Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: Hastaların, kemoradyoterapi tedavileri tamamlandıktan sonra medyan takip süresi 40 ay olup, bu süre içinde 18 (%17,0) ölüm olayı gözlendi.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
ÖZET Amaç: Bu çalışmada, serviks kanseri nedeniyle definitif eş zamanlı kemoradyoterapi uygulanan hastalarda tedavi öncesi hemoglobin düzeyi ve lenfosit yüzdesinin sağkalım sonuçları ile ilişkisinin değerlendirilmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Bu retrospektif kohort çalışmasına serviks kanseri tanılı toplam 106 hasta dahil edildi. Tedavi öncesi hemoglobin (g/dL) düzeyi ve lenfosit yüzdesi (%) analiz edildi. Genel sağkalım (OS) ve hastalıksız sağkalım (DFS) Kaplan–Meier yöntemi ile değerlendirildi ve gruplar log-rank testi ile karşılaştırıldı. Prognostik faktörlerin etkileri öncelikle tek değişkenli Cox regresyon analizi ile incelendi; p<0,20 bulunan değişkenler daha sonra çok değişkenli Cox regresyon modeline dahil edildi. p<0,05 değeri istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi. Bulgular: Hastaların, kemoradyoterapi tedavileri tamamlandıktan sonra medyan takip süresi 40 ay olup, bu süre içinde 18 (%17,0) ölüm olayı gözlendi. Kaplan–Meier analizinde düşük hemoglobin düzeyi ve düşük lenfosit yüzdesinin daha kötü hastalıksız sağkalım ve genel sağkalım ile ilişkili olduğu saptandı. Tek değişkenli Cox regresyon analizinde hem hemoglobin hem de lenfosit düzeyleri sağkalım sonuçları ile anlamlı ilişki gösterirken, çok değişkenli analizde bu ilişkinin bağımsızlığını korumadığı görüldü. İleri FIGO evresi ve uzamış tedavi süresi daha kötü sonuçlarla ilişkili olma eğilimindeydi. Sonuç: Tedavi öncesi hemoglobin düzeyi ve lenfosit yüzdesi serviks kanseri hastalarında sağkalım sonuçları ile ilişkili bulunmuştur. Ancak bu parametreler çok değişkenli analizde bağımsız prognostik değer göstermemiştir. Hematolojik parametrelerin hastalık yükü ve tedavi ile ilişkili faktörleri yansıtabileceği düşünülmektedir. Bulguların doğrulanması için daha geniş serilerde prospektif çalışmalara ihtiyaç vardır.
Abstract
Objective: This study aimed to evaluate the association between pretreatment hemoglobin levels and lymphocyte percentage and survival outcomes in cervical cancer patients treated with definitive concurrent chemoradiotherapy. Materials and Methods: A total of 106 patients with cervical cancer were included in this retrospective cohort study. Pretreatment hemoglobin (g/dL) and lymphocyte percentage (%) were analyzed. Overall survival (OS) and disease-free survival (DFS) were assessed using the Kaplan–Meier method, and groups were compared using the log-rank test. The effects of prognostic factors were first evaluated using univariate Cox regression analysis; variables with p<0.20 were subsequently included in the multivariate Cox regression model. A p-value <0.05 was considered statistically significant. Results: Following completion of chemoradiotherapy, the median follow-up duration was 40 months, during which 18 deaths (17.0%) were observed. Kaplan–Meier analysis demonstrated that lower hemoglobin levels and lower lymphocyte percentages were significantly associated with worse DFS and OS. In univariate Cox analysis, both hemoglobin and lymphocyte levels were significantly associated with survival outcomes. However, neither variable retained independent prognostic significance in multivariate analysis. Clinical parameters such as advanced FIGO stage and prolonged treatment duration showed a trend toward worse outcomes. Conclusion: Pretreatment hemoglobin and lymphocyte levels were associated with survival outcomes in cervical cancer patients; however, they did not demonstrate independent prognostic significance after multivariable adjustment. These findings suggest that hematologic parameters may reflect disease burden and treatment-related factors rather than acting as independent prognostic markers. Further prospective studies with larger sample sizes are needed to confirm these findings.