Türkiye-AB İlişkileri ve Din Eleştirel Bir Yaklaşım

Özet

Avrupa Birligi’nin doguya dogru genisleme projesi kapsamında ve çesitli faktörlerin etkisiyle Türkiye’ye 1999 yılında aday ülke statüsü verilmistir. Bu yıldan beri, Türkiye AB üyeligi yolunda önemli adımlar atmıs ve AB ile iliskiler Türk siyasetinde önemli bir yer isgal etmistir. Bu makalede, Müslüman çogunluklu bir ülkenin AB’ye girmesinde slamiyet bir engel midir? Ya da halkının çogunun Müslüman oldugu bir ülkeyle Hristiyanlıgın kimlik olusumunda önemli bir kaynak oldugu AB arasındaki müzakerelerin seyrini din, olumsuz yönde mi etkileyecek sorusu cevaplandırılmaya çalısılacaktır. Aslında bu yazıda, Türkiye-AB iliskilerinde sorun olusturabilecek çok çesitli alanlardan biri olan bu boyutla ilgili yüzleri açıklamada yardımcı olacak bazı unsurlara din sosyolojisi çerçevesinde isaret edilecektir. Dinin hala bireylerin tutum ve davranısları üzerinde etkili oldugu bir süreçte sekülerlesmenin, dini kurumu ve dindarlıgı yok etme yerine dönüstürdügü, hatta bireysel dindarlık ve ruhsallıkta bir artısa neden oldugu söylenebilir. Geleneksel ve köktenci bir çerçeveye hapsedilmis slami anlayısın ya da ötekilestiren ve partikülaristik bir yaklasımı zımnen benimsemis gözüken Avrupa Hristiyan kimliginin Türkiye-AB iliskilerinin seyri üzerinde etkili olabilecegi söylenebilir.