KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Intermedia International e-Journal / 2026 / Cilt: 2 Sayı: 1

KATILIMCI KÜLTÜR TARTIŞMALARI EKSENİNDE SOSYAL MEDYADA DİZİLER: KARDEŞ PAYI ÖRNEĞİ

Selin Ateşalp
Gülşah Başlar
Sayfa
158–180
Yayın Tarihi
2015-07-03
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Kardeş Payı örneği üzerinden hem kanalların/yapımcıların, hem de izleyicilerin/hayranların sosyal medya alanındaki pratikleri ele alınmaktadır

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İnternetle birlikte iletişim ortamında yaşanan değişimler sonucu yeni iletişim formları doğmuş; medyanın üretim, dağıtım, sergileme ve saklama koşullarında önemli dönüşümler yaşanmış ve izleyicilerin/kullanıcıların medyanın üretim süreçlerinde daha aktif bir rol oynamaya başladığı görülmüştür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmada katılımcı kültüre dair tartışmalar üreten tüketici, aktif izleyici, ücretsiz emek gibi kavramlar çercevesinde ele alınmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Kardeş Payı örneği üzerinden hem kanalların/yapımcıların, hem de izleyicilerin/hayranların sosyal medya alanındaki pratikleri ele alınmaktadır
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Katılımcı Kültür · Üreten Tüketici · Televizyon Dizileri

Özet

İnternetle birlikte iletişim ortamında yaşanan değişimler sonucu yeni iletişim formları doğmuş; medyanın üretim, dağıtım, sergileme ve saklama koşullarında önemli dönüşümler yaşanmış ve izleyicilerin/kullanıcıların medyanın üretim süreçlerinde daha aktif bir rol oynamaya başladığı görülmüştür. Bu durum alanda iletişimin demokratikleştiğine ve kullanıcıların güçlendiğine dair dijital teknolojileri olumlayıcı yaklaşımların artmasına sebep olmuştur. Olumlayıcı yaklaşımların yanısıra kullanıcının, izleyicinin ücretsiz emeğinin sömürüsünü ön plana çıkaran ve medya şirketlerinin katılımcı kültürden kullanıcılardan daha çok yararlandığını öne süren eleştirel yaklaşımlar bulunmaktadır. Bu çalışmada katılımcı kültüre dair tartışmalar üreten tüketici, aktif izleyici, ücretsiz emek gibi kavramlar çercevesinde ele alınmaktadır. Geleneksel medyanın üretim ve tüketim biçimlerinde yaşanan değişim ve dönüşümler televizyon dizileri çerçevesinde gösterilmeye çalışılmaktadır. Kardeş Payı örneği üzerinden hem kanalların/yapımcıların, hem de izleyicilerin/hayranların sosyal medya alanındaki pratikleri ele alınmaktadır

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Ateşalp, S., Başlar, G. (2015). KATILIMCI KÜLTÜR TARTIŞMALARI EKSENİNDE SOSYAL MEDYADA DİZİLER: KARDEŞ PAYI ÖRNEĞİ. Intermedia International e-Journal, Cilt: 2 Sayı: 1, 158–180. https://ajindex.com/articles/1410592

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (53)

