KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2026 / Cilt: 6 Sayı: 6

Çalışanlarda Erteleme Davranışı (İşyeri Prokrastinasyonu) Gelişiminde Zaman Tuzaklarının Etkisi

Impact of Time Traps on the Development of Procrastination Behavior (Workplace Procrastination) in Employees

Sibel Aydemir(Bülent Ecevit Üniversitesi/ZMYO)0000-0002-6599-681X
Sayfa
1031–1040
Yayın Tarihi
2018-12-02
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Gerçekleştirilen analizler sonucunda; zaman tuzaklarının erteleme davranışına etki eden önemli bir faktör olduğu, özellikle de kişi kaynaklı zaman tuzaklarının erteleme davranışı üzerinde baskın bir etkisi olduğu sonucuna varılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı, çalışanlarda erteleme davranışı eğilimi ile zaman tuzaklarını saptamak, erteleme davranışı ile zaman tuzakları arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığını araştırmak, eğer anlamlı bir ilişki var ise kişi ve iş kaynaklı zaman tuzaklarının erteleme davranışına etkisini belirlemek ve çalışanların erteleme davranışının demografik faktörlere göre anlamlı bir farklılık gösterip göstermediğini incelemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu amaca bağlı olarak Zonguldak ilinde faaliyet gösteren özel bir işletmede çalışan 170 kişiden yüz yüze anket yöntemiyle veri elde edilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Gerçekleştirilen analizler sonucunda; zaman tuzaklarının erteleme davranışına etki eden önemli bir faktör olduğu, özellikle de kişi kaynaklı zaman tuzaklarının erteleme davranışı üzerinde baskın bir etkisi olduğu sonucuna varılmıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:İşyeri Prokrastinasyonu · Erteleme Davranışı · Zaman Tuzakları

Özet

Bu çalışmanın amacı, çalışanlarda erteleme davranışı eğilimi ile zaman tuzaklarını saptamak, erteleme davranışı ile zaman tuzakları arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığını araştırmak, eğer anlamlı bir ilişki var ise kişi ve iş kaynaklı zaman tuzaklarının erteleme davranışına etkisini belirlemek ve çalışanların erteleme davranışının demografik faktörlere göre anlamlı bir farklılık gösterip göstermediğini incelemektir. Bu amaca bağlı olarak Zonguldak ilinde faaliyet gösteren özel bir işletmede çalışan 170 kişiden yüz yüze anket yöntemiyle veri elde edilmiştir. Elde edilen bu veriler SPSS ve AMOS programları ile değerlendirilmiş, güvenirlik, geçerlilik, frekans, korelasyon, çoklu regresyon, Mann-Whitney U ve Kruskal Wallis H testleri ile analiz edilmiştir. Gerçekleştirilen analizler sonucunda; zaman tuzaklarının erteleme davranışına etki eden önemli bir faktör olduğu, özellikle de kişi kaynaklı zaman tuzaklarının erteleme davranışı üzerinde baskın bir etkisi olduğu sonucuna varılmıştır.

Abstract

The purpose of this study is to detect the tendency to procrastination and time traps in employees, to investigate if there is a meaningful relationship between procrastination behavior and time traps and, if there is a meaningful relationship, to determine the impact of employee or work-based time traps on procrastination behavior and to examine whether this behavior of employees has a meaningful difference according to demographic factors. Therefore, using a face-to-face survey method, the data have been obtained from 170 employees working in a private company in Zonguldak. These data were evaluated by SPSS and AMOS programs and analyzed with reliability, validity, frequency, correlation, multiple regression, Mann-Whitney U and Kruskal Wallis H tests. As a result of the analyzes; we drew a conclusion that time traps are an important factor influencing procrastination in workplace and in particular, employee-based time traps have a dominant impact on procrastination.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Aydemir, S. (2018). Çalışanlarda Erteleme Davranışı (İşyeri Prokrastinasyonu) Gelişiminde Zaman Tuzaklarının Etkisi. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 6 Sayı: 6, 1031–1040. https://doi.org/10.18506/anemon.411753

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (50)

