Dergiler / Biotech Studies / 2026 / Volume: 26 Special Issue

Nitelikli Saf Hatlardan Elde Edilen Silajlık Hibrit Mısır Çeşit Adaylarının Verim ve Kalite Özelliklerinin Belirlenmesi

Erkan Özata(Karadeniz Tarımsal Araştırma Enstitüsü, Samsun, Türkiye)
Sayfa
161–168
Yayın Tarihi
2017-11-30
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca, her iki yılda yaş ot, kuru ot ve kalite yönünden öne çıkan SASA-40 çeşit adayı tescile sunulmuştur. 

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, bazı tek melez çeşit adaylarının silajlık verim ve kalite özelliklerinin belirlenmesi amacıyla; 2013 ve 2014 yıllarında tesadüf blokları deneme desenine göre üç tekerrürlü olarak yürütülmüştür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Denemenin ilk yılında 19 çeşit adayı dört standart, ikinci yılında birinci yıldan ümitvar olarak seçilen 9 çeşit adayı dört standart kullanılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca, her iki yılda yaş ot, kuru ot ve kalite yönünden öne çıkan SASA-40 çeşit adayı tescile sunulmuştur. 
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2013 Verileri
⚙️Değişkenler:Mısır · silaj · verim

Özet

Bu çalışma, bazı tek melez çeşit adaylarının silajlık verim ve kalite özelliklerinin belirlenmesi amacıyla; 2013 ve 2014 yıllarında tesadüf blokları deneme desenine göre üç tekerrürlü olarak yürütülmüştür. Denemenin ilk yılında 19 çeşit adayı dört standart, ikinci yılında birinci yıldan ümitvar olarak seçilen 9 çeşit adayı dört standart kullanılmıştır. Denemenin ilk yılında yaş ot verimleri 3512–6128 kg da -1 ikinci yılında 3241–7164 kg da -1 arasında, kuru ot verimleri birinci yıl 1460–2528 kg da -1 , ikinci yıl 1083–2607 kg da -1 arasında değişim göstermiştir. Deneme de kullanılan çeşit ve çeşit adaylarının kalite özelliklerindeki değişim aralıkları, ağırlık esasına göre; ADF (%), NDF (%) ve ham protein oranı (%), sırasıyla, birinci yıl ortalama %32.5, %51.6 ve %6.08 ikinci yıl %30.2, %52.0 ve %6.08 olarak ölçülmüştür. Kuru madde içerisinde mineral madde içeriği, ağırlık esasına göre değişim Ca, K, Mg ve P oranları (%) her iki yılda benzer sonuçlar elde edilmiştir. Deneme sonucunda standartların ortalamasını geçen üç çeşit adayı (SASA-40, TTM2012-11 ve TTM2012-21), çoklu lokasyonlarda denenmek üzere Ülkesel Silajlık mısır ıslah denemelerine gönderilmiştir. Ayrıca, her iki yılda yaş ot, kuru ot ve kalite yönünden öne çıkan SASA-40 çeşit adayı tescile sunulmuştur. 

Anahtar kelimeler
🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Özata, E., Kapar, H. (2017). Nitelikli Saf Hatlardan Elde Edilen Silajlık Hibrit Mısır Çeşit Adaylarının Verim ve Kalite Özelliklerinin Belirlenmesi. Biotech Studies, Volume: 26 Special Issue, 161–168. https://doi.org/10.21566/tarbitderg.359446

