Dergiler / Eurasian Journal of Forest Science / 2026 / Cilt: 9 Sayı: 2

Legiş yaylasının (İkizdere-RİZE) botanik kompozisyonunun belirlenmesi

Determination of the botanical composition of Legiş plateau (İkizdere-RİZE)

Hüseyin Baykal(RECEP TAYYİP ERDOĞAN ÜNİVERSİTESİ, PAZAR MESLEK YÜKSEKOKULU)0000-0001-6428-6915
Adil Bakoğlu(RECEP TAYYİP ERDOĞAN ÜNİVERSİTESİ, PAZAR MESLEK YÜKSEKOKULU)0000-0003-1189-8461
Muhammed İkbal Çatal(RECEP TAYYİP ERDOĞAN ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-4888-770X
Sayfa
63–69
Yayın Tarihi
2021-07-17
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışma alanının botanik kompozisyonunda Poaceae % 12.90, Fabaceae % 28.24 ve diğer familyalar % 58.86 olarak tespit edilmiştir. 2.63 mera kalite derecesi ile meranın durumu “Zayıf” olarak belirlenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, Rize ili İkizdere ilçesi Legiş yaylası merasında 2019 yılı içerisinde gerçekleştirilmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmada meranın toprağı kaplama oranı, botanik kompozisyonu, mera kalite derecesi ve mera durumu karakterleri incelenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışma alanının botanik kompozisyonunda Poaceae % 12.90, Fabaceae % 28.24 ve diğer familyalar % 58.86 olarak tespit edilmiştir. 2.63 mera kalite derecesi ile meranın durumu “Zayıf” olarak belirlenmiştir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2019 Verileri
⚙️Değişkenler:Botanik kompozisyon · Legiş yaylası · Rize

Özet

Bu çalışma, Rize ili İkizdere ilçesi Legiş yaylası merasında 2019 yılı içerisinde gerçekleştirilmiştir. Çalışmada meranın toprağı kaplama oranı, botanik kompozisyonu, mera kalite derecesi ve mera durumu karakterleri incelenmiştir. Arazi çalışması, Temmuz ayı içinde, vejetasyonun klimaks evreye ulaştığı safhada yapılmıştır. Araştırma alanında örnek parseller “Lup” yöntemi kullanılarak belirlenmiştir. Araştırmada 20 familyaya ait toplam 39 takson teşhis edilmiştir. Familyaların takson sayıları; Poaceae (4), Fabaceae (4), Asteraceae (3), Apiaceae (3), Brassicaceae (1), Campanulaceae (1), Caprifoliaceae (1), Caryophyllaceae (2), Crassulaceae (1), Cyperaceae (1), Gentianaceae (1), Geraniaceae (2), Lamiaceae (3), Orobanchaceae (2), Plantaginaceae (1), Polygonaceae (2), Primulaceae (1), Ranunculaceae (2), Rosaceae (3) ve Rubiaceae (1) şeklindedir. Mera alanının toprağı kaplama oranı % 78.92 olarak belirlenmiştir. Çalışma alanının botanik kompozisyonunda Poaceae % 12.90, Fabaceae % 28.24 ve diğer familyalar % 58.86 olarak tespit edilmiştir. 2.63 mera kalite derecesi ile meranın durumu “Zayıf” olarak belirlenmiştir.

Abstract

This study was carried out in 2019 at the pasture of Legiş plateau in İkizdere district of Rize province. In the study, canopy coverage rate, botanical composition, pasture quality degree and pasture condition characters were studied. The field study was carried out in July, when the vegetation reached the climax phase. Sample plots in the research area were determined using the "Lup" method. A total of 39 taxa belonging to 20 families were identified in the study. Taxa numbers of families; Poaceae (4), Fabaceae (4), Asteraceae (3), Apiaceae (3), Brassicaceae (1), Campanulaceae (1), Caprifoliaceae (1), Caryophyllaceae (2), Crassulaceae (1), Cyperaceae (1), Gentianaceae (1), Geraniaceae (2), Lamiaceae (3), Orobanchaceae (2), Plantaginaceae (1), Polygonaceae (2), Primulaceae (1), Ranunculaceae (2), Rosaceae (3), Rubiaceae (1). The canopy coverage rate of pasture area was determined as 78.92%. The botanical composition of the study area was determined as Poaceae 12.90%, Fabaceae 28.24% and other families 58.86%. With a pasture quality degree of 2.63, the condition of the pasture was determined as "Weak".

