Dergiler / Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi / 2019 / Cilt: 68 - Sayı: 3

TÜRK İŞ HUKUKUNDA AVRUPA BİRLİĞİ YÖNERGELERİ ÇERÇEVESİNDE DENKLEŞTİRME UYGULAMASI

Equalization Application in the Turkish Labour Law in the Scope of the European Union Directives

Sayfa
635–664
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmamızda öncelikle 2003/88/EC. sayılı Yönerge hakkında açıklamalarda bulunulacaktır. 4857 sayılı İş Kanunumuzda denkleştirmeuygulaması ve konu hakkındaki yargı kararlarına da çalışmamızda yer verilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çalışma hayatında yaşanan gelişmeler, esnekleşme ihtiyacını ortaya çıkarmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Avrupa Birliğinde çalışma süreleri organizasyonunun belirli yönlerini düzenleyen ilk yönerge, 93/104/EC. sayılı Yönergedir. 2003/88/EC.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmamızda öncelikle 2003/88/EC. sayılı Yönerge hakkında açıklamalarda bulunulacaktır. 4857 sayılı İş Kanunumuzda denkleştirmeuygulaması ve konu hakkındaki yargı kararlarına da çalışmamızda yer verilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2003 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Çalışma hayatında yaşanan gelişmeler, esnekleşme ihtiyacını ortaya çıkarmıştır. Bu ihtiyaç, iş hukukunda yeni kavramların ortaya çıkmasına neden olmuştur. Bu kavramlardan biri de denkleştirmedir. Avrupa Birliği, esnekleşmeye dair uygulamalara yönergelerinde yer vermiştir. Avrupa Birliğinde çalışma süreleri organizasyonunun belirli yönlerini düzenleyen ilk yönerge, 93/104/EC. sayılı Yönergedir. 2003/88/EC. Sayılı Yönerge, 93/104/EC. ve 2000/34/EC. sayılı Yönergelerini birleştirerek yürürlükten kaldırmıştır. 4857 sayılı İş Kanunumuz ile 93/104/EC. sayılı yönergeye uyum anlamında düzenlemeler yapılmıştır. Denkleştirme sayesinde çalışma süreleri esnekleştirilmektedir. İş Kanunumuzda esnekleşme, iki açıdan söz konusu olmaktadır. Biri çalışma süresinin haftanın çalışılan günlerine eşit dağıtılması kuralının ortadan kaldırılmasıdır. Diğeri, ise kanunda belirtilen referans dönemlerinde ortalama haftalık çalışma saatlerinin yasal haftalık çalışma süresini ve günde on bir saati geçemediği denkleştirmedir. Bu şekilde işveren, fazla çalışma ücreti ödemeksizin işçileri çalıştırabilir. Çalışmamızda öncelikle 2003/88/EC. sayılı Yönerge hakkında açıklamalarda bulunulacaktır. 4857 sayılı İş Kanunumuzda denkleştirmeuygulaması ve konu hakkındaki yargı kararlarına da çalışmamızda yer verilmiştir.

Abstract

Developments in working life have brought out the need for flexibility. This need led to the emergence of new concepts in labor law. One of these concepts is the equalization application. The directives enacted by the European Union includes the flexibility applications. The first directive that regulates the certain aspects of the organization of working time in the European Union was the directive 93/104/EC. The Working Time Directive 2003/88/EC. consolidated and abolished the directive 93/104/EC. and the directive 2000/34/EC. The legal regulations were brought by the Law No.4857 to be in compliance with the directive 93/104/EC. One is to abolish the rule of the equal distribution of the working time to the working days of the week. The other is the equalization application which the average weekly working hours in the referance periods stated by the law can not exceed the legal weekly working time and the eleven hours in a day. The employer is able to employ the employees without paying any overtime work wage by this way. In our study, firstly the information was given about the directive 2003/88/EC. Besides this, the equalization application in the Labor Law numbered 4857 and the judicial decisions on thisissue takes place in the study

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

MÜLAYİM, B. O. (2019). TÜRK İŞ HUKUKUNDA AVRUPA BİRLİĞİ YÖNERGELERİ ÇERÇEVESİNDE DENKLEŞTİRME UYGULAMASI. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: 68 - Sayı: 3, 635–664. https://ajindex.com/articles/141902

