Dergiler / Intermedia International e-Journal / 2026 / Cilt: 13 Sayı: 24

Türkiye’nin Avrasya Stratejisinin Medya Üzerinden İnşası

Building Türkiye’s Eurasian Strategy Through The Media

Taylan Maral(İSTANBUL GELİŞİM ÜNİVERSİTESİ, İKTİSADİ, İDARİ VE SOSYAL BİLİMLER FAKÜLTESİ)0000-0003-4508-4001
Sayfa
57–73
Yayın Tarihi
2026-06-30
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bununla birlikte yine çalışmada, kalkınma anlatılarının medya üzerinden nasıl kurgulandığını analiz edilerek, Türkiye’nin Avrasya stratejisine kültürel ve iletişimsel bir perspektif sunulması amaçlamaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Haber kaynaklarının ötesinde medya, uluslararası algı ve imaj çalışmalarının da merkezini oluşturan ve hatta yöneten konuma gelmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu güç, devlet politikalarının belirlenmesinde önemli bir unsur olurken, ülkelerin yumuşak güç seviyelerinin de etkinliğini ortaya çıkarmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bununla birlikte yine çalışmada, kalkınma anlatılarının medya üzerinden nasıl kurgulandığını analiz edilerek, Türkiye’nin Avrasya stratejisine kültürel ve iletişimsel bir perspektif sunulması amaçlamaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Avrasya · medya · kalkınma iletişimi

Özet

Haber kaynaklarının ötesinde medya, uluslararası algı ve imaj çalışmalarının da merkezini oluşturan ve hatta yöneten konuma gelmiştir. Devletler başta coğrafi konumlarını dikkate alarak bölgesel faaliyetlerde bulunurken, insani yardım faaliyetleri ve kültürel bağları güçlendirmek amacıyla medya gücünden de faydalanmaktadırlar. Bu güç, devlet politikalarının belirlenmesinde önemli bir unsur olurken, ülkelerin yumuşak güç seviyelerinin de etkinliğini ortaya çıkarmaktadır. Türkiye de insani yardım ve kalkınma projelerini yalnızca bölgesel kalkınmayı desteklemek için değil, aynı zamanda uluslararası kamuoyunda kültürel etki ve yumuşak güç aracı olarak kullanmaktadır. Bu açıdan medya kuruluşları, Türkiye’nin Avrasya bölgesinde yürüttüğü stratejik iletişim faaliyetlerinde önemli roller üstlenmektedir. TRT Avaz, Anadolu Ajansı ve diğer medya aktörleri, Türkiye’nin bölgedeki kalkınma faaliyetlerini ulusal ve uluslararası kamuoyuna sunarak, Türkiye'nin imaj inşasına katkı sağlamaktadır. Medya, birçok ülkenin algı yönetimini, imaj çalışmalarını yönettiği ve yürüttüğü etkin bir araç olarak kabul edilmektedir. Türkiye de tarihi bağlarının güçlü olduğu Avrasya’da algı ve imaj çalışmalarını medya aracılığıyla yürütmektedir. Bu çalışmada, Türkiye’nin Avrasya bölgesindeki kalkınma politikalarının medya aracılığıyla nasıl temsil edildiği, haber çerçeveleme teorisi ve algı yönetimi bağlamında ele alınmıştır. Türkiye’nin medya temelli bölgesel stratejisi, insani değerler ve uluslararası dayanışma perspektifinde şekillenmekte; dijital diplomasi araçları ile desteklenerek daha geniş kitlelere ulaşılması hedeflenmektedir. Bununla birlikte yine çalışmada, kalkınma anlatılarının medya üzerinden nasıl kurgulandığını analiz edilerek, Türkiye’nin Avrasya stratejisine kültürel ve iletişimsel bir perspektif sunulması amaçlamaktadır.