  1. Adams, G. A., & Jex, S. M. (1999). Relationships between time management, control, work-family conflict, and strain. Journal of Occupational Health Psychology, 4, 72-77.
  2. Akatay, A. (2003). Örgütlerde Zaman Yönetimi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10, 281-300.
  3. Akhtar, S., & Malik, M. F. (2016). Effect of Boredom and Flexible Work Practices on the Relationship of WFC with Procrastination and Affective Commitment: Mediation of Non-Work-Related Presenteeism. Global Journal of Flexible Systems Management, 17(4), 343-356.
  4. Aksoy, H. (2017). Kamu Kurumlarında Erteleme Davranışı: Bir Kamu Kurumunda Örnek Çalışma. Yüksek Lisans Tezi. Eskişehir: Osmangazi Üniversitesi.
  5. Akyüz, B., Ünal, Ö. F., Mete, M. & Doger, F. (2015). İnşaat Sektöründe Zaman Yönetimi: Irak’ın Kuzeyindeki Türk Şantiyeleri Üzerine Bir Araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1 (21), 85-106.
  6. Azar, S. (2017). Time Management Behaviors Sanction Adoption of Flexible Work Arrangements. Journal of Economic Development, Management, IT, Finance and Marketing, 9(1). 12-24.
  7. Azimi, H., Ajalli, M., & Amari, M. (2017). Presentation of a Model for Survey of the Effective Factors on Procrastination of Employees in Organizations. International Journal of Management, Accounting and Economics, 4(6), 675-681.
  8. Bailey, C. (2017). Productivity 5 Research-Based Strategies for Overcoming Procrastination. Harvard Business Rewiev, Harvard Business School Publishing Corporation.
  9. Barling, J., Cheung, D., & Kelloway, E. K. (1996). Time management and achievement striving interact to predict car sales performance. Journal of Applied Psychology, 81, 821-826.
  10. Charumathi, N., Anusha, V., & Josephin, J. (2013). Time Management Area: Human Resource. IOSR Journal of Business and Management, 42-45,
  11. Choi, J. N., & Moran, S. V. (2009). Why not procrastinate? Development and validation of a new active procrastination scale. Journal of Social Psychology, 149(2), 195-211.
  12. Christopher A. W., Won, S., & Hussain, M. (2017). Examining the relations of time management and procrastination within a model of self-regulated learning. Metacognition Learning, 12, 381-399.
  13. Chun Chu, A. H., & Choi, J. N. (2005). Rethinking procrastination: Positive effects of “active” procrastination behavior on attitudes and performance. The Journal of Social Psychology, 145 (3), 245-264.
  14. Cirillo, F., (2006). The Pomodoro Technique, http://baomee.info/pdf/technique/1.pdf.
  15. De Graaf, J. (2003). Take Back Your Time: Fighting Overwork and Time Povertyin America. San Francisco: Berrett-Koehler.
  16. Drucker, P. F. (1967). The effective executive. Oxford, UK: Butterworth-Heinemann.
  17. Erdem, R. (1997). Zaman Yönetimi ve Hastane Üst Düzey Yöneticileri Açısından Bir Uygulama. Yüksek Lisans Tezi. Ankara: Hacettepe Üniversitesi.
  18. Farrell, M. (2017). Time Management, Journal of Library Administration, 57, 215-222.
  19. Genç, E., & Aydoğan, E. (2016). İşyerinde Sanal Tembellik Davranışı Ve Etkin Zaman Yönetimi İlişkisi: Bir Kamu Kurumunda Araştırma, Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 18(2), 558-571.
  20. Hafner, A., & Stock, A. (2010). Time management training and perceived control of time at work. Journal of Psychology, 144, 429-447.
  21. Hafner, A., Oberst, V., & Stock, A. (2014). Avoiding procrastination through time management: An experimental intervention study. Educational Studies, 40, 352-360.
  22. Hofer, M., Kuhnle, C., Kilian, B., & Fries, S. (2012). Cognitive ability and personality variables as predictors of school grades and test scores in adolescents. Learning and Instruction, 22, 368-375.
  23. Kimmel, J. (2008). How Do We Spend Our Time? Evidence from the American Time Use Survey. Kalamazoo, MI: W.E. Upjohn Institute for Employment Research.
  24. Kirillov, A. V., Kabdullinovna, T. D., Vinichenko, M. V., & Makushkin, S. A. (2015). Theory and Practice of Time- Management in Education. Asian Social Science; 11(19), 193-204.
  25. Kocabaş, İ., & Erdem, R. (2003). Yönetici Adayı Öğretmenlerin Kişisel Zaman Yönetimi Davranışları, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13(2), 203-210.
