KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2026 / Cilt: 6 Sayı: 4

Okul Yöneticilerinin Alo 147 Hakkındaki Görüşlerinin Bilgi Uçurma Açısından Değerlendirilmesi

The Evaluation of Views of School Administrators About Alo147 in Terms of the Whistleblowing

Hayriye Sultan Tunç0000-0003-0824-7908
Asiye Toker Gökçe(KOCAELİ ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-1909-1822
Sayfa
477–487
Yayın Tarihi
2018-04-12
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Analiz sonunda bulgular sekiz tema altında toplanmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı okul yöneticilerinin ALO 147’ye yönelik görüşleri ve ALO 147’nin etkili kullanımına ilişkin önerilerini ortaya koymaktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması deseniyle yürütülen araştırmanın çalışma grubu, kota örnekleme yöntemiyle seçilmiş ve ALO 147 başvurularını cevaplamış 10 okul yöneticisi oluşturmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Analiz sonunda bulgular sekiz tema altında toplanmıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Bilgi Uçurma · Bilgi Uçurma Süreci · Okul Yöneticisi

Özet

Bu çalışmanın amacı okul yöneticilerinin ALO 147’ye yönelik görüşleri ve ALO 147’nin etkili kullanımına ilişkin önerilerini ortaya koymaktır. Nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması deseniyle yürütülen araştırmanın çalışma grubu, kota örnekleme yöntemiyle seçilmiş ve ALO 147 başvurularını cevaplamış 10 okul yöneticisi oluşturmaktadır. Araştırma verileri yarı yapılandırılmış görüşme yoluyla elde edilmiş olup, toplanan veriler içerik analizi yöntemiyle analiz edilmiştir. Analiz sonunda bulgular sekiz tema altında toplanmıştır. Bu bağlamda okul yöneticilerinin görüşlerine göre ALO 147’nin bilgi uçurma amacıyla kullanılmasının yanında kişisel husumet, politik oyunlar gibi farklı amaçlarla da kullanıldığı tespit edilmiştir. Okul yöneticilerine otokontrol sağlama gibi olumlu etkilerinin yanında baskı oluşturma, düşük motivasyon, duyarsızlık, fazla iş yükü, tükenmişlik ve itibar kaybı gibi olumsuz etkileri olduğu belirlenmiştir. Örgüte yönelik ise hesap verebilirlik ve şeffaflık sağlama, sorunlara karşı farkındalık oluşturma, sorunların erken çözümüne imkân tanıma gibi olumlu etkileri olduğu belirlenmiştir.

Abstract

The aim of this research is to put forward the views of the school principals related to ALO 147 which is a way of whistleblowing. In this research, case study design which is one of the qualitative research methods was used. 10 school principals who answered ALO 147 applications, participated in this research. These participants were selected by quata sampling method. At the end of the analysis, the findings were collected under eight themes. In this context, according to the opinions of the school principals ALO 147 is used for informational purposes as well as for other purposes such as personal animosity and political games. Besides its positive effects such as providing autocontrol to school administrators, it is determined that they have also negative effects such as pressure formation, low motivation, insensitivity, excessive workload, burnout and loss of motivation. Consequently, it is determined that it has positive effects such as providing accountability and transparency, creating awareness against problems, and enabling early resolution of problems.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Tunç, H. S., Gökçe, A. T. (2018). Okul Yöneticilerinin Alo 147 Hakkındaki Görüşlerinin Bilgi Uçurma Açısından Değerlendirilmesi. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 6 Sayı: 4, 477–487. https://doi.org/10.18506/anemon.347443

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (30)