  1. Baran, S., Davis, K.D. (2012). Mass Communication Theory Foundations, Ferment and Future (6. Baskı). Boston:Wadsworth.
  2. Bennnett, J. (2011). Introduction. J. Bennett, N. Strange (Der.). Television as Digital Media (1-27). Durham &
  3. London: Duke University Press. Binark, M., Bayraktutan-Sütçü, G. (2008). Kültür Endüstrisi Ürünü Olarak Dijital Oyun. İstanbul: Kalkedon.
  4. Castells, M. (2009). Communication Power. New York: Oxford University.
  5. Croteau, D. (2006). The Growth of Self-Produced Media Content and the Challenge to Media Studies. Critical
  6. Studies in Media Communication, 23:4, 340-344. doi:10.1080/07393180600933170
  7. Curtin, M. (2009). Matrix Media, Television Studies After TV Understanding Television in the Post –Broadcast
  8. Era, G. Turner, J. Tay (Der.), New York: Routledge. Çakır, M. (2014). Yeni Medyaya İlişkin Eleştirel Yaklaşımları ve Tespitleri ile Christian Fuchs. Mukadder Çakır
  9. (Der.). Yeni Medyaya Eleştirel Yaklaşımlar (81-131). İstanbul: Doğu. Deloitte. http://www2.deloitte.com/content/dam/Deloitte/tr/Documents/technology-media-telecommunications/tr- web-tv-series-sector-in-turkey.pdf. (erişim tarihi: 01.02.2015)
  10. Deuze, M. (2007). Convergence Culture in the Creative Industries. International Journal of Cultural Studies, 10, 243-2
  11. Filmden sonra Dizisi de Rekor Kırdı. http://www.startv.com.tr/dizi/kardespayi/haber/filmden-sonra-dizisi-de- rekor-kirdi?haberler Flew, T. (2008). New Media: An Introduction (3. Baskı). Oxford:Oxford University.
  12. Fuchs, C. (2014a). Digital Labour and Karl Marx. New York: Routledge.
  13. Fuchs, C. (2014b). Social Media A Critical Introduction. London: Sage.
  14. Hesmondhalgh, D. (2010). User-generated Content, Free Labour and the Cultural Industries. Ephemera: Theory & http://www.ephemerajournal.org/sites/default/files/10-3hesmondhalgh.pdf. (erişim tarihi: 15.01.2015)
  15. Jenkins, H. (1988). Star Trek Rerun, Reread, Rewritten: Fan Writing as Textual Poaching. Critical Studies in Mass Communication, 5:2, 85-107.
  16. Jenkins, H. (2001, June). Digital Renaissance. Convergence? I Diverge. Technology Review. s.93. http://phase1.nccr-trade.org/images/stories/jenkins_convergence_optional.pdf. (erişim tarihi: 15.01.2015)
  17. Jenkins, H. (2006). Convergence Culture: Where Old and New Media Collide. New York: New York University.
  18. Kardeş Payı Fırtına Gibi Döndü. http://www.startv.com.tr/dizi/kardespayi/haber/kardes-payi-firtina-gibi- dondu?haberler. ( erişim tarihi: 01.05.2015)
  19. Kardeş Payı Sizlerden Gelenler. https://www.facebook.com/media/set/?set=a.361750567297003.1073741831.327931860678874&type=3 (erişim tarihi: 25.04.2015). most colorful screen TV series sector in Turkey. Politics in Organization (Digital Labour: Workers, Authors, Citizens), 10:3-4, 267-2
  20. Larsen, P. (2010). The Grey Area. A Rough Guide: Television Fans, Internet Forums, and the Cultural Public
  21. Sphere. Relocating Television: Television in the Digital Context(156-169), J. Gripsrud (Der.). Routledge:NewYork. Laughey, D. (2010). Medya Çalışmaları Teoriler ve Yaklaşımlar. A. Toprak (Çev.). İstanbul: Kalkedon.
  22. Manovich, L. (2001). The Language of New Media. Cambridge:MIT.
  23. Medcezir Sizlerden Gelenler. https://www.facebook.com/media/set/?set=a.612626175481587.1073741829.191008994309976&type=3. (erişim tarihi: 25.04.15)
  24. Moe, H. (2005). Television Digitalisation and Flow: Questioning the Promises of Viewever Control, Digital
  25. Utopia in the Media: From Discourses to Facts. A Balance. Proceedings of the III International Conference on Communication and Reality. P. Masip, J. Rom (Der.), Facultat de Cièències de la Comunicació Blanquerna, Barcelona, 773--784. Murray, S. (2003). Media Convergence’s Third Wave: Content Streaming. Convergence The International
  26. Journal of Research into New Media Technologies, 9:8, 9-18. Mutlu, E. (1998). Televizyon ve Toplum. Ankara: Türkiye Radyo ve Televizyon Kurumu.
  27. Nalçaoğlu, H. (2007). İnternet ve Görselin İmhası: İnternet İçeriğini Analiz Etmek İçin Kuramsal Model Arayışları.
  28. Mutlu Binark (Der.). Yeni Medya Çalışmaları (s.45-68). Ankara: DipNot. Organisation for Economic Co-operation and Development. (2007, Nisan). ParticipativeWeb:User-generated Content. OECD http://www.oecd.org/home. (erişim tarihi, 15.04.2015)
