Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightAnatomic occlusal preparation resulted in higher fracture resistance.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Background and Aim: To evaluate the effect of anatomical and semi anatomical occlusal surface preparation designs on the marginal and internal adaptation and to compare the fracture strength of crowns fabricated from three different CAD/CAM blocks. Material and Methods: Two maxillary right first molar were prepared on a typodont model (Standard Model ANA4; Frasaco) according to the two occlusal surface preparation design; anatomical (A) and semi-anatomical (SA). Sixteen crown restorations were processed each from 3 different CAD/CAM blocks; glass ceramic in a resin interpenetrating matrix crown (Vita Enamic) (Group EN), flexible nano-ceramic crown (GC Cerasmart) (Group CS) and fiber reinforced composite crown (Trinia) (Group FRC). The replica technique and a light microscope (×40) were used to measure the marginal and internal adaptation at 5 preselected locations. Crowns were loaded until fracture in a universal test machine. Data were analyzed by two-way ANOVA and Tukey HSD post-hoc test (p=.05). Results: Type of restorative material had significant influence (P .05). Both the occlusal surface preparation and the type of material had significant influence on fracture strength (P<.05). The highest fracture strength values were obtained with FRC crowns and the lowest values were obtained with EN crowns in both preparation designs (P<.05). Conclusion: The crown materials demonstrated clinically acceptable marginal and internal adaptations. Type of occlusal preparation design had no significant effect on marginal and internal adaptations but had significant effect on fracture resistance. Anatomic occlusal preparation resulted in higher fracture resistance.
Abstract
Amaç: Anatomik ve yarı anatomik okluzal yüzey preparasyon dizaynlarının marjinal ve internal adaptasyona etkisini değerlendirmek ve üç farklı CAD/CAM bloklarından üretilen kronların kırılma dayanıklıklarını karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntem: İki maksiller birinci molar bir model (Standard Model ANA-4; Frasaco) üzerinde iki okluzal yüzey preparasyon dizaynına göre prepare edildi; anatomik (A) ve yarı anatomik (SA). Üç farklı CAD/CAM bloklarından her biri için 16 kron restorasyonu hazırlandı; cam seramik infiltre rezin matriks kron (Vita Enamic) (Group EN), esnek nano-seramik kron (GC Cerasmart) (Group CS) ve fiberle güçlendirilmiş kompozit kron (Trinia) (Group FRC). Daha önce belirlenmiş 5 lokasyonda marjinal ve internal uyumun ölçülmesi için replica tekniği ve ışık mikroskobu (×40) kullanıldı. Üniversal test cihazında örnekler kırılana kadar yük uygulandı. Veriler iki yönlü varyans analizi ve post-hoc Tukey HSD testleri ile istatiksel olarak analiz edildi (p=.05). Bulgular: Marjinal ve internal adaptasyonda restorasyon çeşidinin anlamlı etkisi var iken (P .05). Okluzal yüzey preparasyonu ve materyal çeşidinin her ikisi de kırılma dayanıklılığında anlamlı etkiye sahiptir (P<.05). Her iki preparasyon dizaynında da en yüksek kırılma dayanıklılığı FRC kronlarda, en düşük değerler EN kronlarda elde edilmiştir (P<.05). Sonuç: Kron materyalleri klinik olarak kabul edilebilir marjinal ve internal adaptasyon göstermiştir. Okluzal preparasyon dizaynı çeşidinin marjinal ve internal adaptasyona anlamlı etkisi yok iken kırılma dayanıklılığına vardır. Anatomik okluzal preparasyon daha yüksek kırılma direnci ile sonuçlanmıştır.