  1. Kaynakça Aktan, C.C. (2006). Organizasyonlarda Yanlış Uygulamalara Karşı Bir Sivil Erdem, Ahlaki Tepki Ve Vicdani Red Davranışı: Whistleblowing. Mercek Dergisi,2006(1)
  2. Aydın, U. (2003). İş hukuku açısından işçinin bilgi uçurması. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2(2),79-100.
  3. Baxter, P.,ve Jack, S. (2008). Qualitativecasestudymethodology: Study design and implementation for novice researchers. Thequalitativereport, 13(4), 544-559.
  4. Brown, A.J. (2008). Whistleblowing In The Australian Public Sector: Enhancing The Theory And Practice Of İnternal Witness Management İn Public Sector Organisations. Anu E Press,Australia. Http://Epress.Anu.Edu.Au/Whistleblowing Citation.Html
  5. Chiu, R.K.(2003). Ethical Judgment and Whistleblowing Intention: Examining the Moderating Role of Locus of Control. Journal of Business Ethics. 43- 65. Gall, M.D:., Borg, W.R ve Gall, J.P. (1996). Educational research an İntroduction (6. Baskı).USA: Longman Publisher.
  6. Gerçek, H. (2005). Mühendisilikte etik sorunların ele verilmesi. Madencilik Dergisi, 44(4), 29-38.
  7. MEB. (t.y). Milli Eğitim Bakanlığı İletişim Merkezi (MEBİM). http://www.meb.gov.tr/duyurular/duyurular2012/basinmus/alo147.html 18.10.2016 tarihinde erişim.
  8. MEB (2012). Millî Eğitim Bakanlığı İletişim Merkezi Genelge No:2012/02 http://mevzuat.meb.gov.tr/html/2012_2/genelge2012_2.html 02.12.2016 tarihinde erişim.
  9. Miceli, M.P., Near, J.P. (1984). 'The Relationships among Beliefs, Organizational Position, and Whistle Blowing Status: A Discriminant Analysis'. Academy of Management Journal 27(4), 687-705.
  10. Miceli, M. P. and Near, J. P. (1985). Characteristics of organizational climate and perceived wrongdoing associated with whistleblowing decisions. Personnel Psychology, 38 (3), 525-544.
  11. Miceli, M. P. Near, J. P., Schwenk, C. R. (1991). Who blows the whistle and why? Industrial and Labor Relations Review, 45 (1), 113-130.
  12. Miceli, M., Near, J. P. (1992). Blowing the whistle: The organizational and legal implications for companies and employees. New York: Lexington
  13. Miceli, M.P., Near, J.P. ve Dworkin, T.M. (2009). A Word to the Wise: How Managers and Policy-Makers can Encourage Employees to Report Wrongdoing. Journal of Business Ethics 86 (3), 379–396.
  14. Özaslan G., Ünal A., (2016). Öğretmenlerde açığa çıkarma davranışı: Mevcut durum ve öneriler. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi 22(3), 321-350. Resmi Gazete (1965). 657 Sayılı Devlet Memurları Kanunu. www.mevzuat.gov.tr 12.2016 tarihinde erişim.
  15. Resmi Gazete (2016). Kişisel Verilerin Korunması Kanunu. http://www.mevzuat.gov.tr/ Metin1.Aspx?MevzuatKod=1.5.6698&MevzuatIliski=0&sourceXmlSearch= &Tur=1&Tertip=5&No=6698. 22.02.2017 tarihinde erişim.
  16. Rothschild, J.ve Miethe, T. D., (1999). Whistle-blower Disclosures and Management Retaliation the Battle to Control Information about Organization Corruption. Work and Occupations, 26(1), pp.107-128.
  17. Sağyan, S. ve Bedük, A. (2011). Whistleblowing. Örgüt Psikolojisi Yeni yaklaşımlar güncel konular içinde (Editör) Aykut Bedük. Atlas Akademi: Konya.
  18. Toker-Gökçe, A. (2013). Teachers’value orientations as determinants of preference for external and anonymous whistleblowing. International Journal of Humanities and Social Science, 3(4), 163-173.
  19. Toker-Gökçe, A. (2014a). Öğretmenlerin farklı bilgi uçurma tercihlerinde belirleyici olan değer yönelimleri. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(2), 1-11.
  20. Toker-Gökçe, A. (2014b). Okul yönetiminde bilgi uçurma (whistle-blowing). Prof.Dr.Haydar Taymaz Armağan Kitabı: Eğitim Yönetimi Denetimi ve Politikaları Yazıları içinde. Ankara: Pegem Akademi.ISBN (Yayın) No: 978-605-364-932-8.
  21. Toker- Gökçe, A. (2015). Örgütlerde istenmeyen davranışlar: yıldırma (mobbing) ve bu tür davranışları önlemede yardımcı bilgi uçurma (whistle-blowing). Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayını içinde. Ankara Üniversitesi Basımevi, Ankara. ISBN (Yayın) No: 978-605-136-220-5.
  22. Tsahuridu, E. (2011). Whistleblowing management is Risk management. Lewis, D. ve Vandekerckhove, W. (edt) Whistleblowing and Democratic Values içinde. London: International Whistleblowing Research Network, 56-69.
  23. Vandekerckhove, W., Brown, A. J., ve Tsahuridu, E. (2014). Managerial responsiveness to whistleblowing: Expanding the research horizon. Brown, AJ, Lewis, D., Moberly, R.ve Vandekerckhove, W. (editörler) International Handbook on Whistleblowing Research içinde. Londra: Edward Elgar 298-327.
  24. Vandekerckhove, W. (2015). Does Following A Whistleblowing Procedure Make A Difference? The Evidence From The Research Conducted For The Francis Inquiry. En Lewis, D. Vandekerckhove, W. (editör.) Developments in whistleblowing research. İçinde. Londra: International Whistleblowing Research Network.
  25. Yeoh, P. (2014). Whistleblowing: motivations, corporate self-regulation, and the law. International Journal of Law and Management, 56(6), 459-474.
  26. Yıldırım, A. ve Şimşek, H.(2008). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
  27. Yüksel, A., Mil, B. Ve Bilim, Y. (2007). Nitel araştırma: Nedeni nasıl, niçin? Ankara: Detay Yayıncılık.
  28. Brown, A.J. (2008). Whistleblowing In The Australian Public Sector: Enhancing The Theory And Practice Of İnternal Witness Management İn Public Sector Organisations. Anu E Press,Australia. Http://Epress.Anu.Edu.Au/Whistleblowing Citation.Html
  29. Toker-Gökçe, A. (2014b). Okul yönetiminde bilgi uçurma (whistle-blowing). Prof.Dr.Haydar Taymaz Armağan Kitabı: Eğitim Yönetimi Denetimi ve Politikaları Yazıları içinde. Ankara: Pegem Akademi.ISBN (Yayın) No: 978-605-364-932-8.
  30. Yüksel, A., Mil, B. Ve Bilim, Y. (2007). Nitel araştırma: Nedeni nasıl, niçin? Ankara: Detay Yayıncılık.