Dergiler / Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi / 2018 / Cilt: 6 Sayı: 3

Kuralavarım Yaklaşımıyla Türkçe Dil Bilgisi Öğretimi

Turkish Grammar Teaching Through Inductive Approach

Himmet Sarıtaş(MİLLİ EĞİTİM BAKANLIĞI)0000-0002-7233-3213
Ahmet Benzer(MARMARA ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-3579-3699
Sayfa
372–393
Yayın Tarihi
2018-11-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu sonucu daha iyi anlayabilmek için gözlem, günlük ve görüşme yoluyla toplanan nitel bulgulara bakıldığında deney grubunda öğrencilerin hedeflenen dil bilgisi kurallarını %83,3 oranında ifade edebildikleri, kontrol grubunda ise bu oranın %30,7’de kaldığı görülmüştür.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada kuralavarım yaklaşımını tanıtmak ve örnek uygulama ile uygulanabilirliğini test etmek amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmanın çalışma grubu İstanbul’da bir ortaokuldaki 7. sınıf öğrencileridir (n=48).
💡
Sonuç & Katkı:Bu sonucu daha iyi anlayabilmek için gözlem, günlük ve görüşme yoluyla toplanan nitel bulgulara bakıldığında deney grubunda öğrencilerin hedeflenen dil bilgisi kurallarını %83,3 oranında ifade edebildikleri, kontrol grubunda ise bu oranın %30,7’de kaldığı görülmüştür.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2006 Verileri
⚙️Değişkenler:Kuralavarım · kip · dil bilgisi

Özet

Bu çalışmada kuralavarım yaklaşımını tanıtmak ve örnek uygulama ile uygulanabilirliğini test etmek amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda araştırmada iç içe karma yöntem deseni kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubu İstanbul’da bir ortaokuldaki 7. sınıf öğrencileridir (n=48). Araştırma kapsamında 7. sınıf Türkçe dersi öğretim programına göre (2006) araştırmacılar tarafından hazırlanan ‘Kipler Konusuna İlişkin Akademik Başarı Testi’ deney ve kontrol gruplarına ön test ve son test olarak uygulanmıştır. Testin KR-20 güvenirliği .85 olarak hesaplanmıştır. Çalışmanın nicel verilerine baktığımızda deney grubu ile kontrol grubu arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır (p=,549; p>,05). Bu sonucu daha iyi anlayabilmek için gözlem, günlük ve görüşme yoluyla toplanan nitel bulgulara bakıldığında deney grubunda öğrencilerin hedeflenen dil bilgisi kurallarını %83,3 oranında ifade edebildikleri, kontrol grubunda ise bu oranın %30,7’de kaldığı görülmüştür. Bu farkın sebebi kuralavarım yaklaşımında yönlendirici soruların yer alması ve öğretmenin öğrenciyi bir tanım üretmeye teşvik etmesi olarak gösterilebilir.

Abstract

This study aimed to introduce inductive approach and test its applicability by using a sample application. Embedded mixed method design was used for this purpose. An ‘Academic achievement test related to the topic of the modes’ that was prepared by the researchers according to the 7th grade Turkish Curriculum (2006), was applied as a pre-test and post-test. The test had a KR-20 reliability of .85. When we looked at the quantitative data of the study, no significant difference was found between the experimental group and the control group (p =,549; p>,05). When we look at the qualitative findings gathered through observation, memoirs and interviewing in order to understand this result better, it is seen that in the experimental group, the students can express the target grammar rules by 83.3% and in the control group this rate is 30.7%. The reason of this difference can be indicated as the inclusion of leading questions and the teacher encourages the student to produce a definition in inductive approach.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Tiryakiol, S., Sarıtaş, H., Benzer, A. (2018). Kuralavarım Yaklaşımıyla Türkçe Dil Bilgisi Öğretimi. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi, Cilt: 6 Sayı: 3, 372–393. https://ajindex.com/articles/1389926

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Aytaş, G., ve Çeçen, M.A., (2010). Ana dili eğitiminde dil bilgisi öğretiminin yeri ve önemi. Türklük Bilimi Araştırmaları, 27, 77-89.
  2. Büyüköztürk, Ş., Çakmak Kılıç E., Akgün Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2013). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
  3. Chomsky, N. (1986). Knowledge of language: Its nature, origin, and use. New York: Praeger.
  4. Chomsky, N. (1995). Language and thought. London: Moyer Bell.
  5. Chomsky, N. (2002). On nature and nanguage. Cambridge: Cambridge University.
  6. Creswell, J. W. ve Plano Clark, V. L. (2015). Karma yöntem araştırmaları tasarımı ve yürütülmesi. (Çev. Edt. Y. Dede, S. B. Demir). Ankara: Anı Yayıncılık. (Orijinal çalışmanın yayın tarihi 2011).
  7. Creswell, J. W. (2017). Karma yöntem araştırmalarına giriş. (Çev. Edt. M. Sözbilir). Ankara: Pegem Akademi. (Orijinal çalışmanın yayın yılı 2014)
  8. DeKeyser, R.M. (1994). Implicit and explicit learning of L2 grammar: A pilot study. TESOL Quarterly, 28 (1), 188-194.
  9. Dotson, Erica K. (2006). The effects of deductive and guided inductive approaches on the learning of grammar in an advanced college french course. Ph.D. Thesis. Emory University, Atlanta.
  10. Göçer, A. (2015). Temel dil becerilerinin geliştirilmesinde dil bilgisi öğrenme alanının yeri, işlevi ve öğretimi: Bütünlük ilkesi ve tümevarım yöntemi ekseninde tematik bir yaklaşım. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 4 (1), 233-242.
  11. Güneş, F. (2013a). Dil bilgisi öğretiminde yeni yaklaşımlar. Dil ve Edebiyat Eğitimi Dergisi, 2 (7), 71-92.
  12. Güneş, F. (2013b). Yapılandırmacı yaklaşımla dil bilgisi öğretimi. Eğitimde Kuram ve Uygulama. Sayı 9(3). s. 171-187.
  13. Ke, Zhou (2008). An inductive approach to English grammar teaching. HKBU Papers in Applied Language Studies, 12, 1-18.
  14. MEB (2015). Türkçe Dersi (1-8. Sınıflar) Öğretim programı. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı.
  15. Sarbay, A. (2016). İlköğretim Türkçe 7. sınıf öğretmen kılavuz kitabı. İstanbul: Meram Yayıncılık.
  16. Thornburry, Scott (2002). How to teach grammar. Longman.
  17. Yıldırım, A. ve Şimşek H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.