KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2009 / Cilt: 11 - Sayı: 20

İBN ATIYYE’NİN TEFSÎRİNİN ŞİİRLE İSTİŞHAD YÖNTEMİ AÇISINDAN DEĞERİ

The Value of Ibn al-‘Atiyyah’s Qur’ânic Interpretation in the Light of Method of Quotation with Poem (Istishhâd)

Harun ÖĞMÜŞ
Sayfa
77–94
Yayın Tarihi
2009-12-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

It is also concluded that Ibn Atiyyathe author of al-Muharrar sometimes makesimportants observations and significant analyses about shawahid, i.e. the poems quoted asway of evidence.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:The work on Qur'anic interpretation called al-Muharrar al-Wajîz fî Tafsîr al-Kitab al-'Azîz byAbû Muhammad Abd al-Haqq Ibn Ghalib Ibn al-Atiyyah al-Ghirnatî (d. 541/1146), is usuallycompared with Jar Allah al-Zamahsharî's al-Kashshaf.
📊
Temel Bulgular & Veri:Besides, it isfound out that the most significant source of Ibn al-Atiyyah when he is quoting the poems isTabarî's Tafsîr.
💡
Sonuç & Katkı:It is also concluded that Ibn Atiyyathe author of al-Muharrar sometimes makesimportants observations and significant analyses about shawahid, i.e. the poems quoted asway of evidence.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:İbn Atıyye · tefsir · şiir

Özet

The work on Qur'anic interpretation called al-Muharrar al-Wajîz fî Tafsîr al-Kitab al-'Azîz byAbû Muhammad Abd al-Haqq Ibn Ghalib Ibn al-Atiyyah al-Ghirnatî (d. 541/1146), is usuallycompared with Jar Allah al-Zamahsharî's al-Kashshaf. Although al-Muharrar is mainlyconcerned with narrative interpretation, it is one of works which frequently cites poem asevidence (istishhad). In this article, we shall explore the passages where poems have beenquoted as an evidence of a particular meaning for particular word(s) in this work. Besides, it isfound out that the most significant source of Ibn al-Atiyyah when he is quoting the poems isTabarî's Tafsîr. It is also concluded that Ibn Atiyyathe author of al-Muharrar sometimes makesimportants observations and significant analyses about shawahid, i.e. the poems quoted asway of evidence.

Abstract

The work on Qur’ânic interpretation called al-Muharrar al-Wajîz fî Tafsîr al-Kitâb al-‘Azîz by Abû Muhammad Abd al-Haqq Ibn Ghâlib Ibn al-Atiyyah al-Ghirnâtî (d. 541/1146), is usually compared with Jar Allah al-Zamahsharî’s al-Kashshaf. Although al-Muharrar is mainly concerned with narrative interpretation, it is one of works which frequently cites poem as evidence (istishhâd). In this article, we shall explore the passages where poems have been quoted as an evidence of a particular meaning for particular word(s) in this work. Besides, it is found out that the most significant source of Ibn al-Atiyyah when he is quoting the poems is Tabârî’s Tafsîr. It is also concluded that Ibn Atiyyathe author of al-Muharrar sometimes makes importants observations and significant analyses about shawâhid, i.e. the poems quoted as way of evidence.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖĞMÜŞ, H. (2009). İBN ATIYYE’NİN TEFSÎRİNİN ŞİİRLE İSTİŞHAD YÖNTEMİ AÇISINDAN DEĞERİ. Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 11 - Sayı: 20, 77–94. https://ajindex.com/articles/138747

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (7)