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. Açıkgöz E., Turgut İ. ve Filya İ., 2002. Silaj Bitkileri Yetiştirme ve Silaj Yapımı. Hasad Yayıncılık Ltd. Şti., 86 s
  2. Akdeniz H., Yılmaz İ., Andiç N. ve Zorer Ş. 2004. Bazı Mısır Çeşitlerinde Verim ve Yem Değerleri Üzerine Bir Araştırma. Yüzüncü Yıl Üniversitesi. Zir. Fak. Tarım Bilimleri Dergisi, 14 (1):47-51
  3. Anonim, 2010. Tohumluk Tescil ve Sertifikasyon Merkezi Müdürlüğü. Silajlık Mısır Teknik Talimatnamesi. Ankara
  4. Bolat A., Sarıhan H., Karağaç H.A. ve Cerit İ., 2011. Çukurova’da Kimyasal ve Mikrobiyal gübre Uygulamalarının Silajlık Mısır Bitkisinde Verim ve Bazı Agronomik Özelliklere Etkisinin Belirlenmesi. IX. Tarla Bitkileri Kongresi s. 469- 472. 12-15 Eylül, Bursa
  5. Budaklı Çarpıcı E., 2009. Bitki Yoğunluğu ve Farklı Miktarda Azot Uygulamalarının Stres Fizyolojisi Açısından Silajlık Mısır Yetiştiriciliğinde Değerlendirilmesi, Uludağ Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Doktora Tezi, 300s
  6. Bulut S., Çağlar Ö. ve Gençtürk F., 2008. Erzurum Ovası Koşullarına Uygun Silaj Amaçlı Mısır Çeşitlerinin Belirlenmesi. II. Verim ve Verim Unsurları. Ülkesel Tahıl Sempozyumu, 2-5 Haziran 2008, Konya, 674-680
  7. Eralp Ö., 2007. Menemen Koşullarında İkinci Ürün Tarımına Uygun Silajlık Mısır Çeşitlerinin Belirlenmesi, Adnan Menderes Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü ZTB – YL – 2007 – 0002, Yüksek Lisans Tezi, 61 s
  8. Erdal Ş., Pamukçu M., Ekiz H., Soysal M., Savur O. ve Toros, A., 2009. Bazı silajlık mısır çeşit adaylarının silajlık verim ve kalite özelliklerinin belirlenmesi. Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi 22(1): 75-81
  9. FAO, 2017. http://www.fao.org/faostat/en/#data Erişim tarihi; 01.09.2017
  10. Geren H., Avcıoğlu R., Kır B., Demircioğlu G., Yılmaz M., ve Cevheri A.C., 2003. İkinci Ürün Silajlık Olarak Yetiştirilen Bazı Mısır Çeşitlerinde Farklı Ekim Zamanlarının Verim ve Kalite Özelliklerine Etkisi. Ege Üniv. Ziraat Fak. Dergi, 40(3): 57-64
  11. Hutjens, F.M., 1998. Positioning Corn Silage in Dairy Ration. Available at: http://livestocktrail.illinois. edu/dairynet/paperDisplay.cfm?ContentID=157
  12. İptaş S., Öz A. ve Boz A., 2002. Tokat-Kazova Koşullarında 2. ürün silajlık mısır yetiştirme olanakları, AÜ. Tarım Bilimleri Dergisi, 8(3): 185-191
  13. Kırtok Y., 1998. Mısır Üretimi-3, Cine Tarım Dergisi, Aylık Tarım Dergisi, 1(11): 24-25
  14. Olgun N., Kutlu İ., Ayter N.G., Başçiftçi Z.B. ve Kayan N., 2012. Farklı Silajlık Mısır Genotiplerinin Eskişehir Koşullarında Adaptasyon Yeteneklerinin Belirlenmesi. Biyoloji Bilimleri Araştırma Dergisi 5(1); 93-97
  15. Öner F., Aydın İ., Sezer İ, Gülümser A., Özata E. ve Algan D., 2011. Bazı Silajlık Mısır (Zea mays L.) Çeşitlerinde Verim ve Kalite Özelliklerinin Belirlenmesi. IX. Tarla Bitkileri Kongresi. 12-15 Eylül, Bursa
  16. Öz A. ve Kapar H. 2003. Bazı Mısır Çeşitlerinin Orta Karadeniz Bölgesinde Performanslarının Belirlenmesi OMÜ Zir. Fak. Dergisi, 21(2):147-153
  17. Özata, E., Geçit, H.H., Öz, A., ve Ünver İkincikarakaya, S., 2013. Atdişi Hibrit Mısır Adaylarının Ana Ürün Koşullarında Performanslarının Belirlenmesi. Iğdır Üni. Fen Bilimleri Enst. Derg., 3(1): 91-98
  18. Sade B., Akbudak N.A., Acar R. ve Arat E., 2002. Konya ekolojik şartlarında silajlık olarak uygun mısır hibritlerinin belirlenmesi. Hayvancılık Araştırma Dergisi, 12 (1): 17-22