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Baykal, H., Bakoğlu, A., Çatal, M. İ. (2021). Legiş yaylasının (İkizdere-RİZE) botanik kompozisyonunun belirlenmesi. Eurasian Journal of Forest Science, Cilt: 9 Sayı: 2, 63–69. https://doi.org/10.31195/ejejfs.907727

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (23)

  1. Açıkgöz, E. (2001). Yem bitkileri (3. Baskı). Uludağ Üniversitesi Güçlendirme Vakfı, Yayın No:182. Vipaş A.Ş.:yayın No:58, s.584, Bursa.
  2. Anonim. (2008). Türkiye’nin çayır ve mera bitkileri. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğü Yayınları, 468s.
  3. Anonim. (2018). Rize Mera Alanı. https://rize.tarim.gov.tr/Menu/13/Ekonomi (24.09.2019).
  4. Anonim. (2019). T.C. Başbakanlık Devlet Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğü, Rize İl Müdürlüğü Kayıtları.
  5. Bakoğlu, A. (1999). Otlatılan ve korunan iki farklı mera kesiminin bazı toprak ve bitki örtüsü özelliklerinin karşılaştırılması. Doktora Tezi. Atatürk Üniv. Fen Bil. Ens. Erzurum, Türkiye, 128s.
  6. Bakoğlu, A., Baykal, H., Çatal, M.İ. (2019). Handüzü yaylasının botanik kompozisyonu üzerine bir çalışma, Turkish Journal of Agriculture-Food Science and Technology, 7, 1339-1343.
  7. Bakoğlu, A., Baykal, H., Çatal, M.İ. (2021). Zorkal Yaylasının (İkizdere-RİZE) Mera Özellikleri ve Botanik Kompozisyonun Belirlenmesi. Journal of Anatolian Environmental and Animal Sciences, 1, 72-76. DOI: 10.35229/jaes.786349
  8. Baykal, H., Atamov, V. (2016). Floristic diversity in Bashemsin Valley of Kackar Mountains National Park of Rize, Turkey. Pakistan Journal of Botany, 48(5), 1871-1876.
  9. Baykal, H. (2019). Flora of Akyamaç Waterfall Natural Park and environs (Rize/Turkey). Biological Diversity and Conservation, 12, 128-137.
  10. Baykal, H., Atamov, V., Yüksek, T. (2018). Flora of Tunca Valley Natural Park and environs (Ardeşen-Rize/Turkey)". Biological Diversity and Conservation, 11, 6-24.
  11. Baykal, H., Çatal, M.İ., Bakoğlu, A. (2020). Çamlıhemşin-Palovit yaylasının botanik kompozisyonu üzerine bir araştırma. Turkish Journal of Forestry, 21(2), 136-140.
  12. Çatal, M.İ., Baykal, H., Bakoğlu, A. (2020). Determination of botanical composition of Çamlıhemşin Trovit plateau. Eurasian Journal of Forest Science, 8(3): 181-189. DOI: 10.3195/ejejfs.726529
  13. Çatal, M.İ., Baykal, H., Bakoğlu, A. (2019). Ovit yaylasının (İkizdere-RİZE) botanik kompozisyonunun belirlenmesi. Journal of Anatolian Environmental and Animal Sciences, 4, 435-440. DOI: 10.35229/jaes.600149
  14. Çınar, S., Hatipoğlu, R., Avcı, M., Yücel, C., İnal, İ. (2019). Adana ili Tufanbeyli ilçesi meralarının vejetasyon yapısı üzerine bir araştırma. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi, 22(1), 143-152. DOI: 10.18016/ksutarimdoga.vi.448421
  15. Davis, P.H. (1965-1985). Flora of Turkey and The East Aegean Islands, Vol. 1-9, Edinburgh University Press, Edinburgh.
  16. Davis, P.H., Mill, R.R., Tan, K. (1988). Flora of Turkey and The East Aegean Islands, Vol. 10, Edinburgh University Press, Edinburgh.
  17. De Vries, D.M., De Boer, T.A., Dirver, J.P.P. (1951). Evalation of grassland by botanical research in the Netherlands. In Proc. United National Sci. Conf. on the Conservation and Utilization of Resources, 6, 522-524.
  18. Erik, S., Guner, A., Yıldırımlı, Ş., Sümbül, H. (1996). Tohumlu bitkiler sistematiği laboratuvar kılavuzu. Literature Yayınları, Ankara.
  19. Gökkuş, A. (1991). Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgeleri çayır mer'a yem bitkileri ve hayvancılığı geliştirme projesi eğitim semineri 20-22 Şubat 1991. Erzurum: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Doğu Anadolu Tarımsal Araştırma Enstitüsü Tarım İl Müdürlüğü.
  20. Gökkuş, A., Koç, A., Çomaklı, B. (1993). Çayır-mera uygulama kılavuzu. A.Ü. Ziraat Fakültesi Yayınları No:142, A.Ü. Ziraat Fakültesi Ofset Tesisi, Erzurum.
  21. Güner, A., Aslan, S., Ekim, T., Vural, M., Babaç, M. T. (ed.). (2012). Türkiye Bitkileri Listesi (Damarlı Bitkiler). Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesi ve Flora Araştırmaları Derneği Yayını, İstanbul.
  22. Güner, A., Özhatay, N., Ekim, T., Başer, K.H.C. (2000). Flora of Turkey. Vol. 11. Edinburgh: University Press.
  23. Tosun, F. (1968). Doğu Anadolu kıraç meralarının ıslahında uygulanabilecek teknik metodların tesbiti üzerine bir araştırma. Zirai Araştırma Enstitüsü Araştırma Bülteni No: 29, Ankara.