Dergiler / Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2010 / Cilt: 12 - Sayı: 22

SERRÂC’IN TASAVVUFA YAKLAŞIMI: BİR İSLÂM İLMİ OLARAK TASAVVUF YA DA FIKH-I BÂTIN

Sarraj’s Approach to Tasawwuf: Tasawwuf or Fiqh Al-Batin as an Islamic Science

Sayfa
101–119
Yayın Tarihi
2010-12-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu yönüyle Serrac İbahiyye'nin dinî yüküm-lülükleri hafife almasına karşılık tasavvufun yoğun dinî pratiklere dayandığının altını çizer ve sûfîlerle ibahîlerin arasını kesin bir şekilde ayırır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu makalenin amacı tasavvufun ilk yazarlarından kabul edilen Serrac'ın (ö. 378/988) tasavvuf anlayışı hakkında genel bir bakış sağlamaktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu sebeple diğer İslam ilimlerinden farklılaşan kendine özgü ilmî yöntemleri kullanmak zorundadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu yönüyle Serrac İbahiyye'nin dinî yüküm-lülükleri hafife almasına karşılık tasavvufun yoğun dinî pratiklere dayandığının altını çizer ve sûfîlerle ibahîlerin arasını kesin bir şekilde ayırır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Serrâc · Tasavvuf · İstinbât

Özet

Bu makalenin amacı tasavvufun ilk yazarlarından kabul edilen Serrac'ın (ö. 378/988) tasavvuf anlayışı hakkında genel bir bakış sağlamaktır. Serrac Kitabu'l-Lüma' adlı eserinde sûfîlerin dini anlamaları ve yorumlamaları konusuna eğilir. Serrac iki temel nokta üzerinde durmaktadır. İlk olarak tasavvuf kendi bilimsel alanına sahiptir. Bu sebeple diğer İslam ilimlerinden farklılaşan kendine özgü ilmî yöntemleri kullanmak zorundadır. Tasavvuf da dinî kaynakları yorumlama hakkına sahiptir. İkinci olarak Fıkıh insan davranışlarının batınî yönünü ele almaz. Bu yüzden Serrac'a göre tasavvuf bir tür fıkh-ı batın sayılabilir. Bu yönüyle Serrac İbahiyye'nin dinî yüküm-lülükleri hafife almasına karşılık tasavvufun yoğun dinî pratiklere dayandığının altını çizer ve sûfîlerle ibahîlerin arasını kesin bir şekilde ayırır.

Abstract

The aim of this article is to provide a general view about Sarraj’s (d. 988) understanding of tasawwuf. In his book entitled Kitab al-Luma Sarraj concentrates on the understanding and interpretation of religion by the Sufis. Sarraj emphasizes two basic points. Firstly, he considers that tasawwuf has its own scientific field in terms of Islamic knowledge. Thereby, it has to use its own original scientific methods which are different to other methods of Islamic sciences. Tasawwuf holds the right to interpret religious sources. Secondly, Fiqh cannot focus on the internal aspects of human actions. In this respect, according to Sarraj tasawwuf can be considered as a fiqh al-batin. From this aspect, Sarraj underlines that sufism is based on intensive religious practises while Ibahiyya has disdained from such praqctices, not taking acts of worship seriously enough, so Sarraj separates Sufis from Ibahiyyas conclusively.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Başer, H. B. (2010). SERRÂC’IN TASAVVUFA YAKLAŞIMI: BİR İSLÂM İLMİ OLARAK TASAVVUF YA DA FIKH-I BÂTIN. Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 12 - Sayı: 22, 101–119. https://ajindex.com/articles/138700

