KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Beytulhikme An International Journal of Philosophy / 2020 / Cilt: 10 - Sayı: 1

Aristoteles’te Ahlaki Bir Eylem Olarak Yönetim ve Politika

Administration and Politics as a Moral Actions in Aristotle

Devrim ÖZKAN
Sayfa
135–156
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çerçevede, bu makale, Aristoteles’in insanı, diğerleriyle birlikte, birbirini tamamlayan eşgüdümlü eylemlerde bulunmaya meyil sefesi açısından önemini analiz eder.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, Aristoteles’in politika felsefesinde yönetimi ve politikayı, ‘yüce gönüllü’ devlet adamlarının ahlaki eylemleri olarak nasıl tanımladığını inceler.
📊
Temel Bulgular & Veri:İdeal b ir rejimin ve yönetimin nasıl olması gerektiği politika felsefesinin en eski meselelerind en biridir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çerçevede, bu makale, Aristoteles’in insanı, diğerleriyle birlikte, birbirini tamamlayan eşgüdümlü eylemlerde bulunmaya meyil sefesi açısından önemini analiz eder.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışma, Aristoteles’in politika felsefesinde yönetimi ve politikayı, ‘yüce gönüllü’ devlet adamlarının ahlaki eylemleri olarak nasıl tanımladığını inceler. İdeal b ir rejimin ve yönetimin nasıl olması gerektiği politika felsefesinin en eski meselelerind en biridir. Aristoteles’in ideal devlet adamı ve yurttaşın nasıl olmaları gerektiğine dair düşüncelerinin yanı sıra, hangi rejimin tercih edilmesi gerektiği ha kkındaki kavrayışı da güncel politik meselelerin çözüme kavuşturulabilmesi için önemli birer apar at olmaya devam etmektedirler. Bu çerçevede, bu makale, Aristoteles’in insanı, diğerleriyle birlikte, birbirini tamamlayan eşgüdümlü eylemlerde bulunmaya meyil sefesi açısından önemini analiz eder.

Abstract

This study examines how Aristotle defines politics and administra-tion in his political philosophy as the moral actions of the “great-souled” statesmen. How an ideal regime and administration should be is one of the old-est issues discussed by political philosophy. In addition to Aristotle's ideas about how the ideal statesman and citizen should be, his conception of the ide-al regime that should be preferred continues to be important apparatuses for resolving current political issues. In this context, the article analyzes the im-portance, from political philosophy, of Aristotle's comprehension of the human being, as a creature that inclines to carry out coordinated actions, together with others, that complete each other.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZKAN, D. (2020). Aristoteles’te Ahlaki Bir Eylem Olarak Yönetim ve Politika. Beytulhikme An International Journal of Philosophy, Cilt: 10 - Sayı: 1, 135–156. https://ajindex.com/articles/142637

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (19)

  1. Apressyan, R. G. (2016). Whether the Golden Rule Is in Aristotle’s Ethics. Rus-sian Studies in Philosophy, 54 (6), 456-470.
  2. Aquinas, T. (2007). Commentary on Aristotle's Politics. (Trans. R. J. Regan). Indian-apolis: Hackett Publishing. Aristotle (1984). The Athenian Constitution. (Trans. P. J. Rhodes). London: Penguin Classics. Aristotle (2004). Nicomachean Ethics. (Trans. & Ed. R. Crisp). Cambridge: Cam-bridge University Press.
  3. Aristotle (2009). Politics. (Trans. E. Barker). Oxford: Oxford University Press.
  4. Aristoteles (2017). Metafizik. (Çev. A. Arslan). İstanbul:
  5. Divan Kitap. Arslan, A. (2011). İlkçağ Felsefe Tarihi 4: Aristoteles. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniver-sitesi Yayınları.
  6. Arslan, A. (2016). İlkçağ Felsefe Tarihi 5: Plotinos, Platonculuk ve Erken Dönem Hıristi-yan Felsefesi. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları. Bodéüs, R. (1993). The Political Dimensions of Aristotle's Ethics. (Trans. J. E. Garrett). Albany: State University of New York Press.
  7. Broadie, S. W. (1991). Ethics with Aristotle. Oxford: Oxford University Press.
  8. Cherry, K. M. (2015). Aristotle's "Certain Kind of Multitude". Political Theory, 43 (2), 185-207.
  9. Clayton, E. W. (2004). The Audience for Aristotle's Rhetoric. Rhetorica: A Jour-nal of the History of Rhetoric, 22 (2), 183-203.
  10. Copleston, F. C. (1993). A History of Philosophy V.1: Greece and Rome. New York: Doubleday. Duke, G. (2014) Aristotle and the Authoritativeness of Politikē. British Journal for the History of Philosophy, 22 (4), 631-654.
  11. Ferrarin, A. (2004). Hegel and Aristotle. Cambridge: Cambridge University Press.
  12. Hughes, G. J. (2001). Aristotle on Ethics. London: Routledge. Johnson, M. R. (2005). Aristotle on Teleology. Oxford: Oxford University Press Karamanolis, G. (2006). Plato and Aristotle in Agreement? Platonists on Aristotle from Antiochus to Porphyry. Oxford: Oxford University Press.
  13. Kraut, R. (2002). Aristotle. Oxford: Oxford University Press.
  14. Maclntyre, A. (1981). After Virtue: A Study in Moral Theory. Indiana: University of Notre Dame Press.
  15. Martins, A. R. (2019). The Zoon Politikon: Medieval Aristotelian Interpretations. Revista Portuguesa de Filosofia, 75 (3), 1539-1574.
  16. Miller, C. R. (1993). The Polis as Rhetorical Community. Rhetorica: A Journal of the History of Rhetoric, 11 (3), 211-240.
  17. Miller, F. D. (1995).
  18. Nature, Justice, and Rights in Aristotle's Politics. Oxford: Oxford University Press.
  19. Nussbaum, M. (1986). The Fragility of Goodness: Luck and Ethics in Greek Tragedy and Philosophy.