KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Dil Eğitimi ve Araştırmaları Dergisi / 2026 / Cilt: 11 Sayı: 1

MİLLÎ EĞİTİM BAKANLIĞI TARAFINDAN YENİLENEN ÖLÇME VE DEĞERLENDİRME YÖNETMELİĞİNİN TÜRKÇE EĞİTİMİNDEKİ YANSIMALARI

REFLECTİONS OF THE REGULATİON ON MEASUREMENT AND EVALUATİON, RENEWED BY THE MİNİSTRY OF NATİONAL EDUCATİON, ON TURKİSH EDUCATİON

Neşe Kara Özkan(T.C. MİLLİ EĞİTİM BAKANLIĞI)0000-0001-7639-9773
Sayfa
126–155
Yayın Tarihi
2025-04-30
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Anahtar sözcükler: Ölçme ve değerlendirme, ölçme ve değerlendirme yönetmeliği, Türkçe eğitimi, öğretmen görüşleri

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Araştırmanın amacı MEB tarafından ölçme ve değerlendirme yönetmeliğinde yapılan yeniliklerin Türkçe eğitimine nasıl yansıdığını belirlemek ve varsa karşılaşılan sorunlara çözüm önerisi geliştirmektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu doğrultuda nitel araştırma yöntemlerinden biri olan durum çalışmasına göre tasarlanan araştırmada 32 Türkçe öğretmeninin görüşü alınmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Anahtar sözcükler: Ölçme ve değerlendirme, ölçme ve değerlendirme yönetmeliği, Türkçe eğitimi, öğretmen görüşleri
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Ölçme ve değerlendirme · Ölçme ve değerlendirme yönetmeliği · Türkçe eğitimi

Özet

Araştırmanın amacı MEB tarafından ölçme ve değerlendirme yönetmeliğinde yapılan yeniliklerin Türkçe eğitimine nasıl yansıdığını belirlemek ve varsa karşılaşılan sorunlara çözüm önerisi geliştirmektir. Bu doğrultuda nitel araştırma yöntemlerinden biri olan durum çalışmasına göre tasarlanan araştırmada 32 Türkçe öğretmeninin görüşü alınmıştır. Araştırmada elde edilen veriler üzerinde içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. Katılımcıların açık uçlu anket sorularına verdikleri cevaplar analiz edilirken anlamsal açıdan benzerlik gösterenler üzerinde kodlamalar yapılmış ve sonrasında bu kodlardan temalar oluşturulmuştur. Araştırmada MEB tarafından yapılan yeniliklerden hareketle ortak sınavlar, yazılı sınavlardaki senaryo seçimleri, sınavların açık uçlu sorulardan oluşması, sınavların uygulama ve yazılı olarak ayrı ayrı yapılması ve değerlendirilmesi, sınav analizlerinin işlevselliği, sınıf geçmede Türkçe dersi başarı notunun etkisi ve yapılan bu değişikliklerle ilgili olarak Türkçe öğretmenlerinin genel değerlendirmeleri ve görüşleri alınmıştır. Türkçe derslerinin işlenişinde öğrencilerin yazılı anlatım becerilerini geliştirecek etkinliklere ve değerlendirmelere daha fazla zaman ayrılması gerektiği geliştirilen öneriler arasındadır. Anahtar sözcükler: Ölçme ve değerlendirme, ölçme ve değerlendirme yönetmeliği, Türkçe eğitimi, öğretmen görüşleri

Abstract

The aim of the research is to determine how the innovations made by the Ministry of National Education in the measurement and evaluation regulation are reflected in Turkish education and to develop solutions to the problems encountered, if any. In this direction, the opinions of 32 Turkish teachers were taken in the research designed according to the case study, which is one of the qualitative research methods. The content analysis method was used on the data obtained in the research. While the answers given by the participants to the open-ended survey questions were analyzed, coding was made on those that showed similarities in terms of meaning and then themes were created from these codes. In the research, based on the innovations made by the Ministry of National Education, common exams, scenario selections in written exams, the fact that the exams consist of open-ended questions, the separate implementation and evaluation of the exams in practice and written form, the functionality of the exam analyses, the effect of the Turkish course success grade in passing the grade and the general evaluations and opinions of Turkish teachers regarding these changes were taken. Among the suggestions developed are that more time should be allocated to activities and evaluations that will develop the written expression skills of students in the processing of Turkish lessons. Keywords: Measurement and evaluation, measurement and evaluation regulation, Turkish education, teacher opinions