Abstract

In the evolving landscape of international relations, states increasingly turn to alternative diplomatic tools beyond traditional negotiations. Soft power mechanisms, particularly development aid and cultural diplomacy, have become integral to how states assert influence on the global stage. Among these mechanisms, media emerges as a critical tool—not only for disseminating information but for constructing narratives that shape perceptions and legitimize foreign policy goals. This study explores how Türkiye constructs and communicates its Eurasian development cooperation strategy through media, positioning humanitarian diplomacy as a key instrument of soft power. Since the early 2000s, Türkiye has adopted a multidimensional and humanitarian-oriented foreign policy, particularly targeting regions with historical and cultural ties. Eurasia, with its shared Ottoman heritage and strategic significance, has been prioritized as a region for development initiatives. Through institutions such as the Turkish Cooperation and Coordination Agency (TİKA) and the Yunus Emre Institute, Türkiye engages in numerous projects spanning education, health, infrastructure, and cultural restoration. These initiatives aim not only to address immediate needs but also to foster long-term regional partnerships based on mutual values and historical continuity. Media plays a central role in amplifying these initiatives, both domestically and internationally. Publicly funded media outlets such as TRT Avaz and Anadolu Agency craft narratives around Türkiye’s development activities that emphasize themes of solidarity, cultural affinity, and humanitarian responsibility. Drawing on the framing theory (Goffman, 1974), the study argues that these media representations do more than report events—they construct meaning by selecting specific angles, emphasizing emotional appeals, and shaping public perception. This allows Türkiye to project itself as a benevolent actor in the region while simultaneously countering negative portrayals in Western media that frame its foreign policy as neo-Ottomanist or self-serving. The analysis further investigates how digital platforms—such as X (formerly Twitter), Facebook, YouTube, and Instagram—complement traditional media in Türkiye’s public diplomacy. These tools allow state institutions like the Directorate of Communications and the Ministry of Foreign Affairs to directly engage international audiences, bypassing editorial filters. Social media platforms are not merely channels of dissemination but interactive spaces where narratives are co-created with users. In this context, the concept of the “empathetic actor” emerges, highlighting how individuals contribute to the humanitarian narrative by sharing, commenting on, or creating content that aligns with state narratives. The findings suggest that Türkiye’s approach to development diplomacy, mediated through traditional and digital communication channels, offers a compelling model for states seeking to enhance their soft power. However, the sustainability of this strategy hinges on three key factors: professional content production, cross-platform communication coherence, and sensitivity to international media ecosystems. Future research should further investigate audience reception of these narratives, especially in recipient countries, to evaluate the actual impact of Türkiye’s media-driven soft power efforts.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Maral, T. (2026). Türkiye’nin Avrasya Stratejisinin Medya Üzerinden İnşası. Intermedia International e-Journal, Cilt: 13 Sayı: 24, 57–73. https://doi.org/10.56133/intermedia.1744327

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (33)