  1. Abdüllatîf el-Hatîb, Mu’cemü’l-Kırâât, I-XI, Dımeşk: Dâru Sa’diddîn, t. y. Abdülmuîn Mellûhî, Eş’âru’l-Lüsûs ve Ahbâruhum,1. Baskı,
  2. Dımeşk, Dâru Talâs, 1988. Abdülvehhâb Abdülvehhâb Fâyid, Menhecü İbn Atıyye Fî Tefsîri’l-Kur’âni’l-Kerîm, Kâhire: el-Hey’etü’l- Âmme li-Şüûni’l-Metâbii’l-Emîriyye, 1973.
  3. Adiy b. Zeyd, Dîvan, Bağdat: Vizâretü’s-Sekâfe ve’l-İrşâd, 1965.
  4. Ahfeş, Meâni’l-Kur’ân, I-II, 1. Baskı, Beyrut: Âlemü’l-Kütüb, 1985. A’şâ Meymûn b. el-Kays, Dîvânu’l-A’şa’l-Kebîr, Şerh: Muhammed Muhammed Hüseyn, 7. Baskı, Beyrut: Müessesetü’r-Risâle, 1983 (Karşılaştırmak için şu nüshalardan da faydalanılmıştır: nşr. Muhammed Ahmed Kâsım, 1. Baskı, Beyrut: el-Mektebü’l-İslâmî, 1994; 1. Baskı, Beyrut: Dâru’l Kitâbi’l-Arabî, 1992; nşr: Mehdî Muhammed Nâsıruddin, 1. Baskı, Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, s. ) Aynî, Mahmûd (ö. 885/1451), el-Mekâsıdu’n-Nahviyye fî Şerhi Şevâhidi Şurûhi’l-Elfiyye (Bağdâdî’nin Hizânetü’l-Edeb’inin kenârında), I-IV, Mısır: Bulak, t.y. Bağdâdî, Abdülkâdir b. Ömer, Hizânetü’l-Edeb ve Lübbü Lübâbi Lisâni’l-Arab, nşr: Abdüsselâm Muhammed Hârûn, I-XV, 3. Baskı, Kâhire: Mektebetü’l-Hancî, 1984
  5. Birışık, Abdülhamit, “İbn Atıyye el-Endelüsî” DİA, XIX, 340. Bişr b. Ebî Hâzim el-Esedî, Dîvan, nşr: İzzet Hasen, Dımeşk: Vizâretü’s-Sekâfeti ve’l-İrşâdi’l-Kavmî fi’l- İklîmi’s-Sûrî, 1960. Cemâl Tılbe, Fehârisü’l-Muharreri’l-Vecîz fî Tefsîri’l-Kitâbi’l-Azîz, 1. Baskı, Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l- İlmiyye, 1995. Cerîr, Dîvân, Beyrut: Dâru Sâdır, 1960.
  6. Cerrahoğlu, İsmâil, Tefsir Usûlü, 10. Baskı, Ank: TDV Yayınları, 1995.
  7. Dirre, Muhammed Ali Tâhâ, Fethu’l-Ğarîbi’l-Mücîb İ’râbu Şevâhidi Muğni’l-Lebîb, I-IV, 2. Baskı, Dımeşk: Mektebetü’r-Rızâ, 1984. Ebû Ali el-Fârisî (288-377), el-Hucce li’l-Kurrâi’s-Seb’a, nşr: Bedruddîn Kahvecî-Beşîr, I-VI, 1. Baskı, Beyrut: Dâru’l-Me’mûn li’t-Türâs, 1987. Ebû Hayyân el-Endelüsî (654-745), el-Bahru’l-Muhît, 2. Baskı, Dâru’l-Fikr, 1983, Baskı yeri yok Ebû Ubeyd el-Kâsım b. Sellâm, Kitâbü Fedâili’l-Kur’ân, nşr: Mervan el-Atıyye ve arkadaşları, 1. Baskı, Dımeşk: Dâru İbn Kesîr, 343. Ebû Ubeyde Ma’mer b. el-Müsennâ, Mecâzu’l-Kur’ân, nşr: Muhammed Fuâd Sezgin, I-II, Kâhire: Mektebetü’l-Hancî, I, 349. Ebû Zeyd el-Kureşî, Cemheretü Eş’âri’l-Arab, nşr: Muhammed Ali el-Hâşimî, I-II, 2. Baskı, Dımeşk: Dâru’l-Kalem,1986. Ebû Züeyb el-Hüzelî, Dîvan, şerh: Sühâm el-Mısrî, 1. baskı, Beyrut: el-Mektebü’l-İslâmî, 1998. Emîl Bedî’ Ya’kûb, el-Mu’cemü’l-Mufassal fî Şevâhidi’l-Lügati’l-Arabiyye, I-XIV, 1. Baskı, Beyrut: Dâru’l- Kütübi’l-İlmiyy