  29. Öymen Dikmen, G. (2011).Tüketen Üreticiden Tüketiciye Dönüşümde Sosyal Medyanın Rolü. İletişim ve Teknoloji Olanaklar, Uygulamalar, Sınırlar (156-176), Zeliha Hepkon (Der.). İstanbul: KırmızıKedi.
  30. Pekman, C., Tüzün S. (2012). Recep İvedik “Kahraman”dan “Ürün”e, İleti-ş-im Galatasaray Üniversitesi İletişim
  31. Fakültesi Dergisi, No: 17, 9-29. Polat B., Sütçü, C. S. (2014). Television Ratings Got Social: A Case Study on Famous Turkish TV Series
  32. Muhtesem Yuzyil. V. European Conference on Social and Behavioral Sciences başlıklı konferansta sunulmuş makale. 11-14 Eylül 2014, St Petersburg, Baltic Institute of Humanities, 5-7,9.
  33. Ross, P. (2014). Were Producers and Audiences Ever Separate? Conceptualizing Media Production as Social
  34. Situation. Television & New Media. 15, 1-18. Ryan, J. (2010). A History of The Internet and The Digital Future. London:Reaktion Books.
  35. Saktanber, B. (2010). TV dizileri ve izleyici “katılımı”: Bloglar başrolde, Memleket Dizileri Para, Arzu, Yalan, Birikim, sayı: 256-257, 69-77.
  36. Smythe, D. (1977). Communications: Blindspot of Western Marxism. Canadian Journal of Political and Social
  37. Theory, 1(3), 1-27. http://ctheory.net/library/journal.asp?journalid=3. (erişim tarihi: 15.04.2015)
  38. Sosyal Medyanın Güçlü Dizileri. (2013). http://www.beyazperde.com/dosyalar/sinema/dosya-50397/?page=2. (erişim tarihi: 01.04.2015)
  39. Televizyon İzleme Eğilimleri Araştırması. (2012). http://www.rtuk.org.tr/Icerik/DownloadReport/13. (erişim tarihi: 06.05.2014)
  40. Terranova, T. (2004). Network Culture: Politics for the Information Age. London: Pluto.
  41. Three Screen Report Media Consumption and Multi tasking Continue to Increase Across TV, Internet and Mobile. multi-tasking-continue-to-increase.html. (erişim tarihi: 5.10.2015)
  42. Toffler, A. (2008). Üçüncü Dalga Bir Füturist Ekonomi Analizi Klasiği. Selim Yeniçeri (Çev.). İstanbul:Koridor.
  43. Turner, G., Tay, J. (2009). Introduction. G. Turner, J. Tay (Der.). Television Studies After TV Understanding
  44. Television in the Post–Broadcast Era (s.1-7). New York: Routledge. Tüzün, S. (2015). Turkey’s Emergence as a Regional Exporter of Television Drama Sector: Strengths and Challenges. New Directions in Media (99-117). K.M. B. Islam, N. Roy (Der.). New Delhi:Bloomsbury.
  45. Uğur Tanrıöver, H., Kara, B. (2015). Yabancı Dizi İzleyici Gençlerin Yaşam Tarzları ve Tüketim Alışkanlıkları,
  46. Usher, N. (2010). Why spreadable doesn’t equal Viral: A Conversation with Henry Jenkins, http://www.niemanlab.org/2010/11/why-spreadable-doesnt-equal-viral-a-conversation-with-henry-jenkins/. (erişim tarihi: 15.04.2015) van Dijck, J. (2009). Users like you? Theorizing agency in user-generated content. Media Culture & Society, 31:1, 41- doi: 10.1177/0163443708098245
  47. Wohn, D. Y., Na, E.K. (2011). Tweeting About TV: Sharing Television Viewing Experiences via Social Media
  48. Message Streams. First Monday. 16: 3 Wood, H. (2014). Audiences: The Lived Experience of Popular Culture, The Routledge Companion to Global
  49. Popular Culture (45-56), Toby Miller (Der.), New York: Routledge. Yanardağoğlu, E., Yalkın, Ç. (2015). Tüketim ve Yeni Medya: Reklamlarda Eski-Yeni Medya Yakınsaması
  50. (Convergence). Kavramdan Pratiğe Medya ve Tüketim (123-136), B. Sabuncuoğlu, Peksevgen, S. Tüzün Ateşalp, A. Binay Kurultay (Der.), İstanbul: Libra.
  51. Utopia in the Media: From Discourses to Facts. A Balance. Proceedings of the III International Conference on Communication and Reality. P. Masip, J. Rom (Der.), Facultat de Cièències de la Comunicació Blanquerna, Barcelona, 773--784. Murray, S. (2003). Media Convergence’s Third Wave: Content Streaming. Convergence The International
  52. Fakültesi Dergisi, No: 17, 9-29. Polat B., Sütçü, C. S. (2014). Television Ratings Got Social: A Case Study on Famous Turkish TV Series
  53. Usher, N. (2010). Why spreadable doesn’t equal Viral: A Conversation with Henry Jenkins, http://www.niemanlab.org/2010/11/why-spreadable-doesnt-equal-viral-a-conversation-with-henry-jenkins/. (erişim tarihi: 15.04.2015) van Dijck, J. (2009). Users like you? Theorizing agency in user-generated content. Media Culture & Society, 31:1, 41- doi: 10.1177/0163443708098245