Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: Çalışma kapsamında 172 asistan hekime anket uygulandı.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: İstanbul’da üçüncü basamak bir hastanede çalışan asistan hekimlerin anafilaksi ile ilgili bilgi düzeylerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Tanımlayıcı tipte olan çalışmamız; İstanbul’da üçüncü basamak bir hastanede çalışan asistan hekimler ile yürütüldü. Hekimlere; anafilaksinin tanısı, tedavisi ile ilgili soruları içeren anket uygulandı. Çalışmada; hekimlerin yaşı, cinsiyeti, görev yaptıkları bölüm, meslekteki çalışma süreleri de değerlendirildi. Bulgular: Çalışma kapsamında 172 asistan hekime anket uygulandı. Hekimlerin %47,0’si (n=79) dahili branş asistan doktoruyken; %53,0’ü (n=89) cerrahi branş asistan dokturuydu. Meslekteki çalışma süreleri değerlendirildiğinde %76,2’sinin (n=131) çalışma süresi 5 yıl ve altındaydı. Yaş medyan değeri 29,0 iken; minimum yaş 25,0 maksimum yaş 53,0 idi. Tamamı anafilaksinin hayatı tehdit edebileceğini düşünmekteydi. Anafilaksi teşhisi için klinik kriterleri doğru bilenlerin oranı ise %63,4 (n=109) idi. Anafilaksi tedavisinde ilk seçenek ilacın adrenalin olduğunu bilenlerin oranı %95,9 (n=165) idi. Hekimlerin %86,6 (n=149) adrenalinin intramüsküler yoldan uygulandığı cevabını verirken; %70,0 (n=119) adrenalinin dozunu, %76,0 (n=130) adrenalinin uygulandığı kasın adını doğru yanıtladı. Anafilaksi hastası 24-72 saat takip edilmelidir diyen hekimlerin oranı cerrahi branşlarda (%82,0; n=73) dahili branşlara göre anlamlı olarak daha yüksekti (%68,4; n=54) (p<0,001). Sonuç: Asistan hekimlerin anafilaksi ile ilgili bilgileri yeteri kadar yüksek değildir. Hekimlere yönelik anafilaksi ile ilgili bilgi düzeyini ve farkındalığı arttıracak eğitimler düzenlenmelidir.
Abstract
Aim:The aim of this study is to evaluate the level of knowledge about anaphylaxis among resident physicians working in a tertiary care hospital in Istanbul. Materyal and Methods:Our descriptive study was conducted with resident physicians working in a tertiary hospital in Istanbul.A questionnaire including questions about the diagnosis and treatment of anaphylaxis was administered to physicians. Results:172 resident physicians were surveyed within the scope of the study.While 47.0% (n=79) of the physicians were internal medicine residents, 53.0%(n=89) were surgical medicine residents. In terms of duration of employment in the profession, 76.2% (n=131) had a working period of 5 years or less.Median age was 29.0 years; minimum age was 25.0 years and maximum age was 53.0 years.All resident physicians felt that anaphylaxis could be life-threatening.The rate of those who correctly knew the clinical criteria for the diagnosis of anaphylaxis was 63.4% (n=109).The rate of those who knew that adrenaline was the first-line drug in the treatment of anaphylaxis was 95.9% (n=165).While 86.6% (n=149) of the physicians answered that adrenaline was administered intramuscularly, 70.0% (n=119) correctly answered the dose of adrenaline and 76.0% (n=130) correctly answered the name of the muscle where adrenaline was administered.The proportion of physicians who stated that anaphylaxis patients should be followed up for 24 to 72 hours was significantly higher in surgical branches (82.0%; n=73) than in internal branches (68.4%; n=54) (p<0.001). Conclusion:The knowledge of resident physicians regarding anaphylaxis is not at a desired level. Trainings should be organized for physicians to increase their knowledge and awareness about anaphylaxis.