KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Mühendislik Bilimleri ve Tasarım Dergisi / 2026 / Cilt: 7 Sayı: 1

KİLİKYA-ADANA -İSKENDERUN HAVZALARI’NIN PLİYO-KUVATERNER SEDİMAN DAĞILIMLARI

THE DISTRIBUTIONS OF PLIO-QUATERNARY SEDIMENT IN CILICIA BASIN

Canan Çiftçi(SÜLEYMAN DEMİREL ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-7736-1192
Mahmut Okyar(SÜLEYMAN DEMİREL ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-7820-7496
Sayfa
40–45
Yayın Tarihi
2019-03-25
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

En yüksek kalınlık değerleri İskenderun Havzası’nın denizel kesiminde, Asi Nehri açıklarında 2250 m, Yumurtalık önlerinde 2763 m ve Kilikya Havzası’nın orta kesiminde 2050 m olarak elde edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kilikya-Adana ve İskenderun Havzaları Afrika-Avrasya Levhalarının çarpışma zonu boyunca gelişen Neojen depolanma alanlarıdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Kalınlık haritası önceki çalışmalarda kullanılan 1700 m/sn’lik ortalama hız ile hesaplanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:En yüksek kalınlık değerleri İskenderun Havzası’nın denizel kesiminde, Asi Nehri açıklarında 2250 m, Yumurtalık önlerinde 2763 m ve Kilikya Havzası’nın orta kesiminde 2050 m olarak elde edilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2050 Verileri
⚙️Değişkenler:Doğu Akdeniz · Sismik Stratigrafi · Pliyo-Kuvaterner

Özet

Kilikya-Adana ve İskenderun Havzaları Afrika-Avrasya Levhalarının çarpışma zonu boyunca gelişen Neojen depolanma alanlarıdır. Doğal yapısından dolayı bu havzalar, geçmişten günümüze birçok jeolojik ve jeofizik çalışmaya konu olmuştur. Bu çalışmada, Pliyo-Kuvaterner zamanında biriken sediman dağılımları Türkiye Petrolleri Anonim Ortaklığı’ndan izinle temin edilen sismik yansıma profillerinin yorumlanmasıyla elde edilmiştir. Kalınlık haritası önceki çalışmalarda kullanılan 1700 m/sn’lik ortalama hız ile hesaplanmıştır. Yorumlamalar sonucunda, Pliyo-Kuvaterner çökellerin kalınlık değerlerinin 0-2763 m arasında değiştiği saptanmıştır. En yüksek kalınlık değerleri İskenderun Havzası’nın denizel kesiminde, Asi Nehri açıklarında 2250 m, Yumurtalık önlerinde 2763 m ve Kilikya Havzası’nın orta kesiminde 2050 m olarak elde edilmiştir.

Abstract

The Cilicia-Adana and İskenderun basins are the Neogene depocenters developed along the Africa-Eurasia plate convergence zone. From past to present these basins have been subject of numerous geological and geophysical studies, due to their natural structure. In this study, the distributions of sediments accumulated during the Plio-Quaternary in the basin were interpreted from the seismic reflection data that obtained with permission from the Turkish Petroleum Corporation. Thickness map was prepared with the average velocity of 1700 m/s based on previous studies. According to the interpretation results, the thickness of Plio-Quaternary sediments in the basin ranges from 0 to 2763 m. The highest thickness values ​​are obtained as 2250 m in the onshore of Iskenderun Basin, offshore of Asi River, 2763 m in coast of Yumurtalık and 2050 m in the centre of Cilicia Basin.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Çiftçi, C., Okyar, M. (2019). KİLİKYA-ADANA -İSKENDERUN HAVZALARI’NIN PLİYO-KUVATERNER SEDİMAN DAĞILIMLARI. Mühendislik Bilimleri ve Tasarım Dergisi, Cilt: 7 Sayı: 1, 40–45. https://doi.org/10.21923/jesd.467538

