KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Amme İdaresi Dergisi / 2019 / Cilt: 52 - Sayı: 2

Küreselleşme, Neoliberalizm ve Yaratıcı Endüstriler: Alternatif Bir Yönetişim Önerisi Üzerine Bir Not

Globalization, Neoliberalism and Creative Industries: A Note on the Alternative Governance Proposition.

AHMET SERHAT KAYMAS
Sayfa
79–114
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu doğrultuda, yeni enformasyon ve iletişim teknolojilerinin nitelikleri dikkate alınarak geliştirilmesi gereken bir Ulusal Düzenleyici Örgüt yapısı, politikaların üretici bir güç olarak nasıl biçimlendirilmesine gerektiğine dair bağlam içerisinde ele alınmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, kültür ve yaratıcı endüstrilerin yönetişimi için ulusal ve ulus üstü politikaları değerlendirmekte ve Türkiye için alternatif yönetişim önerileri sunmayı amaçlamaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışma içerisinde, yaratıcı endüstrilere dair yönetişim politikaları, Avrupa Birliği ve Birleşmiş Milletler ağırlıklı olmak üzere bir dizi ülke örneği üzerinden değerlendirilmekte ve Türkiye için bir dizi öneri geliştirmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu doğrultuda, yeni enformasyon ve iletişim teknolojilerinin nitelikleri dikkate alınarak geliştirilmesi gereken bir Ulusal Düzenleyici Örgüt yapısı, politikaların üretici bir güç olarak nasıl biçimlendirilmesine gerektiğine dair bağlam içerisinde ele alınmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışma, kültür ve yaratıcı endüstrilerin yönetişimi için ulusal ve ulus üstü politikaları değerlendirmekte ve Türkiye için alternatif yönetişim önerileri sunmayı amaçlamaktadır. Bilgi toplumunun içine doğan yaratıcı endüstrilerin, bilgi ekonomileri ve insani sermayeyi yaratıcılık, yetenek ve fikri haklar temelinde birbirine bağlayarak oluşturduğu yeni dönem, ulusal kamu politikalarının giderek artan önemini de görünür kılmaktadır. Çalışma içerisinde, yaratıcı endüstrilere dair yönetişim politikaları, Avrupa Birliği ve Birleşmiş Milletler ağırlıklı olmak üzere bir dizi ülke örneği üzerinden değerlendirilmekte ve Türkiye için bir dizi öneri geliştirmektedir. Bu doğrultuda, yeni enformasyon ve iletişim teknolojilerinin nitelikleri dikkate alınarak geliştirilmesi gereken bir Ulusal Düzenleyici Örgüt yapısı, politikaların üretici bir güç olarak nasıl biçimlendirilmesine gerektiğine dair bağlam içerisinde ele alınmıştır.

Abstract

This study has aimed to open a discussion on the governance models of cultural and creative industries through an evaluated of national and supra national public policies in the context of cultural and creative industries governance. In this sense, the study has called for a new governmentality model especially in the context of Turkey. Creative industries, which were born in the knowledge societies and provides a meaningful links between knowledge economy and humans capitals via the creative ideas, talents and intellectual property rights, has opened a new era for national public policies and in this context, the national policies on the creative industries has been gained gradually importance since 1990s. In this study, creative industries governance policies have evaluated mainly European Union’s and United Nations policies substantially and the study evaluates a number of national public policies experiences on the creative industries. At the end of the study, the author of this study has offered a new national regulation authority for the governance of Turkey’s cultural and creative industries.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KAYMAS, A. S. (2019). Küreselleşme, Neoliberalizm ve Yaratıcı Endüstriler: Alternatif Bir Yönetişim Önerisi Üzerine Bir Not. Amme İdaresi Dergisi, Cilt: 52 - Sayı: 2, 79–114. https://ajindex.com/articles/142983

Kaynakça (20)

  1. Andrews, S. J., Peck, J., Rodman, B. G. ve Yang, F. (2017). “Editorial Introduction: Media: Culture: Policy, or What We Talk About When We Talk About Cultural Policy”. Communication 1, 6, 1-25.
  2. Arıboğan, D. Ü. (2017). Duvar: Tarih Geri Döndü. İstanbul:
  3. İnkılap Yayınları.
  4. Bakhshi, H., Freeman, A. ve Higgs, P. (2013). “A Dynamic Mapping of the UK’s Creative Industries”. http: //www.nesta.org.tr. (13.11.2017).
  5. Başaran, F. (2010). İletişim Teknolojileri ve Toplumsal Gelişme: Yayılmanın Ekonomi Politiği. Ankara:
  6. Ütopya Yayınları.
  7. Bhuiyan, S. A. J. M (2008). “Peripheral View: Conceptualizing the Information Society as a Postcolonial Subject”. The International Communication Gazette, 70(2), 99-116.
  8. Bidet, J. (2016). Foucault’yu Marx’la Okumak. (Çev. Z. Cunillera). İstanbul:
  9. Metis Yayınları.
  10. Boix, R., Capone, F., Propsis, L., Lazerretti, L. ve Sanchez, D. (2016). “Comparing Creative Industries in Europe”. European Urban and Regional Studies, 3(4). 935-940.
  11. Castells, M. (2010). The Information Age: Economy, Society and Culture. Volume 2: The Power of Identity. 2. Baskı.
  12. Malden, MA: Wiley&Blackwell Publishing. Castells, M. (2016). İletişim Gücü. (Çev. E. Kılıç). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  13. Cunningham, S. (2002). “From Cultural to Creative Industries: Theory, Industry and Policy Implications”. Media International Australia Incorporating Culture and Policy, 102, 54-65.
  14. Cunningham, S. (2004). “The Creative Industries After Cultural Policy: A Genealogy and Some Possible Preferred Futures”. International Journal of Cultural Studies, 7(1), 105-115.
  15. Çelik, B. (2009). “80 Sonrası Türkiye’sinde İletişim Teknolojileri ve Liberal Demokrasi”. Karaelmas 2009: Medya ve Kültür. (Der. N. Türkoğlu ve S. Toprak Alayoğlu). İstanbul: Urban Yayıncılık. 283-298.
  16. Demir, E. (2014). “Yaratıcı Endüstriler”. İlef Dergisi, 1(2), 87-107.
  17. Doyle, G. (2016). “Creative Industry and Policy”. European Journal of Communication, 31(1), 33-45.
  18. Erkayhan, Ş. (2015). “Yaratıcı Endüstriler ve Dijital Gelecek Stratejileri”. E-Journal of Intermedia, 2(2), 411-423.
  19. Flew, T. (2012). The Creative Industries: Culture and Policy. London and New York: Sage Publications. Flew, T. (2015). “Foucault, Weber, Neoliberalism and the Politics of Governmentality”. Theory, Culture and Society, 32(7-8), 317-326.
  20. Foucault, M. (2003). Society Must be Defended: Lectures at the College de France. New York: Picador Publication. Foucault, M. (2008). The Birth of Biopolitics: Lectures at the College de France 19