Dergiler / Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi / 2019 / Cilt: 68 - Sayı: 4

TOPLANTI VE GÖSTERİ YÜRÜYÜŞÜ DÜZENLEME HAKKI BAKIMINDAN BİLDİRİM USÛLÜNÜN KAPSAMI

The Scope of the Notification Procedure of Right to Hold Meetings and Demonstration Marches

Sayfa
753–794
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada, bildirim usûlü gerek Anayasa Mahkemesi gerekse İnsan Hakları Avrupa Mahkemesi kararları da dikkate alınarak açıklanacak ve incelenecektir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Toplantı ve gösteri yürüyüşü hakkı demokratik toplumlarda temel bir unsurdur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Özgürlüklerin kullanılmasında genel olarak serbestlik, izin ve bildirim olmak üzere üç farklı sistem öngörülmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada, bildirim usûlü gerek Anayasa Mahkemesi gerekse İnsan Hakları Avrupa Mahkemesi kararları da dikkate alınarak açıklanacak ve incelenecektir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Toplantı ve gösteri yürüyüşü hakkı demokratik toplumlarda temel bir unsurdur. Özgürlüklerin kullanılmasında genel olarak serbestlik, izin ve bildirim olmak üzere üç farklı sistem öngörülmektedir. Türkiye’de anayasal düzenleme, toplantı ve gösteri yürüyüşü hakkının önceden izin alamadan yapılacağını belirtmektedir. İlgili Kanun’da ise bildirim usûlü öngörülmüştür. Bildirim usûlünün kullanımı, amacına uygun gerçekleştirilmediği zaman fiilen izin sistemine dönüşme riskini taşımaktadır. Dolayısıyla bildirim usûlü Anayasa’da güvence altına alınan izin almadan kullanılacak bu hakkı işlevsiz hale getirmeyecek şekilde düzenlenmeli ve uygulanmalıdır. Bu çalışmada, bildirim usûlü gerek Anayasa Mahkemesi gerekse İnsan Hakları Avrupa Mahkemesi kararları da dikkate alınarak açıklanacak ve incelenecektir.

Abstract

The right to hold meetings and demonstration marches is a fundamental right in a democratic society. Usually three different systems are provided in the use of freedoms: freedom, authorization and notification procedure. The system of authorization is forbidden under the Turkish Constitution regarding to hold meetings and demonstrations. In the related Law, the notification procedure is regulated. When the notification procedure is used out of its purpose, it may turn into the authorization system in practice. Therefore, the notification procedure which is guaranteed under the constitution should be regulated and implemented in a way that may not lead this right to dysfunctional. In this study, the notification procedure will be explained and examined by considering the decisions of both the Constitutional Court and the European Court of Human Rights.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

EKİNCİ, B. E. (2019). TOPLANTI VE GÖSTERİ YÜRÜYÜŞÜ DÜZENLEME HAKKI BAKIMINDAN BİLDİRİM USÛLÜNÜN KAPSAMI. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: 68 - Sayı: 4, 753–794. https://ajindex.com/articles/141904

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (24)

  1. AKBULUT, Olgun; “Toplantı ve Örgütlenme Özgürlükleri”, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi ve Anayasa, Anayasa Mahkemesine Bireysel Başvuru Kapsamında Bir İnceleme, Ed. Sibel İnceoğlu, Beta Yayınları, 3. Baskı,
  2. İstanbul, Ekim 2013.
  3. AKIN, İlhan F.; “Toplanma Özgürlüğü”, İÜHFM, C. 30, S. 3-4, 1964.
  4. ANAYURT, Ömer; Toplanma Hürriyeti Kavramı ve Türk Anayasa Hukukunda Toplanma Hürriyeti, T.C. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Kamu Hukuku Anabilim Dalı Doktora Tezi, İstanbul 1996.
  5. ATALAY, Esra; Türkiye’de Toplantı ve Gösteri Yürüyüşü Özgürlüğü, DEÜHF Yayınları, İzmir 1995.
  6. ÇÖZELİ, Yusuf; Toplantı ve Gösteri Yürüyüşü Özgürlüğü ve Türkiye Örneği, Adalet Yayınevi, Ankara 2016.
  7. Danışma Meclisi Tutanak Dergisi, C. 20, Yasama Yılı: 2, 148. Birleşim, 18 Ağustos 1983.
  8. Danışma Meclisi Tutanak Dergisi, C. 20, Yasama Yılı: 2, 149. Birleşim, 22 Ağustos 1983.
  9. DURAN, Lütfi; Türk İdare Mevzuatı II, İsmail Akgün Matbaası, İstanbul 1954.
  10. DUYGUN, Ahmet Mert; “Toplantı ve Gösteri Yürüyüşü Hakkının Kullanılmasında Bir Bilinmeyen: Spontane ve Acele Eylemler, Anayasa Hukuku Dergisi, C. 3, S. 6, 2014.
  11. DUYMAZ, Erkan; “Gezi Parkı Çıkmazında Demokrasi ve İnsan Hakları”, Anayasa Hukuku Dergisi, C. 2, S. 4, Y. 2013. European Commission for Democracy Through Law (Venice Commission), Guidelines on Freedom of Peaceful Assembly (3rd Edition), OSCE Office for Democratic Institutions and Human Rights (OSCE/ODIHR), CDL-AD(2019)017, E.T. 18.10.2019.
  12. GERAY, Cevat; “Türkiye’de Toplanma Hürriyetinin Düzenlenmesi”, AÜSBFD, C. 14, S. 4, 1959.
  13. GÖZLER, Kemal; İnsan Hakları Hukuku, Ekin Basım Yayın Dağıtım, 1. Baskı,
  14. Bursa, Temmuz 2017.
  15. GÖZLER, Kemal; Türk Anayasa Hukuku, Ekin Basım Yayın Dağıtım, 2. Baskı,
  16. Bursa, Temmuz 2018.
  17. GÖZÜBÜYÜK, A. Şeref/GÖLCÜKLÜ, Feyyaz; Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Uygulaması, Turhan Kitabevi, 11. Baskı, Ankara 2002.
  18. GÖZÜBÜYÜK, Şeref; Açıklamalı Türk Anayasaları, Turhan Kitabevi, 5. Bası, Ankara 2005.
  19. GÜNDAY, Metin; İdare Hukuku, İmaj Yayınevi, 11. Baskı, Ankara 2017.
  20. GÜNGÖR, Şener; “Toplantı ve Gösteri Yürüyüşü Yasasının Eski ve Yeni Düzenlemelerinde Suç ve Ceza Kavramlarının Karşılaştırılması”, Yargıtay Dergisi, C. 13, S. 1-2, Ocak-Nisan 1987.
  21. HARRIS, D D.J./O’BOYLE, M./BATES, E.P./BUCKLEY, C.M.; Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi Hukuku, Çev. Mehveş Bingöllü, Ulaş Karan, Avrupa Konseyi, Ankara 2013.
  22. İŞGÖREN, Ali; Türk Hukukunda Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri, Seçkin Yayınları, 3. Baskı,
  23. Ankara, Şubat 2016.
  24. KABOĞLU, İbrahim Ö.; Özgürlükler Hukuku-İnsan Haklarını