Dergiler / Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2017 / Cilt: 19 - Sayı: 1

Kısa Dönemde Sosyal Harcamalar ile Ekonomik Büyüme Arasındaki İlişki, 29/28 OECD Ülkesi için Panel Veri Analizi (1998-2012)

In Short Term Relation Between Social Expenditures with Economic Growth, Panel Data Analysis for 29/28 OECD Countries(1998-2012)

Sayfa
1–19
Yayın Tarihi
2017-05-05
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Analiz sonuçları sosyal harcamaların alt bileşenleri olan eğitim, sağlık ve sosyal koruma harcamalarının iktisadi büyüme üzerinde farklı etkilerinin olduğunu göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İçsel büyüme modelinde beşeri sermaye harcamalarının büyümeyi olumlu etkileyeceği kabul edilmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu anlamda sosyal harcamaların da iktisadi büyümeyle pozitif yönde bir ilişkisinin olacağı düşünülmekte, fakat yapılan çalışmalar farklı sonuçlar ortaya çıkarmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Analiz sonuçları sosyal harcamaların alt bileşenleri olan eğitim, sağlık ve sosyal koruma harcamalarının iktisadi büyüme üzerinde farklı etkilerinin olduğunu göstermektedir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Sağlık Harcamaları · Eğitim Harcamaları · Sosyal Koruma Harcamaları

Özet

İçsel büyüme modelinde beşeri sermaye harcamalarının büyümeyi olumlu etkileyeceği kabul edilmektedir. Bu anlamda sosyal harcamaların da iktisadi büyümeyle pozitif yönde bir ilişkisinin olacağı düşünülmekte, fakat yapılan çalışmalar farklı sonuçlar ortaya çıkarmaktadır. Çalışmamızın amacı; Türkiye’nin de içinde bulunduğu OECD ülkelerinde sosyal harcamaların büyüme ile ilişkisini, Panel Veri Analizi ile araştırmaktır. Analiz sonuçları sosyal harcamaların alt bileşenleri olan eğitim, sağlık ve sosyal koruma harcamalarının iktisadi büyüme üzerinde farklı etkilerinin olduğunu göstermektedir. Elde ettiğimiz sonuçlara göre, eğitim ve sağlık harcamalarının önemli ölçüde büyümeyi etkilediği, buna karşılık sosyal koruma harcamalarının ise büyümeyle ters yönlü bir ilişkisi olduğu gözlenmiştir. Tüm etkiler istatistiki olarak anlamlıdır. Türkiye’yi anılan gruptan çıkardığımızda eğitim harcamalarının büyümeye etkisi önemli ölçüde azalmakta ve istatistiki anlamlılığını yitirmektedir. Yine sağlık harcamalarının büyüme üzerindeki olumlu etkisi kısmi bir azalış sergilemektedir. Sosyal koruma harcamalarının büyümeyle ters yönlü ilişkisinde de yine bir miktar kayıp söz konusudur. Ancak çalışmamızda yaşadığımız, verilere ulaşamama sorunu (veri kısıtı) hem modelimizi (dengeli panel yerine dengesiz panel) hem de muhtemelen analiz sonuçlarımızı etkilemiştir.

Abstract

Internal growth model believes that human capital expenditures have positive effect on the growth. This idea suggests that social expenditures have positive relation with economic growth as well, yet conducted studies reveal different outcomes. Purpose of the study; to investigate the relation between social expenditures and economic growth in OECD countries including Turkey through panel data analysis. Investigation results shows that subcomponents of social expenditures, namely, education, health and social proteciton expenses have different effects on economic growth. According to study, education and health expenditures have significantly positive effect on economic growth, whereas social protection expenditures has negative effect on economic growth. All these results are statistically significant. When we remove the Turkey from 29 OECD members, effect of education expenditures on economic growth decreases excessively and it is lost statistically significance. At the same time positive effect of health expenditures on economic growth has partial decrement. Also negative effect of social protection expenditures on economic growth has partial decrement. However, facing with issue of the limited data affected both the model (unsteady panel instead of steady panel) and the possible outcomes of the analysis.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KOLÇAK, M., KALABAK, A. Y. (2017). Kısa Dönemde Sosyal Harcamalar ile Ekonomik Büyüme Arasındaki İlişki, 29/28 OECD Ülkesi için Panel Veri Analizi (1998-2012). Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 19 - Sayı: 1, 1–19. https://ajindex.com/articles/14108

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Acar, Y. (2008). İktisadi büyüme ve büyüme modelleri. 5. Baskı. Bursa: Dora Yayıncılık. Arısoy, İ., Ünlükaplan İ, Ergin Z. (2010). Sosyal harcamalar ve iktisadi büyüme ilişkisi, türkiye ekonomisinde 1960-2005 dönemine yönelik dinamik bir analiz. Maliye Dergisi, 158, 398-422.
  2. Baldacci, E., Clements, B., Gupta, S. and Cui, Q. (2004). Social spending, human capital and growth in developing countries, implications for achieving the MDGs. IMF Working Paper. WP/04/217. 1-39.
  3. Blankenau, W. F., Simpson N. B., Tomljanovich M. (2007). Public education expenditures, taxation and growth, linking data to theory, American Economic Review. 97(2), 393-397.
  4. Breusch, T.S., Pagan, A. R.(1980). The lagrange multiplier test and its applications to model specification tests in econometrics, Review of Economic Studies. 47(1). 239-53.
  5. Brooks, C. (2008). Introductory econometrics for finance. 2nd Ed. UK: Cambridge University Press.
  6. Çalişkan, Ş., Karabacak M., Meçik O. (2013). Türkiye’de eğitim-ekonomik büyüme ilişkisi, 1923-2011 kantitatif bir yaklaşım, Yönetim Bilimleri Dergisi, 11(21), 29-48.
  7. Çetin, M., Ecevit, E. (2010). Sağlık harcamalarının ekonomik büyüme üzerindeki etkisi, OECD ülkeleri üzerine bir panel regresyon analizi, Doğuş Üniversitesi Dergisi, 11(2), 166-182.
  8. Devarajan, S., Swaroop, V., Zou H. (1996). The composition of public expenditure and economic growth, Journal of Monetary Economics, 37(2), 313-344.
  9. Eriçok, R.E., Yilanci, V.(2013). Eğitim harcamaları ve ekonomik büyüme ilişkisi, sınır testi yaklaşımı, Bilgi Ekonomisi ve Yönetimi Dergisi, 8(1), 87-101.
  10. Erlat, H (2006), Panel data, a selective survey, unpublished lecture notes. Department of Economics, Middle East Technical University. Greene, W. H. (2000). Econometric analysis. Fourth Edition. New Jersey: Upper Saddle River Prentice Hall. Greiner, A., Semmler, W. and Gong, G. (2005). The Forces of economic growth, a time series perspective.,Princeton: Princeton University Press.
  11. Griliches, Z. (1997), Education, human capital and growth, a personal perspective. Journal of Labor Economics, 15(1), 330-344.
  12. Hausman, J. A., Taylor, W. E. (1981). Panel data and unobservable individual effects.Econometrica, 49(6), 1377-1398.
  13. Jaunky, V.C. (2011). The CO2 emissions income nexus, evidence from rich countries, Energy Policy, 39, 922-933.
  14. Kar, M., Taban, S.(2003). Kamu harcama çeşitlerinin ekonomik büyüme üzerine etkileri.Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 58(3),145-169.
  15. Kar, M., Ağir H.(2003). Türkiy