Dergiler / Amme İdaresi Dergisi / 2020 / Cilt: 53 - Sayı: 3

Osmanlı Devleti’nin Patrimonyal Niteliğinin Sınırlılıkları Üzerine Bir Tartışma

A Discussion on the Limitations of the Patrimonial Qualities of the Ottoman State

Sayfa
1–26
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu kapsamda, patrimonyalizm iddialarının kaynağında yer aldığı düşünülen hem yerli hem de Avrupamerkezci bakış açılarına yönelik bir eleştirel değerlendirmeye de metin içinde yer verilmektedir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Machiavelli’nin prens ve prensin kullarından müteşekkil sıkı bir birlik olarak sunduğu Osmanlı analizini, Weber patrimonyalizm ve patrimonyalizmin en uç örneği olarak sultanizm terimleri ile kavramsallaştırarak yinelemiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Okumakta olduğunuz çalışmanın temel hedefi Machiavelli ve Weber’in Osmanlı Devleti’ne dair iddialarının gerçekliğini tartışmaktır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu kapsamda, patrimonyalizm iddialarının kaynağında yer aldığı düşünülen hem yerli hem de Avrupamerkezci bakış açılarına yönelik bir eleştirel değerlendirmeye de metin içinde yer verilmektedir
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Machiavelli’nin prens ve prensin kullarından müteşekkil sıkı bir birlik olarak sunduğu Osmanlı analizini, Weber patrimonyalizm ve patrimonyalizmin en uç örneği olarak sultanizm terimleri ile kavramsallaştırarak yinelemiştir. Okumakta olduğunuz çalışmanın temel hedefi Machiavelli ve Weber’in Osmanlı Devleti’ne dair iddialarının gerçekliğini tartışmaktır. Bu hedef doğrultusunda Osmanlı Devleti’nin kuruluşu, erken dönem devlet yapısında öne çıkan aktörler, merkezileşme ile birlikte görünür hale gelen klasik tabakalaşma sistemi ve bu sistemin yaşadığı dönüşüm inceleme konusu edilmiştir. Bütün bu dönemleri analiz ederken temel hedef, patrimonyalizmin sınırlarını gözler önüne sermektir. Bu kapsamda, patrimonyalizm iddialarının kaynağında yer aldığı düşünülen hem yerli hem de Avrupamerkezci bakış açılarına yönelik bir eleştirel değerlendirmeye de metin içinde yer verilmektedir

Abstract

Weber reused the Ottoman analysis that was presented as a strict union composed of the prince and the servants of the prince by Machiavelli by conceptualising it with the terms patrimonialism and sultanism as an extreme example of patrimonialism. The primary goal of this study is to discuss the reality of the Ottoman analysis potrayed by Machiavelli and Weber. To this goal, the actors prevalent in the establishment and the early period state structure, the classical stratification system which became apparent with centralisation, and the transformation that this system went through has been examined. The fundamental aim doing all this is to unfold the borders of patrimonialism. A critical evaluation of both local and Eurocentric perspectives that are thought to be among the sources of patrimonialism claims has also been included in the text.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ALTUNOĞLU, M. (2020). Osmanlı Devleti’nin Patrimonyal Niteliğinin Sınırlılıkları Üzerine Bir Tartışma. Amme İdaresi Dergisi, Cilt: 53 - Sayı: 3, 1–26. https://ajindex.com/articles/141384

Kaynakça (30)

  1. Abou-El-Haj, R. A. (1991). “Power and Social Order the Uses of the Kanun”. The Ottoman City and Its Parts: Urban Structures and Social Order. (Ed. I. A. Bierman, R. A. Abou-El-Haj, D. Preziosi). New York: A. D. Caratzas. Abou-El-Haj, R. A. (2000). Modern Devletin Doğası. (Çev. O. Özel ve C. Şahin). Ankara:
  2. İmge Yayınları.
  3. Abou-El-Haj, R. A. (2011). 1703 İsyanı. (Çev. Ç. Sümer). Ankara:
  4. Tan Yayınları.
  5. Adanır, F. (2016). “Balkanlar ve Anadolu’da Yarı Özerk Taşra Güçleri”, Türkiye Tarihi III, 1603-1839. (Ed. S. Faroqhi). (Çev. F. Aytuna). İstanbul:
  6. Kitap Yayınevi.
  7. Alatas, F. S. (2016). Sosyal Bilimlerde Alternatif Söylemler. (Çev. A. Bölükbaşı). İstanbul:
  8. Matbu Kitap. Aydın, S. (2006). “Paradigmada Tarihsel Yorumun Sınırları: Merkez-Çevre Temellendirmeleri Üzerinden Düşünceler”. Toplum ve Bilim, 105, 70-95.
  9. Aytekin, E. A. (2015a). “Kuruluşundan 18. Yüzyıla Dek Osmanlı İmparatorluğu”. Osmanlı’dan Günümüze Türkiye’de Siyasal Hayat. (Yay. Haz. G. Atılgan, C. Saraçoğlu, A. Uslu). İstanbul:
  10. Yordam Yayınları.
  11. Aytekin, E. A. (2015b). “Son Dönem Osmanlı İmparatorluğu: 1703-1908”. Osmanlı’dan Günümüze Türkiye’de Siyasal Hayat. (Yay. Haz. G. Atılgan, C. Saraçoğlu, A. Uslu). İstanbul:
  12. Yordam Yayınları.
  13. Barkan, Ö. L. (2015). “İstila Devirlerinin Kolonizatör Türk Dervişleri ve Zaviyeler”. İnsan ve İnsan Dergisi, 5, 5-37.
  14. Barkey, K. (2011). Eşkıyalar ve Devlet Osmanlı Tarzı Devlet Merkezileşmesi. (Çev. Z. Altok). İstanbul:
  15. Tarih Vakfı Yurt Yayınları.
  16. Bein, A. (2013). Osmanlı Uleması ve Türkiye Cumhuriyeti Değişimin Failleri ve Geleneğin Muhafızları. İstanbul:
  17. Kitap Yayınevi.
  18. Beydilli, K. (2013). “Yeniçeri”. TDV İslam Ansiklopedisi. İstanbul:
  19. TDV Yayınları.
  20. Demirhan, A. (2019). ‘Kuruluş Sarmalı’ndan Kurtulmak: Osmanlı ve Hâkimiyet Telakkileri. İstanbul: Dergâh Yayınları.
  21. Eldem, E. (2016). “Kapitülasyonlar ve Batı Ticareti”. Türkiye Tarihi 1603-1839, Osmanlı İmparatorluğu. (Ed. S. Faroqhi). (Çev. F. Aytuna). İstanbul:
  22. Kitap Yayınevi.
  23. Emecen, M. E. (2015). Osmanlı İmparatorluğu’nun Kuruluş ve Yükseliş Tarihi (1300- 1600). İstanbul:
  24. İş Bankası Kültür Yayınları.
  25. Faroqhi, S. (2011a). Yeni Bir Hükümdar Aynası. (Çev. G. Ç. Güven). İstanbul:
  26. Alfa. Faroqhi, S. (2011b). Osmanlı Zanaatkarları. (Çev. Z. Kılı.). İstanbul:
  27. Kitap Yayınevi.
  28. Faroqhi, S. (2012). “Post-Kolonyal Dönüm Öncesinde ve Sonrasında İmparatorluklar: Osmanlılar”. Hakim Paradigmaların Ötesinde. (Der. D. Quataert ve B. Tezcan). Ankara:
  29. Tan Yayınları.
  30. Faruki, S. (1987). “1600’lü Yıllarda Anadolu Kırlarında Toplumsal Geril