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Özkan, N. K. (2025). MİLLÎ EĞİTİM BAKANLIĞI TARAFINDAN YENİLENEN ÖLÇME VE DEĞERLENDİRME YÖNETMELİĞİNİN TÜRKÇE EĞİTİMİNDEKİ YANSIMALARI. Dil Eğitimi ve Araştırmaları Dergisi, Cilt: 11 Sayı: 1, 126–155. https://doi.org/10.31464/jlere.1550619

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (41)

  1. Aksan, D. (1988). Ortaöğretimde Türk dili öğretimini geliştirme yolları. Türk Dilinin Öğretimi Toplantısı (1-3 Ekim 1986). Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları.
  2. Akyol, H. (2013). Okuma. (A. Kırkkılıç & H. Akyol (Eds.), İlköğretimde Türkçe öğretimi içinde. (ss. 15-48). Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
  3. Aydın, M., & Uçgun, D. (2020). Ortaokul Türkçe Dersi Sınav Sorularının Program’daki Kazanımlara Göre İncelenmesi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 8(2), 343-356. https://doi.org/10.16916/aded.678478
  4. Başol, G. (2015). Eğitimde ölçme ve değerlendirme. (3. Baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
  5. Baykul, Y. (2010). Eğitimde ve psikolojide ölçme. Ankara: Pegem.
  6. Benzer, A., &Eldem, E. (2013). Türkçe ve edebiyat öğretmenlerinin ölçme ve değerlendirme araçları hakkındaki bilgi düzeyleri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 21(2), 649-664. https://arastirmax.com/en/system/files/1066/21_2_17.pdf adresinden erişilmiştir.
  7. Büyüköztürk, Ş. (2005). Anket geliştirme. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(2), 133-151.
  8. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2013). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
  9. Çelik, D. (2000). Okullarda ölçme ve değerlendirme nasıl olmalı? İstanbul: Millî Eğitim Bakanlığı Yayınları.
  10. Çerçi, A. (2015). Türkçe öğretmenlerinin öğrencilerin konuşma becerisini ölçme ve değerlendirmeye ilişkin görüşleri. Uluslararası Sosyal ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(4), 186-204. https://doi.org/10.20860/ijoses.37293
  11. Damar, G. (2016). Ortaokul Türkçe öğretmenlerinin yazma eğitimindeki ölçme ve değerlendirme uygulamalarının değerlendirilmesi. Yüksek lisans tezi. Erciyes Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Kayseri. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp adresinden erişilmiştir.
  12. Deniz, K. ve Keray Dinçel, B. (2019). Türkçe öğretmenlerinin anlama becerilerinde ölçme ve değerlendirmeye yönelik görüşleri. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 7(1), 28-64. https://doi.org/10.16916/aded.448811
  13. Doğan, Y. (2012). Dinleme eğitimi. Ankara: Pegem Akademi.
  14. Göçer, A. (2024). Öğrencilerin dinleme ve konuşma becerilerinin uygulamalı sınavlarla ölçülüp değerlendirilmesine yönelik Türkçe öğretmenlerinin görüşleri. International Journal of Language Academy, 12(3), 120-144. http://dx.doi.org/10.29228/ijla.77623
  15. Göçer, A. (2022). Eğitimde soru kullanımının yeri ve işlevleri: Türkçe eğitim alanı örneği. International Journal of Language Academy, 10(1), 65-87. http://dx.doi.org/10.29228/ijla57379
  16. Göçer, A. (2018). Türkçe öğretmeni özel alan yeterliklerinin ölçme değerlendirme bileşenleri ve performans göstergeleri bağlamında incelenmesi. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(1), 194-210. https://ijla.net/?mod=makale_tr_ozet&makale_id=57379# adresinden erişilmiştir.
