Dergiler / Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2012 / Cilt: 14 - Sayı: 25

MİRCEA ELİADE’I YAKMAK MI GEREK? ELİADE’A FRANSA’DA YÖNELTİLEN ELEŞTİRİLERİN İDEOLOJİK BOYUTU

Should Eliade be Burnt? The Idelogical Dimension of Critics against Eliade in France

Sayfa
115–138
Yayın Tarihi
2012-06-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Eskiden din adına yapılan “cadı avları”günümüzde bilim adına yapılmakta ve böylece bilim, ideolojinin aracı haline getirilmektedir.Bu çalışmadaki amaç, somut bir örnekten hareketle bu sürecin ne şekilde işlediğini ortaya koymaktır ve Batı dillerinden Türkçeye git gide çok sayıda çevrilen kitapları değerlendirirken bunların bilim kisvesi altında ideolojik okumalardan ibaret olabileceği konusunda yeni bir duyarlılığın oluşmasına katkıda bulunmaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Birilerini cadı ilan ederek onları suçlu göstermek ve sonunda yakarak cezalandırmak Avrupa tarihinin karanlık sayfalarından birini oluşturmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Cadı avları ve Engizisyon mahkemeleri gibi uygulamalar bugün yok olsa da bu zihniyetin yok olduğunu düşünmek yanlış olur.
💡
Sonuç & Katkı:Eskiden din adına yapılan “cadı avları”günümüzde bilim adına yapılmakta ve böylece bilim, ideolojinin aracı haline getirilmektedir.Bu çalışmadaki amaç, somut bir örnekten hareketle bu sürecin ne şekilde işlediğini ortaya koymaktır ve Batı dillerinden Türkçeye git gide çok sayıda çevrilen kitapları değerlendirirken bunların bilim kisvesi altında ideolojik okumalardan ibaret olabileceği konusunda yeni bir duyarlılığın oluşmasına katkıda bulunmaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Mircea Eliade · İdeoloji · Bilim Ahlakı

Özet

Birilerini cadı ilan ederek onları suçlu göstermek ve sonunda yakarak cezalandırmak Avrupa tarihinin karanlık sayfalarından birini oluşturmaktadır. Cadı avları ve Engizisyon mahkemeleri gibi uygulamalar bugün yok olsa da bu zihniyetin yok olduğunu düşünmek yanlış olur. Bugün Batı'da her ne kadar bazı insanlar fiziken yok edilmeseler de kendilerine birer ideolojik suç isnat edilerek onların itibarları yıkılmaya çalışılmaktadır. Bu ideolojik savaşlarda kendilerini savcı ve hakim ilan edenler hedef seçtikleri karşı görüştekinin yalnızca görüşlerini değil, şahsiyetini ve ortaya koymuş olduğu eserin tamamını yıkmaya çalışmaktadırlar. Eskiden din adına yapılan “cadı avları”günümüzde bilim adına yapılmakta ve böylece bilim, ideolojinin aracı haline getirilmektedir.Bu çalışmadaki amaç, somut bir örnekten hareketle bu sürecin ne şekilde işlediğini ortaya koymaktır ve Batı dillerinden Türkçeye git gide çok sayıda çevrilen kitapları değerlendirirken bunların bilim kisvesi altında ideolojik okumalardan ibaret olabileceği konusunda yeni bir duyarlılığın oluşmasına katkıda bulunmaktır.

Abstract

By declaring someone a witch, finding her guilty and finally sentencing her to be burnt at the stake was one of the darkest pages in European history. Even though such practices of witch hunting or the operations of the courts of Inquisition don’t exist anymore, it will be a mistake to believe that this mentality has also perished. Today, in the West, although some people are not destroyed physically, people try to discredit their reputations by accrediting them to ideological crimes. In these ideological wars those who declare themselves, judge and prosecutor, try to annihilate not only the views of the chosen target, but also their personality and oeuvre as a whole. While in the past "witch hunts" were conducted in the name of religion, today they are conducted on behalf of science, and thus science is turned into a tool of ideology. The aim of this study is -departing from a concrete example- to determine how this process works, and to contribute to the formation of a new sensibility toward books translated more and more from Western languages to Turkish which may contain ideological readings under the guise of science.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ADIBELLİ, R. (2012). MİRCEA ELİADE’I YAKMAK MI GEREK? ELİADE’A FRANSA’DA YÖNELTİLEN ELEŞTİRİLERİN İDEOLOJİK BOYUTU. Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 14 - Sayı: 25, 115–138. https://ajindex.com/articles/138731

