KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Biotech Studies / 2026 / Volume: 25 Issue: ÖZEL SAYI-1 Special Issue

ISSR Primerleri ile Kültürü Yapılan Bazı Yonca (Medicago sativa L.) Ekotiplerinde Moleküler Farklılıkların Belirlenmesi

Determination of Molecular Diversity with ISSR markers in Some Cultivated Alfalfa (Medicago sativa L.) Ecotypes

Mehmet Macit Ertuş(Hakkari Üniversitesi, Çölemerik MYO, Bitkisel ve Hayvansal Üretim Bölümü, Hakkari)
Cafer Olcayto Sabancı(Ahi Evran Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Tarla Bitkileri Bölümü, Kırşehir, Türkiye)
Suat Şensoy(YÜZÜNCÜ YIL ÜNİVERSİTESİ, ZİRAAT FAKÜLTESİ, BAHÇE BİTKİLERİ BÖLÜMÜ)
Sayfa
249–254
Yayın Tarihi
2016-11-30
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuçta yabancı döllenen Medicago sativa ’nın ekotip ve çeşitler arasında yüksek genetik çeşitliliğe sahip olduğu belirlenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Normal 0 21 false false false TR X-NONE X-NONE /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Normal Tablo"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-fareast-language:EN-US;} Bu çalışma, Van ili ve çevre illerden toplanan 70 adet yonca ( Medicago sativa L.) ekotipi ile 6 tescilli çeşit olmak üzere toplam 76 genotip arasındaki akrabalık ilişkilerinin belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. 12 adet ISSR primeri kullanılmış ve 85 polimorfik bant elde edilmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yonca ekotiplerinin toplandığı bölgelere göre, ayrıca yerel çeşit olarak ve tescilli çeşitler olmak üzere toplam 16 grup altında genetik varyasyonu incelenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuçta yabancı döllenen Medicago sativa ’nın ekotip ve çeşitler arasında yüksek genetik çeşitliliğe sahip olduğu belirlenmiştir.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:70 adet
⚙️Değişkenler:Yonca · Medicago sativa · ISSR

Özet

Normal 0 21 false false false TR X-NONE X-NONE /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Normal Tablo"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-fareast-language:EN-US;} Bu çalışma, Van ili ve çevre illerden toplanan 70 adet yonca ( Medicago sativa L.) ekotipi ile 6 tescilli çeşit olmak üzere toplam 76 genotip arasındaki akrabalık ilişkilerinin belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. 12 adet ISSR primeri kullanılmış ve 85 polimorfik bant elde edilmiştir. Ekotipler arasındaki genetik uzaklıklar Öklid katsayısı yardımıyla belirlenmiştir. Yonca ekotiplerinin toplandığı bölgelere göre, ayrıca yerel çeşit olarak ve tescilli çeşitler olmak üzere toplam 16 grup altında genetik varyasyonu incelenmiştir. En yüksek genetik çeşitlilik (H = 0.245 ve I = 0.366) ve polimorfizm (%70.59) olarak Gürpınar ekotiplerinde içerisinde gözlenmiştir. Sonuçta yabancı döllenen Medicago sativa ’nın ekotip ve çeşitler arasında yüksek genetik çeşitliliğe sahip olduğu belirlenmiştir.

Anahtar kelimeler
🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Ertuş, M. M., Sabancı, C. O., Şensoy, S. (2016). ISSR Primerleri ile Kültürü Yapılan Bazı Yonca (Medicago sativa L.) Ekotiplerinde Moleküler Farklılıkların Belirlenmesi. Biotech Studies, Volume: 25 Issue: ÖZEL SAYI-1 Special Issue, 249–254. https://doi.org/10.21566/tarbitderg.280503