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (20)

  1. AKTAY, Nizamettin/ARICI, Kadir/SENYEN KAPLAN, E.Tuncay, İş Hukuku, Ankara 2013.
  2. AKYİĞİT, Ercan, İş Kanunu, 12.B., Ankara 2018.
  3. ASTARLI, Muhittin, İş Hukukunda Çalışma Süreleri, Ankara 2008.
  4. BARNARD, Catherina, EU Employment Law, Great Britain 2012.
  5. BERCUSSON, Brian, European Labour Law, New York 2009.
  6. BRENNINGMEYER, Marion/RAHMAN, Detlef, Labour Law In Europe, (Editör European Employment Business Team), 2011.
  7. BRONSTEIN, Arturo, International and Comparative Labour Law Current Challenges, Geneva 2009.
  8. CANİKLİOĞLU, Nurşen. Türk Borçlar Kanununun Hizmet Sözleşmesinin Kurulmasına, Tarafların Hak ve Borçlarına İlişkin Hükümlerinin Genel Bir Değerlendirmesi, Çalışma Hayatı Açısından Yeni Borçlar Kanunu ve Ticaret Kanunu Semineri, TİSK, Yayın No: 318, Ankara 2012.
  9. CARUSO, Bruno/FUCHS, Maximilian, Labour Law and Flexibility in Europe: The Cases of Germany and Italy, Nomos 2004.
  10. CENTEL, Tankut, Taşımacılık Sektörünün Çalışma Yaşamına İlişkin Bazı Temel Sorunları, Sicil İş Hukuku Dergisi, Eylül 2008, S.11. COLLINS, Hugh, Employment Law, New York 2010, s.92; DAVIES, A.C.L., EU Labour Law, United Kingdom 2012.
  11. COLLINS, Hugh/EWING, K.D./McCOLGAN, Aileen, Labour Law, United Kingdom, 2012.
  12. CUSHWAY, Barry, The Employer’s Handbook, An Essential Guide to Employment Law, Personnel Policies And Procedures, United Kingdom 2008.
  13. ÇELİK, Nuri/CANİKLİOĞLU, Nurşen/CANBOLAT, Talat, İş Hukuku Dersleri, İstanbul 2016.
  14. ÇİL, Şahin, İş Kanunu Şerhi, Ankara 2004, C.2. DAVIES, A.C.L., EU Labour Law, United Kingdom 2012DEMİR, Fevzi/GERGİL, Gülşen, Çalışma Hayatında EsneklikveTürk Hukukunda Esnek Çalışma, Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi (16) 2008/2. EKONOMİ, Münir, 4857 sayılı İş Kanununa Göre Fazla Çalışma Kavramı, Kamu-İş Dergisi, S.3/2004.
  15. KAYAGİL, Muhammet Enes, Türkiye–AB Müzakere Sürecinde Sosyal Politikada Yaşanan Gelişmeler, Çalışma Dünyası Dergisi, Labour World, 2015/2, s.34-58.
  16. EYRENCİ, Öner, Toplu İş Sözleşmesinin İşyerinde Çalışan Bütün İşçilere Uygulanacak Hükümleri, Kamu-İş Dergisi, Nisan 1988, s.8-15.
  17. EYRENCİ, Öner/TAŞKENT, Savaş/ULUCAN, Devrim, Bireysel İş Hukuku, İstanbul 2016.
  18. FALKNER, Gerda/TREIB, Oliver/HOLZLEITHNER, Elisabeth, Compliance in the Enlarged European, England 2008.
  19. GEREK, Nüvit/GÖKÇEK KARACA, Nuray/BAYBORA, Dilek/ KOCABAŞ, Fatma, İş ve Sosyal Güvenlik Hukuku, (Editörler GEREK, Nüvit/ KOCABAŞ, Fatma), Eskişehir 2013. GINÈS i FABRELLAS, Anna/PARRA, Manuel Luque, Working Time And Flexibility In Spain, IUSLabor, 1/2016, 54-65.
  20. GÖKTAŞ, Serac