamış).
  3. Çapan., U.,1980. Toros kuşağı ofiyolit masiflerinin (Marmaris, Mersin, Pozantı, Pınarbaşı, Divriği) iç yapıları, petrolojisi ve petrokimyalarına yaklaşımlar. H.Ü. Yerbil Ens. Doktora tezi, 400 s.
  4. Göktaş, F., Çakmakoğlu, A.,Tarı, E.,Sütçü, Y.F. ve Sarıkaya, H., 1989. Çivril Çardak arasının jeolojisi: MTA rap.No.8701, Ankara.
  5. Erakman, B., Meşhur, M., Gül, M.A., Alkan, H., Öztaş, Y., Akpınar, M., 1982. Fethiye-Köyceğiz-Tefenni-Elmalı-Kalkan arasında kalan alanın jeolojisi, Türkiye Altıncı Pet. Kong. Tebl. Nisan, 1982, Ankara, 23-31.
  6. Ersoy, Ş., 1989. Fethiye(Muğla)-Gölhisar(Burdur) arasında Güneydağı ile Kelebekli dağı ve dolayının jeolojisi: İ.Ü. Fen. Bil. Ens. Doktora tezi, 246s.
  7. Ersoy, Ş., 1990. Dirmil (Burdur) ve güneyindeki tektonik ve neootokton birimin stratigrafisi ve ortamsal yorumu: Türkiye Jrol. Bült., 32,2,9-24.
  8. Güney, B., 2014. Havza Yönetim Planları İçerisinde Sulak Alanların Yeri, Kuş ve Habitat Direktifleriyle Olan İlişkisi, Orman ve Su İşleri Bakanlığı, Su Yönetimi Genel Müdürlüğü, Uzmanlık Tezi, 184 s. Ankara.
  9. Kazancı, N., Girgin, S., Dügel, M., Oğuzkurt, D., Mutlu, B., Dere, Ş., Barlas, M., Özçelik, M., 1999. Köyceğiz, Beyşehir, Eğirdir,Akşehir, Eber, Çorak, Kovada,Yarışlı, Bafa, Salda, Karataş, Çavuşçu Gölleri, Küçük ve Büyük Menderes Deltası, Güllük Sazlığı, Karamuk Bataklığı’nın Limnolojisi, Çevre kalitesi ve Biyolojik Çeşitliliği, Türkiye İç Su Araştırmaları Dizisi IV,372 s.
  10. Ketin, T., 1966. Anadolu'nun tektonik birlikleri. M.T.A. Derg. no. 66, s. 20-34, Ankara
  11. Kissel, C., Poisson, A., 1986. Etude paléomagnétique préliminaire des formations néogènes du bassin d'Antalya (Taurides occidentales, Turquie). Comptes Rendu del’Académie des Sciences, 302,10, 711-716.
  12. Konak, N., Hepşen, N., Öztürk, E.M., Öztürk, Z., Çakmakoğlu, A., Göktaş, F., Sarıkaya, H., Armağan, F., Çatal, E. ve Serdaroğlu, M., 1987. Menderes Masifinin G-GD’sundaki Mesozoyik istiflerinin karşılaştırmalı stratigrafileri ve konumları; Türkiyr Jeol. Kurultayı-1987, Bildiri özleri. 5.
  13. Piper, J.D. A., Gürsoy, H., Tatar, O., 2002. Palaeomagnetic evidence for the Gondwanian origin of the Taurides and rotation of the Isparta Angle, southern Turkey. Geology Journal, 37, 4, 317-336.
  14. Poisson, A., 1977. Recherches geologiques dans les Taurides occidentales (Turguie): These Univ. Paris. Sud, Orsay, 795p.
  15. Ramsar, 1971. Convention on Wetlands of International Importance Especially as Waterfowl Habitat, Ramsar, Iran.
  16. Sarp, H., 1976. Etude Geologique petrographigue du cortege ophiolitique de la region situee au Nort-Quest de Yeşilova(Burdur-Turquie): These Univ. Geneve, 377p.
  17. Şenel, M. 1997. 1/100.000 ölçekli Türkiye Jeoloji Haritaları, Isparta J11 paftası. MTA Genel Müdürlüğü, jeoloji Etütleri Dairesi yayını, Ankara.
  18. Şentürk, M., 2003. Acıgöl ve Burdur Gölleri Arasındaki Bölgenin Sismotektonik Özellikleri, SDÜ Fen Bilimleri Enstitüsü, Jeoloji Müh. ABD, Yüksek lisans tezi, 96 s. Isparta
  19. T.C. Resmi Gazete, 2008. Su Kirliliği ve Kontrol Yönetmeliği, 25687.
  20. Thuizat, R., Whitechurch, H., Montigny, R. ve Juteau, T., 1981. K-Ar dating of some infra-ophiolitic metamorphic soles from the Eastern Mediterranean. New evidence for oceanic thrusting before obduction Earth and Planetary Sci. Let., 52, 302-310.
  21. Yağmurlu, F., Poisson, A., Bozcu, A., Şentürk, M., 2007. Isparta Açısının tektonostratigrafik özellikleri ve petrol jeolojisi açısından irdelenmesi. Türkiye 16. Uluslararası Petrol ve Doğalgaz Kongre ve Sergisi, Proceedings, s 10, Ankara.
  22. Göktaş, F., Çakmakoğlu, A.,Tarı, E.,Sütçü, Y.F. ve Sarıkaya, H., 1989. Çivril Çardak arasının jeolojisi: MTA rap.No.8701, Ankara.
  23. Ketin, T., 1966. Anadolu'nun tektonik birlikleri. M.T.A. Derg. no. 66, s. 20-34, Ankara