Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightKlinik bulguların sıklıkla atipik olması ve fizyolojik yanıtların zayıflamış bulunması nedeniyle yoğun bakım ünitesi (YBÜ) gereksiniminin erken dönemde belirlenmesi güç olabilmektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Giriş: Yaşlanan nüfusun artmasıyla birlikte acil servislere başvuran geriatrik hasta sayısı da giderek artmaktadır. Bu hastaların önemli bir kısmı frajilite, komorbidite ve polifarmasi ile karakterize karmaşık klinik özelliklere sahiptir. Klinik bulguların sıklıkla atipik olması ve fizyolojik yanıtların zayıflamış bulunması nedeniyle yoğun bakım ünitesi (YBÜ) gereksiniminin erken dönemde belirlenmesi güç olabilmektedir. Çeşitli klinik skorlama sistemleri geliştirilmiş olmasına rağmen, bu skorların genel geriatrik acil servis popülasyonunda yoğun bakım yatışını ve yoğun bakımda kalış süresini öngörmedeki karşılaştırmalı performansları henüz net değildir. Yöntem: Bu retrospektif, tek merkezli, gözlemsel kohort çalışmasına üçüncü basamak bir hastanenin acil servisine başvuran 65 yaş ve üzerindeki hastalar dahil edildi. Hastaların vital bulguları ile birlikte qSOFA, NEWS2, Klinik Frajilite Ölçeği (Clinical Frailty Scale, CFS) ve Charlson Komorbidite İndeksi (CCI) skorları değerlendirildi. Birincil sonlanım noktası yoğun bakım ünitesine yatış, ikincil sonlanım noktası ise yoğun bakımda kalış süresi olarak belirlendi. Skorların öngörü performansı ve bağımsız belirleyiciler, alıcı işletim karakteristiği (ROC) eğrisi analizi ve çok değişkenli regresyon modelleri kullanılarak değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya toplam 294 hasta dahil edildi ve bunların 34'ü (%11,6) yoğun bakım ünitesine yatırıldı. Düşük diyastolik kan basıncı, düşük oksijen satürasyonu ve yüksek solunum sayısı yoğun bakım yatışı ile anlamlı olarak ilişkili bulundu. Değerlendirilen skorlar arasında en yüksek ayırt edici performansı qSOFA gösterdi (AUC=0,702); bunu sırasıyla CCI (AUC=0,653), NEWS2 (AUC=0,633) ve CFS (AUC=0,625) izledi. Çok değişkenli analizde qSOFA (OR: 3,33; %95 GA: 1,78–6,24), CFS (OR: 2,42; %95 GA: 1,51–3,88), CCI (OR: 1,24; %95 GA: 1,03–1,49) ve yaş (OR: 1,07; %95 GA: 1,01–1,13) yoğun bakım yatışının bağımsız belirleyicileri olarak saptanırken, NEWS2 bağımsız bir belirleyici olarak bulunmadı. Yoğun bakımda kalış süresi açısından ise yalnızca CCI uzun yatış süresi ile bağımsız olarak ilişkiliydi (β=0,152; p=0,030). Sonuç: Acil servise başvuran geriatrik hastalarda qSOFA, yoğun bakım yatışını öngörmede yararlı bir araç olarak görünmektedir. Frajilite ve komorbidite yükü de risk değerlendirmesinde önemli rol oynamaktadır. Bununla birlikte, değerlendirilen skorlama sistemlerinin genel ayırt edici performansı sınırlı olup, bu nedenle klinik karar verme sürecinde hekim değerlendirmesini destekleyici araçlar olarak kullanılmalıdır. Yoğun bakımda kalış süresi ise akut fizyolojik parametrelerden ziyade komorbidite yükünden etkilenmektedir. Akut klinik bulgular ile hastaların temel özelliklerini birlikte değerlendiren bütüncül bir yaklaşımın, bu hasta grubunda erken risk sınıflandırmasını geliştirebileceği düşünülmektedir. Anahtar Kelimeler: Yaşlı, Acil Servis, Yoğun Bakım Üniteleri, Frajilite, Komorbidite, Risk Değerlendirmesi
Abstract
Introduction: The growing aging population has led to an increasing number of geriatric patients presenting to emergency departments (EDs), many of whom have complex clinical profiles characterized by frailty, comorbidity, and polypharmacy. Early identification of patients requiring intensive care is challenging in this population, as clinical presentations are often atypical and physiological responses may be blunted. Although various clinical scoring systems are available, their comparative performance in predicting intensive care unit (ICU) admission and ICU length of stay (LOS) in the general geriatric ED population remains unclear. Methods: This retrospective, single-center observational cohort study included patients aged ≥65 years presenting to the emergency department of a tertiary-care hospital. Clinical data, including vital signs and scores such as qSOFA, NEWS2, Clinical Frailty Scale (CFS) and Charlson Comorbidity Index (CCI) were collected. The primary outcome was ICU admission and the secondary outcome was ICU length of stay. Receiver operating characteristic (ROC) analysis and multivariable regression models were used to evaluate predictive performance and identify independent predictors. Results: A total of 294 patients were included, of whom 34 (11.6%) required ICU admission. Lower diastolic blood pressure, lower oxygen saturation and higher respiratory rate were significantly associated with ICU admission. Among the evaluated scores, qSOFA demonstrated the highest discriminatory performance (AUC = 0.702), followed by CCI (AUC = 0.653), NEWS2 (AUC = 0.633) and CFS (AUC = 0.625). In multivariable analysis, qSOFA (OR 3.33, 95% CI 1.78–6.24), CFS (OR 2.42, 95% CI 1.51–3.88), CCI (OR 1.24, 95% CI 1.03–1.49) and age (OR 1.07, 95% CI 1.01–1.13) were independent predictors of ICU admission, whereas NEWS2 was not. For ICU LOS, only CCI was independently associated with prolonged stay (β = 0.152, p = 0.030). Conclusion: In geriatric patients presenting to the emergency department, qSOFA appears to be a useful tool for predicting ICU admission, while frailty and comorbidity burden also play important roles. However, the overall discriminative performance of these scores is modest, suggesting that they should be used in conjunction with clinical judgment. ICU length of stay is primarily influenced by comorbidity burden rather than acute physiological parameters. An integrated approach combining acute and baseline patient characteristics may improve early risk stratification in this population. Keywords: Aged, Emergency Service, Hospital, Intensive Care Units, Frailty, Comorbidity, Risk Assessment