  1. Altunışık, M. B. (2022, November 11). The soft power of Türkiye in international relations. UIK Panorama. https://www.uikpanorama.com/blog/2022/11/11/ma/
  2. Anadolu Ajansı (2020). İspanya ve İtalya'dan Türkiye'ye teşekkür yağdı. https://www.aa.com.tr/tr/dunya/ispanya-ve-italyadan-turkiyeye-tesekkur-yagdi-/1788705.
  3. Anadolu Ajansı (2024). Kırgızistan’da Kırgız-Türk dostluk devlet hastanesi törenle hizmete açıldı. https://www.aa.com.tr/tr/gundem/cumhurbaskani-erdogan-biskek-kirgiz-turk-dostluk-devlet-hastanesinin-acilisini-yapti/3384571
  4. Atabek, N. (2003). Türk basınında kamuoyu araştırmaları. Gazi Üniversitesi İletişim Dergisi, 17, 1–28.
  5. Brand Finance. (2024). Global Soft Power Index: Turkey. https://brandirectory.com/softpower/nation?country=157&fromRegion=1.
  6. Cull, N. J. (2009). Public diplomacy: Lessons from the past. Los Angeles, CA: Figueroa Press.
  7. Çevik, B. K. (2014). Türk dış politikasında kamu diplomasisi ve yumuşak güç. SETA Yayınları. Ekşi, M. (2014). Kamu diplomasisi ve AK Parti dönemi Türk dış politikası. Ankara: Siyasal Kitabevi.
  8. Entman, R. M. (1993). Framing: Toward clarification of a fractured paradigm. Journal of Communication, 43(4), 51–58. https://doi.org/10.1111/j.1460-2466.1993.tb01304.x
  9. Erdoğan, İ. (1999). Dördüncü gücün ilettiği: Amerikan örneği. İçinde K. Alemdar (Ed.), Medya gücü ve demokratik kurumlar (ss. 33–42). Ankara: TüSES Yayınları.
  10. Eren, E. (2017). Sivil toplumun dış politika inşasındaki rolü: Türk kamu diplomasisi örneği. Ekonomi, Politika & Finans Araştırmaları Dergisi, 2(1), 36–49. https://doi.org/10.30784/epfad.324759
  11. Gilboa, E. (2008). Searching for a theory of public diplomacy. The ANNALS of the American Academy of Political and Social Science, 616(1), 55–77. https://doi.org/10.1177/0002716207312142
  12. Goffman, E. (1974). Frame analysis: An essay on the organization of experience. Cambridge, MA: Harvard University Press.
  13. Gowing, N. (1994). Real-time television coverage of armed conflicts and diplomatic crises: Does it pressure or distort foreign policy decisions? Joan Shorenstein Barone Center on the Press, Politics and Public Policy, Harvard University. https://shorensteincenter.org/wp-content/uploads/2012/03/1994_01_gowing.pdf.
  14. Göksu, O. (2023). 21. yüzyılda Türkiye’nin kamu diplomasisi ve yumuşak gücü: Yapısı, araçları ve mesajları. Erciyes İletişim Dergisi, 10(2), 845–870. https://doi.org/10.17680/erciyesiletisim.1273435
  15. Kalın, İ. (2011). Soft power and public diplomacy in Turkey. Perceptions: Journal of International Affairs, 16(3), 5–23.
  16. Kaya, R. (1999). Medya, toplum, siyaset. İçinde K. Alemdar (Ed.), Medya gücü ve demokratik kurumlar (ss. 23–32). İstanbul: Afa.
  17. Keohane, R. O., & Nye, J. S. (2012). Power and interdependence (4. baskı). Boston: Longman.
  18. Kirecci, M. A. (2015). Humanitarian diplomacy in theory and practice. Perceptions: Journal of International Affairs, 20(1), 1–6.
  19. Köksoy, E. (2015). Kamu diplomasisi ve mülteci ilişkileri: Türkiye’nin mülteci politikalarının uluslararası medyadaki yansımaları. Marmara İletişim Dergisi, 24, 77–100. https://doi.org/10.17829/midr.20152419998
  20. Lange, N., & Glos, W. (2021). Turkey's development assistance transformation. Berlin: Konrad-Adenauer-Stiftung. https://www.kas.de/documents/252038/11055681/Turkey%27s+Development+Assistance+Transformation.pdf
  21. McCombs, M. E., & Shaw, D. L. (1972). The agenda-setting function of mass media. Public Opinion Quarterly, 36(2), 176–187. https://doi.org/10.1086/267990 Netchitailova, E. (2014). The flâneur, the badaud and empathetic worker. tripleC: Communication, Capitalism & Critique, 12(1), 1–13. https://doi.org/10.31269/triplec.v12i1.500
  22. Nye, J. S. (2017). Yumuşak güç (R. İnan Aydın, Çev.). İstanbul: BB101 Yayınları.
  23. Özkan, A. (2015). 21. yüzyılın stratejik vizyonu: Kamu diplomasisi ve Türkiye’nin kamu diplomasisi imkânları (Stratejik Rapor No: 70). İstanbul: TASAM.
  24. Presidency of the Republic of Türkiye. (2024, March 5). Türkiye ascends 10 places in Global Soft Power Index 2024. https://www.invest.gov.tr/en/news/news-from-Türkiye/pages/turkiye-ascends-10-places-in-global-soft-power-index-2024.aspx
  25. Price, V. (1992). Public opinion. Newbury Park, CA: SAGE Publications.
  26. Seib, P. (2016). The future of diplomacy. Cambridge: Polity Press.
  27. TİKA. (2020). Türkiye kalkınma yardımları raporu 2020. https://tika.gov.tr/wp-content/uploads/sayfa/Pictures/Turkiye%20Kalk%C4%B1nma%20Yard%C4%B1mlar%C4%B1%202020_tr.pdf
  28. TİKA. (2024). 2022 idare faaliyet raporu. https://tika.gov.tr/wp-content/uploads/2024/01/TIKA-2022-Idare-Faaliyet-Raporu.pdf
  29. TRT Avaz (2021). TİKA, Kuzey Makedonya'da cami restorasyonlarıyla ortak değerleri yaşatıyor. https://www.trtavaz.com.tr/haber/tur/turkistandan/tika-kuzey-makedonyada-cami-restorasyonlariyla-ortak-degerleri-yasatiyor/6156c79901a30d6790baf136.
  30. Todaro, M. P., & Smith, S. C. (2020). Economic development (13. baskı). London: Pearson.
  31. Türk, M. S., & Sırmalı, E. (2017). Kamu diplomasisinde yeni medya kullanım becerileri. Düşünce Dünyasında Türkiz: Siyaset ve Kültür Dergisi, 7(40), 135–185.
  32. UNDP. (2019). South-South cooperation in a digital world. New York: United Nations Development Programme.
  33. Yeşiltaş, M. (2013). The new era in Turkish foreign policy: Power to the people? Insight Turkey, 15(3), 129–144.