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. Anonim, 2010.Tür ve Irkların DNA İşaretleri ile Moleküler Tanımlanması Çalışma Paketi. TÜBİTAK TÜRKHAYGEN-1 Projesi. I. Çalıştay, 2-3 Nisan 2007, ODTÜ http://www.turkhaygen.gov.tr/doc/egitim_ODTU.pdf.(Erişim tarihi: 06.03.2010)
  2. Alınca S., 2008. Güneydoğu Anadolu Bölgesinden toplanan buton yoncasının (Medicago orbicularis) morfolojik özellikleri ve moleküler karakterizasyonu. (yüksek lisans tezi). Dicle Üniversitesi Fen ilimleri Enstitüsü. Diyarbakır.
  3. Belaid Y., Chtourou-Ghorbel N., Marrakchi M. and Trifı-Farah N., 2006. Genetic diversity with in and between populations of Lathyrus genus (Fabaceae) revealedby ISSR markers. Genetic Resources and Crop Evolution. 53: 1413-1418.
  4. Doyle J.J. and Doyle J.L. 1987. A rapid DNA isolation procedure from small quantities of fresh leaf tissues. Phytochem. Bull. 19: 11-15.
  5. Labate J.A., 2000. Software for population genetic analyses of molecular marker data. Crop. Sci., 40:1521-1528.
  6. Michaud R., Lehman W.F. and Runbaugh M.D., 1988. World distribution and historical development. InHanson AA, Barnes DK, Hill RR (eds) ASA, CSSA, SSSA, Madison, WI, Agronomy, Series of Monographs 29:25-91.
  7. Özcan S., Gürel E. ve Babaoğlu M., 2004. Bitki Biyoteknolojisi. S.Ü. Vakfı Yayınları. Konya. 456.
  8. Paredes M., Becerra V., Rojo C., Del Pozo A., Ovalle C. and Aronson J., 2002. Ecotypic differentiation in Medicago polymorpha L. along an environmental gradient in central Chile. RAPDs studies show little genetic divergence. Euphtica, 123:431-439.
  9. Petolescu C. and Nedelea G., 2009. Genetic diversity analysis of the invitro regenerated alfalfa plants using Inter Simple Sequence Repeat (ISSR) markers. Romanian Biotechnological Leters, 14(6): 4882-4886.
  10. Reddy M.P., Sarla N. and Siddiq E.A., 2002. Inter Simple SequenceRepeat (ISSR) polymorphismanditsapplication in plantbreeding. Euphytica, 128:9-17.
  11. Rohlf F.J., 1997. NTSYS-Pc: Numerical Taxonomy and Multivariate Analysis System. Exeter Software, New York.
  12. Sabancı C.O., Baytekin H., Balabanlı C. ve Acar Z., 2010. Yem bitkileri üretiminin arttırılması olanakları. Türkiye Ziraat Mühendisliği VII. Teknik Kongresi. 11-15 Ocak 2010. Ankara Cilt I. 343-360.
  13. Şensoy S., 2005. Türkiye Kavunlarındaki Genetik Varyasyonun ve Fusarium Solgunluğuna Dayanıklılığın Fenotipik ve Moleküler Yöntemlerle Araştırılması. (Doktora tezi). YYÜ Fen Bilimleri Enstitüsü. Van.
  14. Tanksley S.D., Young N.D., Paterson A.H. and Bonierbale M.W., 1989. RFLP mapping in plant breeding: new tools for old sciences. Biotechnology, 7:257-264.
  15. Touil L., Guesmi F., Fares K. and Ferchichi A., 2008. Genetic diversity of some Mediterranean populations of the cultivated alfalfa (Medicago sativa L.) using ISSR markers. Biotechnology, 7 (4): 808-812.
  16. Ünverdi M.A., 2007. Türkiye’de Tescil Ettirilmiş Bazı Fiğ (Vicia sativa L.) Çeşitleri Arasındaki Morfolojik Ve Moleküler Farklılıkların Saptanması Üzerine Bir Araştırma. (yüksek Lisans tezi, basılmamış). Çukurova Üniversitesi. Fen Bilimleri Enstitüsü, Adana.
  17. Yeh F.C., Yang R.C., Boyle T.B.J., Ye Z.H. and Mao, J.K., 1997. POPGENE, the User Friendly Sharewarefor PopulationGenetic Analysis. University of Alberta, Canada. Molecular Biology and Biotechnology Centre.
  18. Anonim, 2010.Tür ve Irkların DNA İşaretleri ile Moleküler Tanımlanması Çalışma Paketi. TÜBİTAK TÜRKHAYGEN-1 Projesi. I. Çalıştay, 2-3 Nisan 2007, ODTÜ http://www.turkhaygen.gov.tr/doc/egitim_ODTU.pdf.(Erişim tarihi: 06.03.2010)