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. Adî, Abdülkerim Zehûr, “Ebû Nasr es-Serrâc ve kitâbuhû el-Lüma‘ ”, Şam, Mecelletü Mecmâi’l-Lügati’l-Arabiyye bi-Dımaşk, 1982, C. LVII/1-2, ss. 35-91. Afîfî, Ebû’l-Alâ, Tasavvuf: İslâm’da Manevî Hayât, Çev. Ekrem Demirli, Abdullah Kar- tal, İstanbul, İz Yay., 1996.
  2. Aşkar, Mustafa, Tasavvuf Târihi Literatürü, İstanbul, İz Yay., 2006.
  3. Ateş, Süleyman, İşârî Tefsir Okulu, İstanbul, Yeni Ufuklar Neşriyat, 1998. Attâr, Ferîdüddîn, Tezkiretü’l-evliyâ, Çev. Süleyman Uludağ, Bursa, İlim ve Kültür Yayınları, 1984.
  4. Brockelmann, Carl, GAL, Erster Supplementband, Leiden, E. J. Brill, 1937.
  5. Cebecioğlu, Ethem, Tasavvuf Deyimleri ve Terimleri Sözlüğü, İstanbul, Anka Yay., 2004.
  6. Demirli, Ekrem, Sadreddin Konevî’de Bilgi ve Varlık, İstanbul, İz Yay., 2005. ――――, Sadreddin Konevî, İstanbul, İSAM Yay., 2008. ――――, İslâm Metafiziğinde Tanrı ve İnsan, İstanbul, Kabalcı Yay., 2009. ――――, “Zâhirî İlimlerin Otoritesi Karşısında Tasavvufun Meşrûiyet Arayışı”, İ.Ü.İ.F.D., Sayı:15, Yıl: 2007, ss. 219-245. Farâbî, Ebû Nasr, İlimlerin Sayımı (İhsâu’l-ulûm), Çev. Ahmet Ateş, İstanbul, Millî Eğitim Basımevi, 1986.
  7. Gökbulut, Süleyman, “İlim Tasnîflerinde Tasavvufun Yeri”, Tasavvuf İlmî ve Akademik Araştırma Dergisi, Ankara, 2007, Sayı: 19, ss. 245-264. Hârizmî, Ebû Abdullah, Mefâtîhu’l-ulûm, Yay. Haz. Osman Halil, (y.y.), 1930. Herevî, Abdullah Ensârî, Menâzilu’s-sâirîn, y.y., 1966, 2.bs. Hifnî, Abdülmün’îm, Mevsûâtu’s-sûfiyye, Kahire, Mektebetü’l-Medbûlî, 2003. Hucvîrî, Ali b. Osman, Hakîkat Bilgisi, Çev. Süleyman Uludağ, İstanbul, Dergah Yay., 1996. İbn Sînâ, II. Analitikler, Çev. Ömer Türker, İstanbul, Litera Yay., 2006.
  8. İbn Münevver, Muhammed, Esrârü't-tevhîd fî makâmâti'ş-şeyh Ebî Saîd, Çev. İs’âd Abdülhâdî Kandîl, Yay. Haz. Yahya Hişâb, Kahire, Dâru’l-mısriyyeti li’t-te’lif ve’t-tercüme, (t.y.) ――――, Tevhidin Sırları, Çev. Süleyman Uludağ, İstanbul, Kabalcı Yay., 2003. el-İsfahânî, Ebû Nuaym, Hilyetü’l-evliyâ, Beyrut, Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye,1988. Kâtip Çelebi, Keşfü’z-zünûn an esâmi’l-kütüb ve’l-fünûn, tsh. M. Şerafettin Yaltkaya, Kilisli Rıfat Bilge, İstanbul, Milli Eğitim Basımevi, 2.bs., 1971. Kelâbâzî, Ebû Bekir İshak, Ta’arruf li Mezhebi Ehli’t-Tasavvuf, Yay. Haz. Ahmet Şemseddin, Beyrut, Dâru’l-kütübi’l-ilmiyye, 1993. ――――, Doğuş Devrinde Tasavvuf, Çev. Süleyman Uludağ, İstanbul, Dergah Yay., 1992. Kuşeyrî, Abdülkerim, er-Risâletü’l-Kuşeyriyye, thk. Ma’rûf Mustafa Züreyk, Ali Ab- dülhamit Ebû’l-Hayr, Beyrut, Dâru’l-Hayr, 3 bs.,1997. ――――, Kuşeyrî Risâlesi, Çev. Süleyman Uludağ