  26. Macan, T. H., Shahani, C., Dipboye, R. L., & Phillips, A. P. (1990). College students’ time management: Correlations with academic performance and stress. Journal of Educational Psychology, 82, 760-768.
  27. Mackenzie, A., & Nickerson, P. (2009). The Time Trap. Fourth Edition, American Management Association, USA.
  28. Major, V. S., Klein, K. J., & Ehrhart, M. G. (2002). Work time, work interference with family, and psychological distress. Journal of Applied Psychology, 87, 427-36.
  29. Menzies, H. (2005). No Time: Stress and the Crisis of Modern Life, Vancouver: Douglas & McIntyre.
  30. Nonis, S. A., Teng, J. K., & Ford, C. W. (2005). A crosscultural investigation of time management practices and job outcomes. International Journal of Intercultural Relations, 29, 409-428.
  31. Okada, E. M., & Hoch, S. J. (2004). Spending Time versus Spending Money,” Journal of Consumer Research, 31, 313-23.
  32. Orlikowsky, W. J., & Yates, J. (2002). It's about time: Temporal structuring in organizations. Organization Science, 13(6), 684-700.
  33. Örücü, E., Tikici, M., & Kanbur, A. (2007). Farklı Sektörlerde Faaliyetlerini Sürdüren İşletmelerde Zaman Yönetimi Üzerine Ampirik Bir Araştırma: Bursa İli Örneği. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 6(20), 9-31.
  34. Palmer, D. K., & Schoorman, F. (1999). Unpackaging the Multiple Aspects of Time in Polychronicity. Journal of Managerial Psychology, 14(3-4), 323-344.
  35. Pychy, T. A. (2013). Solving the Procrastination Puzzle: A Concise Guide to Strategies for Change. Penguin Grup, USA.
  36. Shih, S. S. (2017). Factors related to Taiwanese adolescents’ academic procrastination, time management, and perfectionism. The Journal of Educational Research, 110(4), 415-424.
  37. Shu, S. B., & Gneezy, A. (2010). Procrastination of Enjoyable Experiences. Journal of Marketing Research, XLVII, 933-944.
  38. Silahtaroğlu, F. (2004). Akademisyenlerde Zaman Yönetimi. Yüksek Lisans Tezi. Tokat: Gaziosmanpaşa Üniversitesi.
  39. Sirois, F. M. (2015). Is procrastination a vulnerability factor for hypertension and cardiovascular disease? Testing an extension of the procrastination-health model. Journal of Behavioral Medicine, 38(3), 578-589.
  40. Sirois, F. M., Van Eerde, W., & Argiropoulou, M. I. (2015). Is procrastination related to sleep quality? Testing an application of the procrastination-health model. Cogent Psychology, 2(1), 1-11.
  41. Steel, P. (2007). The nature of procrastination: A meta-analytic and theoretical review of quintessential self-regulatory failure. Psychological Bulletin, 133(1). 65-94.
  42. Steel, P., Brothen, T., & Wambach, C. (2001). Procrastination and personality, performance, and mood. Personality and Individual Differences, 30, 95-106.
  43. Tice, D. M., & Baumeister, R. F. (1997). Longitudinal study of procrastination, performance, stress, and health: The costs and benefits of dawdling. Psychological Science, 8, 454-458.
  44. Trueman, M., & Hartley, J. (1996). A comparison between the time-management skills and academic performance of mature and traditional-entry university students. Higher Education, 32(2), 199-215.
  45. Van Eerde, W. (2000). Procrastination: Self-regulation in initiating aversive goals. Applied Psychology: An International Review, 49, 372-389.
  46. Van Eerde, W. (2003). Procrastination at Work and Time Management Training. The Journal of Psychology Interdisciplinary and Applied 137(5), 421-434.
  47. Vansteenkiste, M., Sierens, E., Soenens, B., Luyckx, K., & Len, W. (2009). Motivational profiles from a self-determination perspective: The quality of motivation matters. Journal of Educational Psychology, 3, 671-688.
  48. Wanberg, C., Griffiths, R. F., & Gavin, M. B. (1997). Time structure and unemployment: A longitudinal investigation. Journal of Occupational and Organizational Psychology, 70, 75-95.
  49. Zampetakis, L. A., Bouranta, N., & Moustakis, V. S. (2010). On the relationship between individual creativity and time management. Thinking Skills and Creativity, 5, 23-32.
  50. Tice, D. M., & Baumeister, R. F. (1997). Longitudinal study of procrastination, performance, stress, and health: The costs and benefits of dawdling. Psychological Science, 8, 454-458.