  17. Gürlek, E. (2021). Türkçe öğretmenlerinin dört temel dil becerisinde ölçme ve değerlendirmeye yönelik görüşleri üzerine bir araştırma. Yüksek lisans tezi, Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adıyaman. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp adresinden erişilmiştir.
  18. Kara Özkan, N. (2024). Türkçe ders kitaplarında millî kimlik inşası. Çukurova Üniversitesi Türkoloji Araştırmaları Dergisi, 9(1), 111-134. https://doi.org/10.32321/cutad.1386404
  19. Karadağ, B. F. (2018). Yazma becerisini ölçmek için ayrılan sınav süresinin öğretmen görüşlerine göre değerlendirilmesi. Çocuk, Edebiyat ve Dil Eğitimi Dergisi,1(1), 20-38. https://dergipark.org.tr/tr/pub/ceded/issue/39023/470861 adresinden erişilmiştir.
  20. Karadüz, A. (2009). Türkçe öğretmenlerinin ölçme ve değerlendirme uygulamalarının “yapılandırmacı öğrenme” kavramı bağlamında eleştirisi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22(1), 189-210. https://dergipark.org.tr/tr/pub/uefad/issue/16689/173439 adresinden erişilmiştir.
  21. Karagöl, E., & İlgün, K. (2022). Ana dili Türkçe olan lisansüstü öğrencilerin akademik dil sorunları. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(36), 1288-1320. https://doi.org/10.35675/befdergi.1161907
  22. Karatay, H., & Dilekçi, A. (2019). Türkçe öğretmenlerinin dil becerilerini ölçme ve değerlendirme yeterlikleri. Millî Eğitim Dergisi, 48(1), 685-716. https://dergipark.org.tr/tr/pub/milliegitim/issue/51765/674598 adresinden erişilmiştir.
  23. Keray Dinçel, B., & Deniz, K. (2019). Türkçe öğretmenlerinin anlama becerilerinde ölçme ve değerlendirmeye yönelik görüşleri. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 7(1), 28-64. https://doi.org/10.16916/aded.448811
  24. Kırımlı, B., & Yiğit, F. (2014). Türkçe öğretmenlerinin alternatif ölçme-değerlendirme yöntemlerini uygulama biçimleri ve uygulamada karşılaştıkları sorunlar. Turkish Studies, 9(3), 1621-1639. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/441903 adresinden erişilmiştir.
  25. Kızıltepe, Z. (2002) İyi ve etkili öğretmen. Eğitim ve Bilim, 27(126), 10-14. http://egitimvebilim.ted.org.tr/index.php/EB/article/viewFile/5137/1219 adresinden erişilmiştir.
  26. Maden, S., & Durukan, E. (2011). Türkçe dersi öğretmenlerinin ölçme değerlendirmeye ilişkin algıları. Milli Eğitim Dergisi, 41(190), 212-233. https://dergipark.org.tr/tr/pub/milliegitim/issue/36192/406925 adresinden erişilmiştir.
  27. Maden, S. ve Durukan, E. (2009). Türkçe dersi yazılı sorularının öğrenme alanlarına, soru tiplerine ve taksonomilerine göre değerlendirilmesi (Erzurum ili örneği). Atatürk Üniversitesi Kâzım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, 19, 95-115. https://dergipark.org.tr/en/pub/ataunikkefd/issue/2778/37300 adresinden erişilmiştir.
  28. Miles, M. B., & Huberman, A. M. (2015). Nitel veri analizi (S. Akbaba Altun ve A. Ersoy, Çev.). Ankara: Pegem. Millî Eğitim Bakanlığı Ölçme ve Değerlendirme Yönetmeliği. (2023). T.C. Resmî Gazete, 32304, 9 Eylül 2023. https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=40317&MevzuatTur=7&MevzuatTertip=5 adresinden erişilmiştir. Millî Eğitim Bakanlığı Okul Öncesi ve Eğitim ve İlköğretim Kurumları Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik. (2023). T.C. Resmî Gazete, 32339, 14 Ekim 2023. https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2023/10/20231014-1.htm adresinden erişilmiştir.