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Adıbelli, Ramazan, “Mircea Eliade’ın Türkçeye Çevrilen Din Bilim Çalışmalarının Tanıtımı ve Çevirilerin Değerlendirilmesi”, Bilimname, 2009, yıl: 7, sayı: 17, s. 187–227. ―――, Mircea Eliade ve Din, İstanbul: İz Yay., 2011.
  2. Borgeaud, Philippe, “D. Dubuisson. Mythologies du XXe siècle (Dumézil, Lévi- Strauss, Éliade)”, Revue de l'histoire des religions, 1995, cilt: 212, sayı: 4, s. 499- 503. Chiva, Isac, “Préface: Une histoire toujours personelle”, ed. Daniel Dubuisson, Im- postures et pseudo-science. L’oeuvre de Mircea Eliade, Villeneuve d’Ascq: Presses Universitaires du Septentrion, 2005, s. 7-12.
  3. Cozma, Alina, “Cioran, Éliade, Ionesco. L’oubli du fascisme”, Transitions, 2001, sayı: 1, s. 235-238.
  4. Curtis, Michaele, Verdict On Vichy: Power and Prejudice in the Vichy France Regime, New York: Arcade Publishing, 2003.
  5. Cusack, Carole M., “The Western Construction of Religion: Myths, Knowledge, and Ideology - by Daniel Dubuisson”, Journal of Religious History, 2008, cilt: 32, sayı: 4, s. 481-482.
  6. De Benoist, Alain [Robert de Herte], “L’ère de la calomnie”, Eléments, Ekim 2003, sayı 110, http://foster.20megsfree.com/495.htm, 15.02.2012. ―――, “La ‘reductio ad hitlerum’” (1994), http://www.alaindebenoist.com/pdf/ la_reductio_ad_hitlerum.pdf, 16.12.2011.
  7. Doeing, Dennis & Douglas Allen, Mircea Eliade: An Annotated Bibliography, New York: Garland Publishing, 1980.
  8. Dubuisson, Daniel, L'Occident et la religion, Bruxelles-Paris: Éditions Complexe, 1998. ―――, Mythologies du XXe siècle (Dumézil, Eliade, Lévi-Strauss), Lille: Pul, 1993.
  9. Dworschak, Francis I., “L’étrange sort d’une photographie”, Asymetria, http://www.asymetria.org/data/dwcontrelavastinefrench.html, 03.02.2008.
  10. Eliade, Mircea, Fragments d’un Journal II: 1970–978, Paris: Gallimard, 1981. ―――, Ordeal by Labyrinth. Conversations with Claude-Henri Rocquet, Chicago-London: The University of Chicago Press, 1982.
  11. Enthoven, Jean-Paul, “Les rhinocéros n'ont plus de mémoire.”, Le point, 29.03.20002, sayı, 1541, s. 108. Eribon, Didier, “Daniel Dubuisson et les grands mythologues du siècle. Hélas Eliade ”, Nouvel Observateur Hebdo, 10.2.1994, sayı: 1527. ―――, Faut-il brûler Dumézil? Mythologie, science et politique, Flammarion, Paris 1992.
  12. Evans-Pritchard, E. E., Des théories sur la religion des primitifs, Paris: Payot, 2001.
  13. Foucault, Michel, “Monstrosities in Criticism”, Diacritics, 1971, cilt: 1, sayı: 1, s. 57-60.
  14. Hiltebeitel, Alf, “Dumezil, Levi-Strauss, Eliade by Daniel Dubuisson”, The Journal of Asian Studies