Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: Çalışmaya 49 kadın ve 66 erkek olmak üzere toplam 115 hasta dahil edildi.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Distal humerus kırıkları, düşük enerjili frajilite yaralanmalarından yüksek enerjili kompleks kırıklara kadar uzanan heterojen bir yaralanma spektrumunda görülmektedir. Literatürde bu kırıkların epidemiyolojik özelliklerini veya kurumsal başvuru dağılımlarını inceleyen çalışmalar sınırlıdır. Bu çalışmanın amacı, üçüncü basamak bir travma merkezinde tedavi edilen erişkin distal humerus kırıklarının demografik özelliklerini, yaralanma mekanizmalarını ve kırık morfolojisini tanımlamaktır. Yöntem: Bu retrospektif gözlemsel kohort çalışmasına Ocak 2021 ile Aralık 2025 tarihleri arasında distal humerus kırığı nedeniyle tedavi edilen erişkin hastalar dahil edildi. Demografik özellikler, yaralanma mekanizması, AO/OTA sınıflaması, açık kırık durumu ve politravma varlığı değerlendirildi. Kategorik değişkenler arasındaki ilişkiler, uygunluğuna göre Pearson ki-kare testi veya Fisher–Freeman–Halton kesin testi ile analiz edildi. Ana kırık tipleri arasındaki yaş dağılımları Kruskal–Wallis testi ile karşılaştırıldı. Bulgular: Çalışmaya 49 kadın ve 66 erkek olmak üzere toplam 115 hasta dahil edildi. Ortalama yaş 45,3 ± 19,8 yıl idi. Yaralanmaların %47,8’i yüksek, %40,9’u düşük ve %11,3’ü orta enerjiliydi. Kırıkların %72,2’si AO/OTA tip C olarak sınıflandırıldı. Açık kırıklar yüksek enerjili yaralanmaların %38,2’sinde görülürken, bu gruptaki politravma oranı %40,0 idi. Düşük enerjili yaralanmalar kadınlarda, yüksek enerjili yaralanmalar ise erkeklerde daha sıktı (p<0,001). Ana AO/OTA kırık tipleri arasında yaş açısından anlamlı fark saptanmadı (p=0,940). Sonuç: Üçüncü basamak bir travma merkezinde tedavi edilen erişkin distal humerus kırıkları; yüksek enerjili travma, AO/OTA tip C kırıklar, açık yaralanmalar ve politravmanın belirgin katkıda bulunduğu heterojen bir dağılım göstermektedir. Bulgular, bu kurumdaki olgu profilinin frajilite kırığı ağırlıklı serilerden farklı olduğunu ortaya koymaktadır. Anahtar kelimeler: distal humerus kırığı; AO/OTA sınıflaması; yüksek enerjili travma
Abstract
Objective Distal humerus fractures occur across a heterogeneous injury spectrum, ranging from low-energy fragility injuries to complex fractures caused by high-energy trauma. Studies examining the epidemiological characteristics or institutional presentation patterns of these fractures remain limited. This study aimed to describe the demographic characteristics, injury mechanisms, and fracture morphology of adult distal humerus fractures treated at a tertiary trauma center. Methods This retrospective observational cohort study included adult patients treated for distal humerus fractures between January 2021 and December 2025. Demographic characteristics, injury mechanisms, AO/OTA classification, open fracture status, and the presence of polytrauma were evaluated. Associations between categorical variables were analyzed using the Pearson chi-square test or Fisher–Freeman–Halton exact test, as appropriate. Age distributions across the main fracture types were compared using the Kruskal–Wallis test. Results: A total of 115 patients, including 49 women and 66 men, were included. The mean age was 45.3 ± 19.8 years. Of the injuries, 47.8% were high-energy, 40.9% were low-energy, and 11.3% were moderate-energy. AO/OTA type C fractures accounted for 72.2% of all fractures. Open fractures occurred in 38.2% of high-energy injuries, while the polytrauma rate in this group was 40.0%. Low-energy injuries were more frequent among women, whereas high-energy injuries were more common among men (p<0.001). No significant age difference was found among the main AO/OTA fracture types (p=0.940). Conclusion: Adult distal humerus fractures treated at a tertiary trauma center demonstrated a heterogeneous distribution characterized by substantial contributions from high-energy trauma, AO/OTA type C fractures, open injuries, and polytrauma. The findings indicate that the institutional case profile differed from that reported in fragility fracture–predominant series. Keywords: distal humerus fracture; AO/OTA classification; high-energy trauma