  29. Millî Eğitim Bakanlığı. (2023). Millî Eğitim Bakanlığı Yazılı ve Uygulamalı Sınavlar Yönergesi, 12 Ekim 2023. https://www.meb.gov.tr/yazili-ve-uygulamali-sinavlar-yonergesi-yayimlandi/haber/31189/tr adresinden erişilmiştir.
  30. Sallabaş, M. E., & Kiler, B. (2024). Dil becerilerini ölçme ve değerlendirme sürecinde Türkçe öğretmenlerinin karşılaştıkları sorunlar ve çözüm önerileri. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 12(3), 650-666. https://doi.org/10.16916/aded.1484732 adresinden erişilmiştir.
  31. Şengül, M. (2011). İlköğretim II. Kademe Türkçe eğitiminde yazma becerilerine yönelik öğretim ve ölçme-değerlendirme yaklaşımlarının uygulamadaki etkililiğinin değerlendirilmesi. Doktora tezi, Fırat Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Elazığ. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp adresinden erişilmiştir.
  32. Türkben, T. (2022). Türkçe öğretmenlerinin sınıf içi öğrenme becerilerini ölçme ve değerlendirme yeterlikleri. Eğitim ve İnsani Bilimler Dergisi: Teori ve Uygulama, 13(25), 45-72. https://dergipark.org.tr/tr/pub/eibd/issue/70603/1088012 adresinden erişilmiştir.
  33. Türnüklü, A. (2000). Eğitimbilim araştırmalarında etkin olarak kullanılabilecek nitel bir araştırma tekniği: görüşme. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 24, 543-559. https://dergipark.org.tr/tr/pub/kuey/issue/10372/126941 adresinden erişilmiştir.
  34. Ünlü, S., Öztürk, H., & Tağa, T. (2014). Türkçe dersinde uygulanan sınavlar üzerine bir değerlendirme. International Journal of Social Science, 28(2), 513-523. http://dx.doi.org/10.9761/JASS2530.
  35. Varışoğlu, B. (2017). Konuşma becerisinde ölçme ve değerlendirme. (Akçay, A. & Baskın, S., Ed.), Etkinliklerle hafta hafta konuşma eğitimi içinde (ss. 437-443). Ankara: Anı Yayıncılık.
  36. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
  37. Yıldırım, F. & Karakoç Öztürk, B. (2009). Türkçe dersi öğretim programının ölçme değerlendirme ögesi hakkında öğretmen görüşleri. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(37), 92 - 107. https://avesis.cu.edu.tr/yayin/4678c4c2-fa77-4ef9-bbe6-efddb032837a/turkce-dersi-ogretim-programinin-olcme-degerlendirme-ogesi-hakkinda-ogretmen-gorusleri adresinden erişilmiştir.
  38. Yıldız, İ. & Uyanık, N. (2004). Matematik eğitiminde ölçme–değerlendirme üzerine. Gazi Üniversitesi Kastamonu Eğitim Dergisi, 12(1), 97-104. https://search.trdizin.gov.tr/tr/yayin/detay/81224?view=ris&download=81224.ris adresinden erşilmiştir.
  39. Yılmaz, H. (2002). Eğitimde ölçme ve değerlendirme. Konya: Çizgi Kitap Evi.
  40. Yılmaz, H. (1998). Eğitimde ölçme ve değerlendirme (3. Baskı). Konya: Mikro Basım Yayım Dağıtım.
  41. Yiğit, F., & Kırımlı, B. (2015). Türkçe öğretmenlerinin alternatif ölçme değerlendirme yöntemlerinin işlevleri ve kullanılma sıklığı hakkındaki görüşleri. Millî Eğitim Dergisi, 45(205), 64-86. https://dergipark.org.tr/tr/pub/milliegitim/issue/36159/406450 adresinden erişilmiştir.