KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Geomatik / 2026 / Cilt: 7 Sayı: 2

Zayıf 01 Şubat 2017 jeomanyetik fırtınasının matematiksel modeli

Samed İnyurt(TOKAT GAZİOSMANPAŞA ÜNİVERSİTESİ)0000-0001-9339-7569
Sayfa
128–138
Yayın Tarihi
2022-08-15
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışma, literatürde sınırlı sayıda çalışma bulunan zayıf seviyede manyetik fırtınanın modellenmesi konusuna katkı sağlamaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, 24. güneş döngüsünde meydana gelen 01 Şubat 2017 (DsT -45 nT) zayıf jeomanyetik fırtınasının matematiksel analizini amaçlamaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmada değişkenlerin değer aralığı ve standart sapmaları tanımlayıcı analiz ile tanımlanır, verilerin binary ilişkileri kovaryans matrisi ile gösterilir ve yine verilerin hiyerarşik kümeleri dendrogram ile tanıtılır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışma, literatürde sınırlı sayıda çalışma bulunan zayıf seviyede manyetik fırtınanın modellenmesi konusuna katkı sağlamaktadır.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:2017 Verileri
⚙️Değişkenler:iyonosfer · jeomanyetik fırtına · modelleme

Özet

Bu çalışma, 24. güneş döngüsünde meydana gelen 01 Şubat 2017 (DsT -45 nT) zayıf jeomanyetik fırtınasının matematiksel analizini amaçlamaktadır. NASA'dan alınan güneş rüzgarı parametreleri (Bz, E, P, N, v, T), zonal jeomanyetik indeksleri (Dst, ap, AE) ve neden-sonuç ilişkisini göz önünde bulundurarak Şubat fırtınasının matematiksel modeli ortaya çıkarılmıştır. Makalede fırtına titizlikle analiz edilir ve nedensellik ilkesinin yönettiği modellerle özellikleri ortaya çıkarılmaya çalışılır. Bu çalışmada değişkenlerin değer aralığı ve standart sapmaları tanımlayıcı analiz ile tanımlanır, verilerin binary ilişkileri kovaryans matrisi ile gösterilir ve yine verilerin hiyerarşik kümeleri dendrogram ile tanıtılır. Faktör analizi, verilerin normal dağılımları yardımıyla gerçekleştirilir ve fenomenin gizemi lineer-nonlineer modellerle tartışılmaya çalışılır. Değişkenlerin ikili görünümleri grafikler ile okuyucuya sunularak fırtınaya görsellik kazandırılır. Bu çalışma, literatürde sınırlı sayıda çalışma bulunan zayıf seviyede manyetik fırtınanın modellenmesi konusuna katkı sağlamaktadır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

İnyurt, S. (2022). Zayıf 01 Şubat 2017 jeomanyetik fırtınasının matematiksel modeli. Geomatik, Cilt: 7 Sayı: 2, 128–138. https://doi.org/10.29128/geomatik.904718

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (26)

