Dergiler / Ekonomi Politika ve Finans Araştırmaları Dergisi / 2021 / Cilt: 6 - Sayı: 1

Türkiye’de Yüksek Eğitimin Kişi Başına GSYİH’ye Etkisi: İller Bazında Bir İnceleme

Effect of High Education on GDP Per Capita in Turkey: A Study Based on Provinces

Sayfa
36–59
Yayın Tarihi
2021-04-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmanın bulgularına göre, yüksek eğitim tüm il grupları için kişi başına reel GSYİH’ye pozitif ve anlamlı katkıda bulunmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada Türkiye’de yüksek eğitimin kişi başına reel gayrisafi yurt içi hasılaya (GSYİH) etkisi, 2008-2017 döneminde 81 il için panel veri analizi yöntemleriyle analiz edilmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bununla birlikte yüksek eğitimlilerin nüfus içindeki oranlarının artmasıyla firmaların ürettikleri mal ve hizmet kompozisyonunu değiştirmesi beklenmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmanın bulgularına göre, yüksek eğitim tüm il grupları için kişi başına reel GSYİH’ye pozitif ve anlamlı katkıda bulunmaktadır.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:2008-2017 Verileri
⚙️Değişkenler:Yüksek Eğitim · Ekonomik Büyüme · Bölgesel Gelişme

Özet

Bu çalışmada Türkiye’de yüksek eğitimin kişi başına reel gayrisafi yurt içi hasılaya (GSYİH) etkisi, 2008-2017 döneminde 81 il için panel veri analizi yöntemleriyle analiz edilmiştir. Her ilde üniversitelerin açılması, illerde faaliyet gösteren firmaların alanında uzman çalışanları istihdam etmesi imkanını doğurmaktadır. Bununla birlikte yüksek eğitimlilerin nüfus içindeki oranlarının artmasıyla firmaların ürettikleri mal ve hizmet kompozisyonunu değiştirmesi beklenmektedir. Çalışmada ayrıca, iller, üst, orta ve alt gelir gruplarına ayrılmış, her bir gelir grubu için de tahmin yapılmıştır. Grupların gösterdiği veri karakterlerine göre sabit etkiler ve rassal etkiler modelleri kullanılmıştır. Çalışmanın bulgularına göre, yüksek eğitim tüm il grupları için kişi başına reel GSYİH’ye pozitif ve anlamlı katkıda bulunmaktadır. Bu katkı, alt gelir grubunda en yüksektir. İkincisi, orta dereceli okullardan mezun olan bireylerin, üst ve orta gelir gruplarında kişi başına reel GSYİH’ye negatif etki ettiği gözlenmiştir. Yüksek öğrenimli kadınların oranı yıllar içinde tüm il gruplarında artmış olmasına rağmen sadece üst ve orta gelir gruplarında kişi başına reel GSYİH’ye pozitif katkıda bulunmuştur.

Abstract

This study analyses effect of high education on GDP per capita in 81 provinces in Turkey for the 2008-2017 period using panel data analysis. The founding of universities in each province creates an opportunity for companies to employ skilled labor. Also, with higher rates of high-education graduates in the population, companies are expected to change their composition of goods and services in response to the new demand structure. In this study, we classify the provinces as high, middle and low-income groups. In terms of data characteristics of the groups, we used fixed effect and random effect models. According to our findings, higher education contributes positively and significantly to real GDP per capita for all provincial groups. This contribution is highest in the lower-income group. Second, individuals graduating from secondary schools have been observed to have a negative impact on real GDP per capita in the upper and middle-income groups. The proportion of women with higher education has increased in all provincial groups over the years, but only in the upper and middle-income groups has made a positive contribution to real GDP per capita.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DENKTAŞ, E., KİPER, K. (2021). Türkiye’de Yüksek Eğitimin Kişi Başına GSYİH’ye Etkisi: İller Bazında Bir İnceleme. Ekonomi Politika ve Finans Araştırmaları Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 1, 36–59. https://ajindex.com/articles/141679

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Alam, S., Sultana, A. and Butt, M.S. (2010). Does social expenditures promote economic growth? A multivariate panel cointegration analysis for Asian countries. European Journal of Social Sciences, 14(1). Retrieved from https://www.europeanjournalofsocialsciences.com/
  2. Artan, S. ve Berber, M. (2004). Kamu kesimi büyüklüğü ve ekonomik büyüme ilişkisi: Çoklu ko-entegrasyon analizi. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 5(2), 13-25. Erişim adresi: https://kutuphane.dogus.edu.tr/
  3. Asteriou, D. and Hall, S. G. (2011). Applied econometrics (2nd ed.). China: Palgrave Macmillan. Barro, R. J. (1991). Economic growth in a cross section of countries. The Quarterly Journal of Economics, 106(2), 407-444. Retrieved from https://www.jstor.org/
  4. Barro, R. J. (1999). Human capital and growth in cross-country growth regressions. Swedish Economy Policy Review, 6(2). Retrieved from https://www3.kau.se/
  5. Barro, R. J. (2001). Human capital and growth. The American Economic Review, 91(2), 12–7. Retrieved from https://www.jstor.org/
  6. Basu, P. and Bhattarai, K. (2009). Does spending on education promote growth and schooling and returns? (Durham University and Hull University Working Paper). Retrieved from http://citeseerx.ist.psu.edu/viewdoc/download?doi=10.1.1.512.6790&rep=rep1&type=pdf
  7. Becker, G. S. (1964). Human capital: A theoretical and empirical analysis, with special reference to education. New York: National Bureau of Economic Research. Bloom, D. E., Canning, D., Chan, K. J. and Luca, D. L. (2014). Higher education and economic growth in Africa. International Journal of African Higher Education, 1(1), 22-57. Retrieved from https://papers.ssrn.com/
  8. Bloom D. E., Hartley, M. and Rosovsky, H. (2006). Beyond private gain: The public benefits of higher education. In J. J. F. Forest and P. G. Altbach (Eds.), International handbook of higher education (pp. 293-308). Dordrecht: Springer. Cunha, F. and Heckman, J. (2007). The technology of skill formation. American Economic Review, 97(2), 31-47. https://doi.org/10.1257/aer.97.2.31
  9. Çalışkan, Ş., Karabacak, M. ve Meçik, O. (2013). Türkiye’de eğitim-ekonomik büyüme ilişkisi: 1923-2011 (kantitatif bir yaklaşım). Yönetim Bilimleri Dergisi, 11(21), 29-48. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/pub/comuybd
  10. Devarajan, S., Swaroop, V. and Heng-fu, Z. (1996). The composition of public expenditure and economic growth. Journal of Monetary Economics, 37, 313–44. https://doi.org/10.1016/S0304-3932(96)90039-2 Doğrul,