Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightSonuç olarak bu çalışma serum cTn-I konsantrasyonunun 0.8 ng/mL’ nin üstünde olması kötü prognozun belirleyicisi olduğunu ve yüksek serum cTnI konsantrasyonu ile kısa yaşam süresi arasında ilişki olduğunu gösterdi
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışmada, CPV-2’li köpeklerde cTn-I konsantrasyonunun klinik öneminin değerlendirilmesi amaçlandı. Çalışmanın materyalini değişik ırk ve her iki cinsiyetten 4-10 haftalık yaşta 25’i hasta ve 25’i sağlıklı olmak üzere 50 yavru köpek oluşturdu. Sağaltım uygulamasının başlatılmasına rağmen serum cTn-I konsantrasyonu > 0.8 ng/mL olan hasta köpeklerin 12’si kliniğe getirildikten sonraki 24 saat içinde öldü. Kliniğe getirildikten sonra 24-72. saatlerde ölen 4 köpek ile sağaltım sonucu iyileşen 9 köpekte cTn-I konsantrasyonları <0.156 ng/mL (cut-off değeri) bulundu. Sağlıklı köpeklerde serum cTn-I konsantrasyonu 0,156 ng/ml değerinin (cut-off) altında saptandı. CTn-I konsantrasyonu karşılaştırıldığında ölen ve iyileşen köpekler arasında önemli farklılık saptandı (p<0.001). Serum cTn-I konsanrasyonu> 0.8 ng/mL olan köpeklerde yaşam zamanı 1 gün iken cTn-I konsantrasyonı <0.156 ng/mL olan köpeklerde ortalama yaşam süresi 2.5 gün (p<0,001) olarak hesaplandı.Serum cTn-I konsantrasyonu açısından değerlendirildiğinde yaş ortalamaları arasında istatiksel olarak önemli bir farklılık bulunmadı (p>0.05). Ölen 12 köpeğin (cTn-I > 0.8 ng/mL) nekropsisinde kalbin histopatolojik incelemesinde myokarditise bağlı patolojik değişiklikler belirlenirken ölen diğer 4 köpekte (cTn-I<0.156) kalp kasında herhangi bir patolojik değişikliğe rastlanmadı. Sonuç olarak bu çalışma serum cTn-I konsantrasyonunun 0.8 ng/mL’ nin üstünde olması kötü prognozun belirleyicisi olduğunu ve yüksek serum cTnI konsantrasyonu ile kısa yaşam süresi arasında ilişki olduğunu gösterdi
Abstract
The objective of study was to determine the clinical significance of serum cTn-I level in dogs infected with Canine parvovirus-2 (CPV-2). The study material consisted of 4- to 10-week-old puppies of either sexes and 8 different breeds of twenty five dogs with CPV-2. Control group consisted of 4- to 10-week-old puppies of either sexes and 7 different breeds of twenty five dogs. Although treatment, 12 of the dogs with serum cTn-I level > 0.8 ng/mL died within 24 hours of admission. Remaining 13 dogs, had the serum cTn-I level <0.156 ng/mL (cut-off). Of 13 dogs, 4 died within 24-72 hours of admission and 9 were recovered. In terms of cTn-I concentration, whether below 0.156 ng/mL or above 0.8 ng/mL there was a statistically significant difference between survivor and non-survivor animals (p<0.001). Construction of Kaplan-Meier, survival curves revealed dogs with a cTn-I concentration > 0.8 ng/mL had survival time of 1 day, whereas dogs with a cTn-I concentration <0.156 ng/mL had a median survival time of 2.5 days (p<0,001). No statistically significant difference was determined between the mean ages of two groups (dogs with cTn-I concentration <0.156 and > 0.8 ng/mL) (p>0.05). At necropsy, the histopathological examination of the heart revealed the presence of pathological myocarditis findings in 12 of the non-survivor dogs (cTn-I > 0.8 ng/mL), whilst in the other non-survivor 4 dogs (cTn-I<0.156), no pathological alteration was observed in the myocardium. The present study demonstrated that serum cTn-I concentrations > 0.8 ng/mL were indicators of poor prognosis and increased serum cTn-I concentrations were consistent with short survival times in dogs with CPV-2