Dergiler / Erciyes İletişim Dergisi / 2026 / Cilt: 6 Sayı: 1

Dijital Hikâye Anlatım Biçimleri ile Benlik Saygısı Düzeyi Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

An Analysis of the Relationship Between Digital Storytelling Patterns And the Level of Self-Respect

Tuba Livberber(SELÇUK ÜNİVERSİTESİ, İLETİŞİM FAKÜLTESİ)0000-0002-9879-2135
Salih Tiryaki(SELÇUK ÜNİVERSİTESİ, İLETİŞİM FAKÜLTESİ)0000-0002-0966-3359
Sayfa
539–554
Yayın Tarihi
2019-01-21
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışma sonucunda katılımcıların dijital hikâye anlatımı kullanmalarının en güçlü nedenlerinin insanlarla iletişim kurmak, bilgi paylaşımı sağlamak, eğlenmek ve can sıkıntısı geçirmek olduğuna ulaşılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Dijital hikâye anlatımı, geleneksel hikâye anlatımının dijital araçlar kullanılarak yapılmasıdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Katılımcıların dijital hikâye anlatımı biçimleri arasından en yüksek oranını “herhangi bir şeyin” ve “kendinin” fotoğraf ya da videosunu çekerek anlarını/anılarını paylaşmak oluşturmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışma sonucunda katılımcıların dijital hikâye anlatımı kullanmalarının en güçlü nedenlerinin insanlarla iletişim kurmak, bilgi paylaşımı sağlamak, eğlenmek ve can sıkıntısı geçirmek olduğuna ulaşılmıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Dijital Hikâye Anlatımı · Benlik Saygısı · Sosyal Medya

Özet

Dijital hikâye anlatımı, geleneksel hikâye anlatımının dijital araçlar kullanılarak yapılmasıdır. Bu anlatım interaktif bir ortamda, ses, resim, grafik, görüntü, müzik ve metni kapsayan bir sürece dayanmaktadır. Günümüzde yalnızca içerik tüketicisi olmaktan çıkıp aynı zamanda hem içerik tüketicisi hem de üreticisi haline gelen bireyler, benlik sunumlarında dijital hikâye anlatımını oldukça yoğun bir şekilde kullanmaktadır. Bu sebeple bu çalışmada, dijital hikâye anlatım biçimleri ile benlik saygısı düzeyi arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışma sonucunda katılımcıların dijital hikâye anlatımı kullanmalarının en güçlü nedenlerinin insanlarla iletişim kurmak, bilgi paylaşımı sağlamak, eğlenmek ve can sıkıntısı geçirmek olduğuna ulaşılmıştır. Katılımcıların dijital hikâye anlatımı biçimleri arasından en yüksek oranını “herhangi bir şeyin” ve “kendinin” fotoğraf ya da videosunu çekerek anlarını/anılarını paylaşmak oluşturmaktadır. En düşük oranı ise “başkalarının” fotoğraf ya da videosunu çekerek anlarını/anılarını paylaşmak oluşturmaktadır. Kendinin fotoğraf ya da videosunu çekerek anları/anıları paylaşma ile benlik saygısı düzeyi arasında ise anlamlı bir farklılık olduğu görünmektedir.

Abstract

Digital storytelling is the traditional storytelling carried out by using the digital tools. This narration is based on a process which involves sound, visuals, graphics, image, music and text in an interactive environment. Today the individuals who are not only the content consumers but also the content producers, quite often use the digital storytelling. Therefore, this study aims to analyse the relationship between the digital storytelling patterns and the level of self-respect. It was concluded at the end of the study that the most prominent motives of the participants for using the digital storytelling are communication, sharing information, having fun and overcoming boredom. Sharing the photos or videos of “anything” or of “themselves” in their moments/stories has the biggest percent among the participants’ digital storytelling patterns. Sharing the photos or videos of “someone else” in their moments/stories constitutes the smallest percent. There is a meaningful difference between sharing a photo or video of one’s self in moments/stories and the level of self-respect.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Livberber, T., Tiryaki, S. (2019). Dijital Hikâye Anlatım Biçimleri ile Benlik Saygısı Düzeyi Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Erciyes İletişim Dergisi, Cilt: 6 Sayı: 1, 539–554. https://doi.org/10.17680/erciyesiletisim.462420

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (33)

