Bu makalenin amacı "gelişimsel yetersizlik" terimini tanımlamayla ilgili farklılıkları vurgulamak ve Bölüm C'den Bölüm B'ye geçiş sürecini tartışmaktır.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:1997'de yasalaşan Engelli Bireyler Eğitim Yasası, 0-9 yaş arası çocuklardan 1) gelişimsel geriliği olanlara ya da 2) geriliğe neden olabilecek koşullara sahip olanlara ya da 3) gelişimsel gerilik riski olanlara eyaletlerin kapsamlı, eş güdümlü ve aile merkezli özel eğitim hizmetleri sağlamalarını gerektirmektedir. 2004'te genişletilen IDEIA ile eyaletler a) tanımda büyük farklılıklar, b) aşırı tanılama, c) ailevi ve kültürel farklılıklar, d) norm temelli ölçme araçlarının uygunlukları, e) hizmetleri sağlama ile ilgili ücretler gibi bir çok engelle karşılaşmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:1997'de yasalaşan Engelli Bireyler Eğitim Yasası, 0-9 yaş arası çocuklardan 1) gelişimsel geriliği olanlara ya da 2) geriliğe neden olabilecek koşullara sahip olanlara ya da 3) gelişimsel gerilik riski olanlara eyaletlerin kapsamlı, eş güdümlü ve aile merkezli özel eğitim hizmetleri sağlamalarını gerektirmektedir. 2004'te genişletilen IDEIA ile eyaletler a) tanımda büyük farklılıklar, b) aşırı tanılama, c) ailevi ve kültürel farklılıklar, d) norm temelli ölçme araçlarının uygunlukları, e) hizmetleri sağlama ile ilgili ücretler gibi bir çok engelle karşılaşmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu makalenin amacı "gelişimsel yetersizlik" terimini tanımlamayla ilgili farklılıkları vurgulamak ve Bölüm C'den Bölüm B'ye geçiş sürecini tartışmaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2004 Verileri
⚙️Değişkenler:Early intervention · developmental delays · early childhood education
Özet
1997'de yasalaşan Engelli Bireyler Eğitim Yasası, 0-9 yaş arası çocuklardan 1) gelişimsel geriliği olanlara ya da 2) geriliğe neden olabilecek koşullara sahip olanlara ya da 3) gelişimsel gerilik riski olanlara eyaletlerin kapsamlı, eş güdümlü ve aile merkezli özel eğitim hizmetleri sağlamalarını gerektirmektedir. 2004'te genişletilen IDEIA ile eyaletler a) tanımda büyük farklılıklar, b) aşırı tanılama, c) ailevi ve kültürel farklılıklar, d) norm temelli ölçme araçlarının uygunlukları, e) hizmetleri sağlama ile ilgili ücretler gibi bir çok engelle karşılaşmaktadır. Bu makalenin amacı "gelişimsel yetersizlik" terimini tanımlamayla ilgili farklılıkları vurgulamak ve Bölüm C'den Bölüm B'ye geçiş sürecini tartışmaktır.
Abstract
The Individuals with Disabilities Education Act of 1997 required states to provide comprehensive, coordinated, family-centered special education services to children from birth to age 9 after being identified as 1) being developmentally delayed, or 2) having conditions that could lead to delay, or 3) at risk for developmental delay. Within the provisions of IDEIA 2004, states have been encountering a number of obstacles including: a) wide variation in definition, b) over-identification, c) family and cultural diversity, d) appropriateness of norm-referenced tools, and e) cost involved in providing services. The purpose of this article is to highlight issues pertaining to the discrepancies in defining the term "developmental delay" and further discuss the transition process from Part C to Part B.
HADADİAN, A., KOCH, K. R. (2013). Küçük Çocuklara Gelişimsel Gerilik Etiketi Vermekle İlgili Sorunlar: Kimin Sorumluluğu?. International Journal of Early Childhood Special Education, Cilt: 5 - Sayı: 2, 187–199. https://ajindex.com/articles/137886
Aylward, G. P. (1997). Infant and early childhood neuropsychology. New York: Pelnum Press.
Bowe, F. (2007). Early childhood special education birth to eight. (4 ed., pp. 39-51).
New York, NY: Thomson Delmar Learning. Brassard, M. R. & Boehm, A. E. (2007). Preschool assessment: Principles and practices. New York: Guilford Press.
Bredekamp, S., & Copple, C. (1997). Developmentally appropriate practice in early childhood programs. National Association for the Education of Young children Child Abuse Prevention and Treatment Act of 2003, Pub. L. No. 108-36, 42 U.S.C. § 5106 (2003).
Danaher, J. (2011). Eligibility policies and practices for young children under Part B of IDEA. (NECTAC Notes No. 27). Chapel Hill: The University of North Carolina, FPG Child Development Institute, National Early Childhood Technical Assistance Center. Derrington, T. M., & Lippitt, J. A. (2008). State-level impact of mandated referrals from child welfare to Part C early intervention. Topics in Early Childhood Special Education, 28, 90-98.
Division for Early Childhood. (2008). Developmental delay as an eligibility category. Division for Early Childhood, Concept Paper. Dooley, C. B. (2010). Assessment and intervention with children with developmental delays. In D. C. Miller (Ed.), Best practices in school neuropsychology: Guidelines for effective practice, assessment, and evidence-based intervention (pp. 329-358).
Hoboken, NJ: Wiley. Hebbeler, K., Barton, L., & Mallik, S. (2008). Assessment and accountability for programs serving young children with disabilities. Exceptionality, 16, 48-63.
Hooper, S., & Umansky, W. (2004). Young children with special needs. (4 ed., pp. 313). Upper Saddle River, NJ: Pearson Education, Inc. Howard, V., Williams, B., & Lepper, C. (2010). Very young children with special needs. (4th ed.). Upper Saddle River, NJ: Pearson Education, Inc. Individuals with Disabilities Education Improvement Act of 2004, Pub. L. No. 108-446, § 632, 118 Stat. 2744 (2004).
Miller, D. C. (2007). Essentials of school neurpsychological assessment. Hoboken, NJ: John Wiley & Sons. Nuttall, E. V., Nuttall-Vasquez, K., & Hampel, A. (1999). Assessing and screening preschoolers (pp. 1-8). Boston: Allyn & Bacon. Rosenberg, S., Zhang, D., & Robinson, C., (2008). Prevalence of developmental delays and participation in early intervention services for young children. Pediatrics, 121, 1503-1509.
Sameroff, A. J. (1993). Models of development and developmental risk. In. C. H. Zeanah, Jr. (Ed.), H