  1. Adhikari B, Adhikari N, Aryal B, Chapagain N P, Horvath I (2019). Impacts on Proton Fluxes Observed During Different Interplanetary Conditions, Sol. Phys., 294: 61, https://doi.org/10.1007/s11207-019-1450-6
  2. Akasofu S I (1964). The Development of the Auroral Substorm. Planet. Space Sci., 12 (4): 273, https://doi.org/10.1016/0032-0633(64)90151-5
  3. Borovsky J E (2012). The velocity and Magnetic Field Fluctuations of the Solar Wind at 1 AU: Statistical Analysis of Fourier Spectra and Correlations with Plasma Properties, J. Geophys. Res. Space Physics, 117 (A5), A05104, doi:10.1029/2011JA017499
  4. Borovsky J E & Yakymenko K (2017). Systems Science of the Magnetosphere: Creating Indices of Substorm Activity, of the Substorm‐Injected Electron Population, and of the Electron Radiation Belt, J. Geophys. Res. Space Physics, 122 (10): 10012, doi:10.1002/2017JA024250
  5. Burton R K, McPherron R L, Russell C T (1975). An empirical relationship between interplanetary conditions and Dst. J. Geophys. Res., 80, 4204, https://doi.org/10.1029/JA080i031p04204
  6. Elliott H A, Jahn J M, David J M C (2013). The Kp index and solar wind speed relationship: Insights for improving space weather forecasts, Sp. Weather, 11(6), 339, doi: https://doi.org/10.1002/swe.20053
  7. Eroglu E (2011). Dalga Kılavuzları Boyunca Geçici Sinyallerin Transferi, Gebze Yüksek Teknoloji Enstitüsü, Matematik Anabilim Dalı, Doktora Tezi, Gebze.
  8. Eroglu E, Aksoy S, Tretyakov O A (2012). Surplus of energy for time-domain waveguide modes, Energy Educ. Sci. Tech., 29(1), 495.
  9. Eroglu E, Ak N, Koklu K, Ozdemir Z, Celik N, Eren N (2012). Special functions in transferring of energy; a special case: “Airy function”, Energy Educ. Sci. Tech, 30(1), 719.
  10. Eroglu E (2018). Mathematical modeling of the moderate storm on 28 February 2008, Newast, 60, 33, https://doi.org/10.1016/j.newast.2017.10.002
  11. Eroglu E (2019). Modeling the superstorm in the 24th solar cycle, Earth Planets Spaces, 71:26, doi: https://doi.org/10.1186/s40623-019-1002-1
  12. Fu H S, Tu J, Song P, Cao B, Reinisch B W, Yang B (2010). The nightside‐to‐dayside evolution of the inner magnetosphere: Imager for Magnetopause‐to‐Aurora Global Exploration Radio Plasma Imager observations, J. Geophys. Res., 115, A04213, doi:10.1029/2009JA014668
  13. Fu H S, Cao J B, Cully C M, Khotyaintsev Y V, Vaivads A, Angelopoulos V, Zong Q G, Santolík O, Macúšová E, André M, Liu W L, Lu H Y, Zhou M, Huang S Y, Zhima Z (2014). Whistler-mode waves inside flux pileup region: Structured or unstructured?, J. Geophys. Res., 119, 9089, doi: 10.1002/2014JA020204
  14. Gonzalez W D & Tsurutani B T (1987). Criteria of interplanetary parameters causing intense magnetic storms (Dst of less than −100 nT), Planet Space Sci, 35(9), 1101, doi:10.1016/0032-0633(87)90015-8
  15. Gonzalez W D, Tsurutani B T, Gonzalez A L C, Smith E J, Tang F, Akasofu S I (1989). Solar Wind‐Magnetosphere Coupling During Intense Magnetic Storms (1978‐1979), J. Geophys. Res., 94 (A7): 8835, doi:10.1029/ja094ia07p08835
  16. Gonzalez W D, Tsurutani B T, Gonzalez A L (1999). Interplanetary Origin of Geomagnetic Storms, Space Sci. Rev., 88: 529, https://doi.org/10.1023/A:1005160129098
  17. Joshi N C, Bankoti N S, Pande S, Pande B, Pandey K (2011). Relationship Between Interplanetary Field/Plasma Parameters with Geomagnetic Indices and Their Behavior During Intense Geomagnetic Storms, Newast, 16 (6): 366, https://doi.org/10.1016/j.newast.2011.01.004
  18. Kamide Y, Baumjohann W, Daglis L A, Gonzalez W D, Grande M, Joselyn J A, McPherron R L, Phillips J L, Reeves G D, Rostoker G, Shanna A S, Singer H J, Tsurutani B T, Vasyliuna V M (1998). Current Understanding of Magnetic Storms' Storm-Substorm Relationships J. Geophys. Res., 103 (A8): 17705.
  19. Loewe C A & Prölss G W (1997). Classification and Mean Behavior of Magnetic Storms, J. Geophys. Res., 102 (A7): 14209.
  20. Manoharan P K, Subrahmanya C R, Chengalur J N (2017). Space Weather and Solar Wind Studies with OWFA, J. Astrophys. Astr., 38: 16, doi:10.1007/s12036-017-9435-z
  21. Mayaud P N (1980). Derivation, Meaning, and Use of Geomagnetic Indices, Geophys. Monogr. Ser., 22: 154, doi: 10.1029/GM022
  22. Ogilvie K W & Burlaga L F (1969). Hydromagnetic Shocks in the Solar Wind, Sol. Phys., 8 (2): 422, doi: https://doi.org/10.1007/BF00155390
  23. Subrahmanya C R, Prasad P, Girish B S, Somashekar R, Manoharan P K, Mittal A K (2017). The Receiver System for the Ooty Wide Field Array, J. Astrophys. Astr., 38: 11, https://doi.org/10.1007/s12036-017-9434-0
  24. Tsurutani B T, Gonzalez W D, Gonzalez A L C, Guarnieri F L, Gopalswamy N, Grande M, Kamide Y, Kasahara Y, Lu G, Mann I, McPherron R, Soraas F, Vasyliunas V (2006). Corotating Solar Wind Streams and Recurrent Geomagnetic Activity: A review, J. Geophys. Res. Space Physics, 111 (A7), https://doi.org/10.1029/2005JA011273
  25. Zic T, Vrsnak B, Temmer M (2015). Heliospheric Propagation of Coronal Mass Ejections Drag-Based Model Fitting, Ap. J.S, 218, 32, doi:10.1088/0067-0049/218/2/32
  26. URL-1 http://themis.igpp.ucla.edu/software.shtml