Dergiler / Biotech Studies / 2013 / Volume: 22 Issue: 1

Doğal Olarak Yetişen Kuş Fiği (Vicia cracca L.)’nin Bazı Bitkisel Özelliklerinin Belirlenmesi

Determination of Some Plant Characteristics in Naturally Grown Bird Vetch (Vicia cracca L.)

Sayfa
—
Yayın Tarihi
2013-03-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Varyans analizleri incelenen bütün özellikler açısından populasyonlar arasında önemli farkların olduğunu göstermiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:B u çalışma, Kayseri-Sarız yöresinde mera ve çiftçi tarlalarında doğal olarak yetişen kuş fiği ( Vicia cracca L.)’nde yapılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmada, 50 kuş fiği populasyonu değişik özellikler bakımından değerlendirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Varyans analizleri incelenen bütün özellikler açısından populasyonlar arasında önemli farkların olduğunu göstermiştir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:7.0 adet
⚙️Değişkenler:Kayseri · kuş fiği · bitkisel özellikler

Özet

B u çalışma, Kayseri-Sarız yöresinde mera ve çiftçi tarlalarında doğal olarak yetişen kuş fiği ( Vicia cracca L.)’nde yapılmıştır. Çalışmada, 50 kuş fiği populasyonu değişik özellikler bakımından değerlendirilmiştir. Bitki boyu, ana sap uzunluğu, sap sayısı, yaprakta yaprakçık sayısı, yaprak sap uzunluğu, bitkide bakla sayısı, bakla boyu, bakla eni ve baklada tane sayısı incelenen özelliklerdir. İki yıllık ortalama sonuçlara göre; kuş fiğinde bitki boyu 28.0-61.0 cm; ana sap uzunluğu 42.0-80.0 cm, sap sayısı 1.0-7.0 adet, yaprakta yaprakçık sayısı 11.0-21.0 adet, yaprak sap uzunluğu 4.0-10.0 cm, bitkide bakla sayısı 6.0-132.0 adet, bakla boyu 25.0-40.3 mm, bakla eni 6.1-9.2 mm ve baklada tane sayısı 1.0-3.0 adet arasında değişim göstermiştir. Varyans analizleri incelenen bütün özellikler açısından populasyonlar arasında önemli farkların olduğunu göstermiştir.

Abstract

This study was carried out in Kayseri- Sarız region where bird vetch ( Vicia cracca L.) grows naturally in fields and pastures which farmers use to feed animals. In this research 50 bird vetch population obtained from different areas were tested for their some plant characteristics. Plant height, main stem height, number of main branches, leaflet number per leaf, leaf height, number of pods per plant, pod lenght, seed number per pod were determined. The results of two years of study; plant height changed between 28.0-61.0 cm, main stem height 42.0-80.0 cm, number of main branches 1.0-7.0 number, leaflet number per leaf 11.0-21.0, leaf height 4.0-10.0 cm, number of pods per plant 6.0-132.0, pod lenght 25.0-40.3 mm, pod width 6.1-9.2 mm, seed number per pod 1.0-3.0 were detected. Analysis of variance showed significant difference among populations analyzed in terms of the whole characteristics.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Karakurt, E. (2013). Doğal Olarak Yetişen Kuş Fiği (Vicia cracca L.)’nin Bazı Bitkisel Özelliklerinin Belirlenmesi. Biotech Studies, Volume: 22 Issue: 1. https://ajindex.com/articles/1375017

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. Açıkgöz, N., Akaş M.E., Moghaddam A.F. and Özcan K., 1994. TARİST. PC’ler için bir agro-istatistik programı. Tarla Bitkileri Kongresi, 25-29 Nisan, İzmir
  2. Açıkgöz E., 1982. Parameters of cold tolerance in common vetch. Euphytica, 31:997-1001
  3. Açıkgöz E., 2001. Yem bitkileri. Uludağ Üniversitesi Zir. Fak. Tarla Bit. Böl. Uludağ Üniversitesi Basımevi, Bursa
  4. Davis P.H., 1969. Flora of Turkey and the East Aegean Islands. Vol. III, at the University Pres, Edinburgh
  5. Ş. ve Açıkgöz E., 1993. Baklagil (Leguminosae) ve Buğdaygil (Gramineae) Yem Bitkileri Tanıtım Kılavuzu. TİGEM, Ankara
  6. Ledingham G.F., 1957. Chromosome numbers of some Saskatchewan Leguminosae with particular reference to Astragalus and, Oxytropis. Can. J. Bot., 35:657-666
  7. Little T.M., and Hills F.J., 1978. Agricultural experimentation design and analysis. John Wiley and Sons Inc. Newyork
  8. Rousi A., 1961. Cytotaxonomic studies on Vicia cracca L. and V. tenuifolia Roth. I. Chromosome numbers and karyotype evolution. Hereditas, 47:8l-110
  9. Rousi A., 1973. Cytotaxonomical studies on Vicia cracca L. and V. tenuifolia Roth. III. The relation between karyotype and morphology. Ann. Bot. Fenn,. 10:89-96
  10. Sabancı C.O., 1996.Değişik Yörelerden Toplanan Fiğlerin (Vicia sativa L.) Bazı Karakterler Yönünden Değerlendirilmesi Üzerine Bir Araştırma. Türkiye 3. Çayır Mera ve Yem Bitkileri Kongresi, 17-19 Haziran, Erzurum
  11. Serin, Y., Zengin H., Tan M., Koç A., Erkovan H.İ., Avcıoğlu R., Soya H., Geren H., Gemici Y., Kendir H., Sancak C., Özarslan Parlak A., Öztekin M. ve Özbay O., 2005. Çayır ve Mera Bitkileri Kılavuzu. T.C. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğü, Ankara
  12. Singh, R.K. and Chaudhary B.D., 1979. Biometrical methods in quantitative genetic analysis. Kalyani Publishers, Ludhiana, New Delhi, India
  13. Tamkoç A., 1999. Fiğ tarımı. Konya Ticaret Borsası Dergisi. Sayı: 5, Yıl: 2, Konya
  14. Tamkoç A. ve Avcı M.A., 2004. Doğadan seçilen adi fiğ (Vicia sativa L.) hatlarında bazı tarımsal karakterlerin belirlenmesi. Selçuk Üniversitesi, Ziraat Fakültesi Dergisi, 18(34):118-121
  15. Taylor R.L. and Mulligan G.A., 1968. Flora of the Queen Charlotte Islands. Part 2. Cytological aspects of the vascular plants. Can. Dep. Agric., Ottawa, Ont. Res. Br. Monogr. No. 4, 148 pp.
  16. Tomkins D.J. and Grant W.F., 1978. Morphological and genetic factors influencing the response of weed species to herbicides. Can. J. Bot., 56:1466-1471
  17. Tosun F. 1974. Baklagil ve Buğdaygil yem bitkileri kültürü. A.Ü.Z.F. Yay. No: 123, Ders Kitapları Seri No: 8
  18. Yüksel E.E. ve Bozkurt A.E., 2009. Artvin yöresinde doğal olarak bulunan fiğ (Vicia sp.) türleri ve bu türlerin yöre halkı tarafından kullanılış biçimleri. Türkiye VIII. Tarla Bitkileri Kongresi, 19-22 Ekim, Hatay