Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBu çalışma ile Türkiye’de yayılış gösteren Periploca taksonlarının morfolojik betimlerine önemli bir katkı sağlanmış ve ülkedeki dağılımları güncellenmiştir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Periploca cinsi Türkiye’de P. gracilis ve P. graeca taksonları ile temsil edilmektedir. Mevcut araştırmada bu iki taksonun morfolojik özelliklerinin yeniden değerlendirilmesi ve korolojik özelliklerinin güncellenmesi amaçlanmıştır. Morfolojik incelemeler, türlerin doğal yayılış alanlarından yeni toplanan ve ulusal/uluslararası herbaryumlarda muhafaza edilen örnekler üzerinden gerçekleştirilmiştir. Ayrıca, incelenen taksonların detaylı morfolojik fotoğraflarını içeren genişletilmiş betimleri ve Türkiye’deki güncel yayılış haritaları oluşturulmuştur. Sarılıcı çalı formunda olan her iki Periploca taksonundan, P. gracilis ince yapılı gövdesi, küçük yaprakları (10–50 mm), beyaz ya da yeşilimsi sarı ve tüysüz korollası, ipliksi ve uçta iki parçalı korona segmentleri, akut ya da yatay olarak ayrılmış uçları serbest ve 50–115 mm uzunluktaki folikülleri ile karakterize edilirken, P. graeca nispeten daha gelişmiş gövde, yaprak (30–155 mm) ve meyvelere (60–170 mm), mor menekşe renginde ve üst yüzeyi kenarlar boyunca ince uzun yumuşak tüylü (villous) korollaya, ipliksi ve parçalanmamış korona segmentlerine, akut olarak ayrılmış ve uçtan hafifçe birleşmiş foliküllere sahiptir. Türkiye’de P. gracilis taksonunun 7, P. graeca taksonunun ise 91 lokalitede yayılış gösterdiği belirlenmiştir. Bu çalışma ile Türkiye’de yayılış gösteren Periploca taksonlarının morfolojik betimlerine önemli bir katkı sağlanmış ve ülkedeki dağılımları güncellenmiştir.
Abstract
The genus Periploca is represented by the taxa P. gracilis and P. graeca in Türkiye. The current study aimed to re-evaluate the morphological features of these two taxa and to update their chorological characteristics. Morphological examinations were carried out on the samples of the species newly collected from natural habitats and stored in national/international herbaria. In addition, extended descriptions of the examined taxa, including detailed morphological photographs, and updated distribution maps in Türkiye were created. Of the two Periploca taxa in the form of climbing shrubs, P. gracilis is characterized by its slender stem, small leaves (10–50 mm), white or greenish yellow and glabrous corolla, filiform and apically bifid corona segments, acutely to horizontally divergent, apically free, and 50–115 mm long follicles, while P. graeca has relatively more developed stem, leaves (30–155 mm) and fruits (60–170 mm), a purple-violet corolla, adaxially with villous indument along margins, filiform and undivided corona segments, and follicles acutely divergent and connate only at the tips. It is determined that P. gracilis is distributed in 7, and P. graeca is in 91 localities in Türkiye. With this study, a significant contribution was made to the morphological descriptions of Periploca taxa distributed in Türkiye and their distribution in the country was updated.