Dergiler / Eğitimde ve Psikolojide Ölçme ve Değerlendirme Dergisi / 2018 / Cilt: 9 - Sayı: 1

Çocuklar İçin “Hayır” Diyebilme Becerisi Ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

The Scale Of Being Able to Say “No” For Children: Validity And Reliability Analysis

Sayfa
33–48
Yayın Tarihi
2018-03-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmanın sonuçları, çocukların “hayır” diyebilme becerileri ile ilgili yapılacak çalışmalarda HÖ’nün geçerli ve güvenilir sonuçlar verebilecek bir ölçme aracı olarak kullanılabileceğini ortaya koymuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmada, çocukların “hayır” diyebilme becerilerini değerlendirmeye yönelik bir ölçeğin geliştirilmesi amaçlanmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmanın katılımcılarını, HÖ’nün kapsam geçerliğini sağlamak üzere HÖ’de yer alan maddeler hakkında görüşü alınan uzmanlar ile HÖ’nün yapı geçerliği, ölçüm güvenirliği ve madde ayırt ediciliği hakkında fikir edinmek için HÖ’de yer alan maddeleri puanlaması istenen ilkokul 4. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmanın sonuçları, çocukların “hayır” diyebilme becerileri ile ilgili yapılacak çalışmalarda HÖ’nün geçerli ve güvenilir sonuçlar verebilecek bir ölçme aracı olarak kullanılabileceğini ortaya koymuştur.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:“Hayır” diyebilme · “hayır” diyebilme ölçeği · Being able to say “no”

Özet

Bu araştırmada, çocukların “hayır” diyebilme becerilerini değerlendirmeye yönelik bir ölçeğin geliştirilmesi amaçlanmaktadır. Bu çalışmanın katılımcılarını, HÖ’nün kapsam geçerliğini sağlamak üzere HÖ’de yer alan maddeler hakkında görüşü alınan uzmanlar ile HÖ’nün yapı geçerliği, ölçüm güvenirliği ve madde ayırt ediciliği hakkında fikir edinmek için HÖ’de yer alan maddeleri puanlaması istenen ilkokul 4. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Bu araştırmada veri toplama aracı olarak sırasıyla HÖ’ye ait 24 maddelik 3’lü Likert, 22 maddelik 3’lü Likert, 12 maddelik 3’lü Likert ve 12 maddelik 5’li Likert olmak üzere dört ayrı taslak form kullanılmıştır. Bu formların geliştirilme süreci, aşağıda ayrıntılı bir biçimde açıklanmaya çalışılmıştır. HÖ’nün kapsam geçerliğini değerlendirmek amacıyla uzman görüşü alınmıştır. Yapı geçerliği için açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizleri gerçekleştirilmiştir. HÖ’den elde edilen ölçümlerin güvenirliği, Cronbach Alfa ve test yarılama (eşdeğer yarılar) yöntemlerinin kullanılmasıyla analiz edilmiştir. Düzeltilmiş madde toplam korelasyonları ile bağımsız örneklemler için t-testi sonuçlarından yola çıkılarak ölçekte yer alan maddelerin ayırt edicilikleri hakkında bir fikir edinilmiştir. Bu çalışmanın sonuçları, çocukların “hayır” diyebilme becerileri ile ilgili yapılacak çalışmalarda HÖ’nün geçerli ve güvenilir sonuçlar verebilecek bir ölçme aracı olarak kullanılabileceğini ortaya koymuştur.

Abstract

In this study, it is aimed to develop a scale for assessing children’s ability to say “no”. The participants included in the study are the area experts that helped to achieve content validity, and fourth graders who are asked to score the items in the SN to have an idea about the construct validity, measurement reliability and item discrimination of the item in the scale. In this study, four different drafts of the SN which contained 24 items of 3-pointed Likert type, 22 items of 3-pointed Likert type, 12 items of 3-pointed Likert type and 12 items of 5-pointed Likert type were used. In order to evaluate the content validity of the SN, the experts’ opinions were received. For the construct validity, exploratory and confirmatory factor analyses were conducted. Reliability of measurements obtained with the SN was analyzed by using the methods of Cronbach’s Alpha and Split-half. An opinion was formed about the distinctiveness of items in the scale setting out from the corrected item total correlations (CITC) and the results of the independent samples t-tests. The results of the study showed that the SN can be used as a data collection tool, and is able to produce valid and reliable interpretations in studies that aim to explore children’s ability to say “no”.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YILMAZ, F., SÖZER, M. A. (2018). Çocuklar İçin “Hayır” Diyebilme Becerisi Ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Eğitimde ve Psikolojide Ölçme ve Değerlendirme Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 1, 33–48. https://ajindex.com/articles/137376

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Akbulut, Y. (2010). Sosyal bilimlerde SPSS uygulamaları. İstanbul:
  2. İdeal Kültür Yayıncılık. Aslan, D., & Özcebe, H. (2008). Eğitim kurumlarında sigarasızlık politikaları. Ankara:
  3. Klasmat Matbaacılık. Bal, P. N., & Kahraman, S. (2015). The effect of cyber bullying sensibility ımprovement group training program on gifted students. Journal of Gifted Education Research, 3(1), 48-57.
  4. Bayram, N. (2013). Yapısal eşitlik modellemesine giriş: AMOS uygulamaları. Bursa: Ezgi Kitabevi.
  5. Bayram, N. (2015). Sosyal bilimlerde SPSS ile veri analizi. Bursa: Ezgi Kitabevi.
  6. Beagrie, S. (2007). How to say no. Occupational Health, 59(8), 3-3.
  7. Belgrave, F. Z., Reed, M. C., Plybon, L. E., & Corneille, M. (2004). The impact of a culturally enhanced drug prevention program on drug and alcohol refusal efficacy among urban African American girls. J. Drug Education, 34(3), 267-279. doi:10.2190/H40Y-D098-GCFA-EL74 Bishop, S. (2010). Develop your assertivneness. London: Kogan Page. Blair, H. (2008). Politely say no to personal or professional requests. ONS Connect, 23(8), 23-23.
  8. Bolton, R. (1979). How to assert yourself, listen to others, and resolve conflicts. New York: Simon & Schuster, Inc. Bragger, J. D. (1982). Responses to teacher commands: An effective teaching strategy. The Modern Language Journal, 66(1), 9-12. doi:10.2307/327809 Breitman, P., & Hatch, C. (2011). How to say no without feeling guilty. London: Vermilion. Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara:
  9. Pegem Akademi. Caldarella, P., & Merrell, K. (1997). Common dimensions of social skills of children and adolescents: A taxonomy of positive behaviors. School Psychology Review, 26, 264-278.
  10. Clark, C. C. (2003). Holistic assertiveness skills for nurses: Empower yourself and others. New York: Springer. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., & Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik SPSS ve LISREL uygulamaları. Ankara:
  11. Pegem Akademi. Dalley, D. (2013). Developing your assertiveness skills. Lancashire: Universe of Learning. Davis, L. L. (1992). Instrument review: Getting the most from a panel of experts. Applied Nursing Research, 5(4), 194-197. doi:10.1016/S0897-1897(05)80008-4
  12. Deering, C. G. (1996). Working with people: Learning to say no. American Journal of Nursing, 96(4), 62-64. doi:10.2307/3465096 DeJong, W. (1986). Project DARE: Teaching kids to say "no" to drugs and alcohol. Washington, DC: National Inst. of Justice. Durualp, E., & Aral, N. (2010). A study on the e