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Aksu, A.E., Uluğ, A., Piper, D.J.W., Konuk, T., Turgut, S., 1992a. Quaternary Sedimentary History of Adana, Cilicia and Iskenderun Basins, Northeast Mediterranean Sea. Marine Geology, 104, 55-71.
  2. Aksu, A.E., Calon, T.J., Piper, D.J.W., Turgut, S., Izdar, E.K., 1992b. Architecture of Late Orogenic Basins in the Eastern Mediterranean Sea. Tectonophysics, 210, 191-213.
  3. Aksu, A., Calon, T., Hall, J., Mansfield, S., Yaşar, D., 2005. The Cilicia–Adana Basin Complex, Eastern Mediterranean: Neogene Evolution of an Active Fore-Arc Basin in an Obliquely Convergent Margin. Marine Geology, 221, 121–159.
  4. Dewey, J. F., Hempton, M.R., Kidd, W. S. F., Şaroğlu, F., Şengör, A.M.C., 1986. Shortening of Continental Lithosphere: the Neo-Tectonics of Eastern Anatolia. A Young Collision Zone. In: Coward, M.P., Ries, A.C. (Eds.), Collision Tectonics. Geological Society Special Publication, 19, 3–36.
  5. Ediger, V., Okyar, M., Tekiroğlu, E.S., Görür, N., Çağatay, N., 1999. Kilikya-Adana Havzası Kıta Sahanlığı Geç Kuvaterner Çökellerinin Araştırılması. TÜBİTAK Rapor No: YDABÇAG-599/G, 86s.
  6. Ergin, M., Alavi, S.N., Bodur, M.N., Ediger, V. Okyar, M., 1987. Kuzeydoğu Akdenizin Jeofiziği, Stratigrafisi ve Jeokimyasına Genel Bir Bakış. Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Deniz Bilimteri Enstitüsü, Erdemli, İçel, 110s.
  7. Ergün, M., Oral, E.Z., Çifçi, G., 1995. Doğu Akdeniz’in Yapısı ve Levha Tektoniğindeki Yeri. Jeofizik, 9(10), 71-78.
  8. Evans, G., Morgan, P., Evans, W.A., Evans, Woodside, J.M., 1978. Faulting and Halokinetics in the Northeastern Mediterranean between Cyprus and Turkey. Geology, 6, 392-396.
  9. Gökçen, S.L., Kelling, G., Uluğ, A., Gökçen, N., Özel, E., 1991. Alanya Mersin Arasındaki Denizel Bölgedeki Genç Tektonik Yapılar. Jeofizik, 5, 3-12.
  10. Mulder, C.J., Lehner, P., Allen, D.C.K., 1975. Structural Evolution of the Neogene Salt Basins in the Eastern Mediterranean and the Red Sea. Geology, 54, 208-221.
  11. Robertson, A.H.F., Dixon, J.E., 1984. Introduction: Aspects of the Geological Evolution of the Eastern Mediterranean. In: Dixon, J.E., Robertson, A.H.F. (Eds.), The Geological Evolution of the Eastern Mediterranean (1–74). Special Publication-Geological Society of London, 824s, London.
  12. Robertson, A.H.F., Clift, P.D., Degnan, P., Jones, G., 1991. Paleogeographic and Paleotectonic Evolution of the Eastern Mediterranean Neotethys. Palaeogeography, Palaeoclimatology, Palaeoecology, 87, 289– 344.
  13. Schmidt, G. C., 1961. Stratigraphic Nomenclature For he Adana Region Petroleum District VII. Petroleum Administration Bulletin, 6, 47-63.
  14. Shaw, H.F., Bush, P.R. 1978. The Rnineralogy and Geochemistry of the Recent Surface Sediments of the Cilicia Basin, NE-Mediterranean. Marine Geology, 27, 115-136.
  15. Vail, P.R., Mitchum, R.M., Thompson III, S., 1977. Seismic Stratigraphy and Global Changes of Sea Level, Part 4: Global Cycles of Relative Changes of Sea Level. In Payton, C.E. (Ed.), Seismic Stratigraphy Applications to Hydrocarbon Exploration (83-97). American Association of Petroleum Geologists Memoir 26, 516p, Tulsa, Oklahoma.
  16. Walsh-Kennedy, S., Aksu A.E., Hall J., Hiscott, R.N., Yaltırak, C., Çifçi, G., 2014. Source to Sink: The Development of the Latest Messinian to Pliocene–Quaternary Cilicia and Adana Basins and Their Linkages with the Onland Mut Basin, Eastern Mediterranean. Tectonophysics, 622, 1-21.
  17. Woodside, J.M., 1977. Tectonic Elements and Crust of the Eastern Mediterranean Sca. Marine Geophysical Researches, 3, 317-354.