  1. Adams, J. F. (1995). Ergenliği Anlamak. İstanbul: İmge.
  2. Arıcak, O.T. (1999). Grupla Psikolojik Danışma Yoluyla Benlik Saygısı ve Mesleki Benlik Saygısının Geliştirilmesi. (Yayınlanmamış Doktora Tezi). İstanbul: Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  3. Balcı, Ş. ve Bünyamin A. (2007). Üniversite Öğrencilerinin İnternet Kullanım ve Doyumları Üzerine Bir Saha Araştırması. Selçuk İletişim 5, (1), 174-197.
  4. Bull, G., Bull, G. and Kajder, S. (2004). Tapped In The New Incarnation Of This Valuable Resource Is Now Available. Mining the Internet. Learning & Leading with Technology, 31, (5), 34-37.
  5. Burgess, J. (2006). Hearing Ordinary Voices: Cultural Studies, Vernacular Creativity and Digital Storytelling. Continuum: Journal of Media & Cultural Studies, 20, (2), 201-214.
  6. Çığ, Ü. (2011). “George Gerbner”, Kadife Karanlık II: Ayna Şövalyeleri, (Ed. Barış Çoban). İstanbul: Su Yayınları.
  7. Dijital Hikâye Anlatma Merkezi, Erişim: 02 Ağustos 2017. http://digitalstorytelling.coe.uh.edu/page.cfm?id=27&cid=27&sublinkid=31
  8. Eagleton, T. (2015). Postmodernizmin Yanılsamaları (3. Basım). İstanbul: Ayrıntı.
  9. Gecas, V. (2000). Socialization. Edgar F. Borgatta, Rhonda J. V. Montgomery (Eds.). Encyclopaedia of Sociology (2855-2864). Vol: 1, New York: Macmillan Reference.
  10. Gerbner, G. (1997). The Electronic Storyteller, 02 Ağustos 2017. http://www.mediaed.org/discussion-guides/Gerbner-Series-Killing-Screens-Discussion-Guide.pdf
  11. Gerbner, G., Gross, L., Morgan, M. and Signorielli, N. (1976). Living With Television: The Dynamics of the Cultivation Process. Jennings Bryant and Dolf Zillman (Eds.). Perspectives on Media Effects (17-40). New Jersey: Lawrence Erlbaum.
  12. Giddens, A. (2014). Modernite ve Bireysel Kimlik Geç Modern Çağda Benlik ve Toplum. İstanbul: Say.
  13. Goffman, E. (2014). Günlük Yaşamda Benliğin Sunumu. İstanbul: Metis.
  14. Goody, J. (2013). Yazılı ve Sözel Arasındaki Etkileşim: Okur-Yazarlık, Aile, Kültür ve Devlet Üzerine Incelemeler. İstanbul: Pinhan.
  15. Hartley, J. (2013). A Trojan Horse in the Citadel of Stories?. Journal of Cultural Science, 6, (1), 71-105.
  16. Hogg, M.A. ve Vaughan, G.M. (2007). Sosyal Psikoloji. İbrahim Yıldız ve Aydın Gelmez (Çev.). Ankara: Ütopya.
  17. Innis, H. A. (1986). Empire and Communication (Ed. David Godfrey). Victoria/Toronto: Press Porcepic.
  18. Kabakcı, G.Z. ve Şimşek, B. (2015). Kültürler Arasında Göçmen Haller: “Erasmus Maceram” Dijital Hikâyeleri. Hacettepe Üniversitesi İletişim Fakültesi Kültürel Çalışmalar Dergisi, 2, (1), 153-185.
  19. Karaoglan Yilmaz, F. G. and Durak, H. (2017). Examining Pre-Service Teachers’ Opinions about Digital Story Design. Education and Information Technologies, 23, (3), 1277-1295.
  20. Karaoglan Yilmaz, F. G., Gökkurt Özdemir, B. and Yasar, Z. (2018). Using Digital Stories to Reduce Misconceptions and Mistakes about Fractions: An Action Study. International Journal of Mathematical Education in Science and Technology, 49, (6), 867-897.
  21. Kuga Thas, A.M. (2015). Digital Storytelling: Resistive Stories and the “Measurement” of Change. Journal of Cultural Science, 8, (2), 89-105.
  22. Lambert, J. (2010). Digital Storytelling Cookbook. Berkeley, CA: Digital Diner Press.
  23. Lambert, J. (2013). Digital Storytelling Capturing Lives, Creating Community (4th edition). New York and London: Routledge.
  24. Livberber-Göçmen, T. (2016). Digitalized Culture Of New Generation. Bünyamin Ayhan (Ed.). Digitalization and Society (201-210). Frankfurt: Peter Lang.
  25. McLuhan, E. and Zingrone, F. (1995). Essential McLuhan. (eds.). London: Routledge.
  26. McWilliam, K. and Bickle, S. (2017). Digital storytelling and the ‘problem’of sentimentality. Media International Australia, 165, (1), 77-89.
  27. Ong, W. J. (2002). Orality and Literacy the Technologizing of the Word. London and New York: Routledge.
  28. Oskay, Ü. (2000). Tek Kişilik Haçlı Seferleri. İstanbul: İnkılap Yayınları.
  29. Phillips, D. (2001). Online Public Relations. London: IPR Kogan Page.
  30. Rule, L. (2010). “Digital Storytelling: Never Has Storytelling Been So Easy or So Powerful”. Knowledge Quest, 38, (4), 56-57.
  31. Russmann, U. and Svensson, J. (2017). Introduction to Visual Communication in the Age of Social Media: Conceptual, Theoretical and Methodological Challenges. Media and Communication, 5, (4), 1–5.
  32. Sanders, B. (2013). Öküzün A’sı Elektronik Çağda Yazılı Kültürün Çöküşü ve Şiddetin Yükselişi. İstanbul: Ayrıntı.
  33. Schreiber, M. (2017). Showing/Sharing: Analysing Visual Communication from a Praxeological Perspective. Media and Communication, 5, (4), 37–50.