Dergiler / MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi / 2021 / Cilt: 10 - Sayı: 2

Tarihsel Süreç ve Öğretiler Bağlamında Çin Dış Politikasının Kuramsallaştırılması

Theorizing Chinese Foreign Policy: Conceptual Tenets in Historical Continuum

Sayfa
1389–1408
Yayın Tarihi
2021-04-19
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu bağlamda makale, uluslararası sistemin mevcut yapısı, işleyişi ve ilkeleriyle ilişkili olarak “revizyonizm” ve “statükoya bağlılık” ikilemine odaklanarak, mevcut teorik yaklaşımları geleneksel ve eklektik kuramsallaştırma olmak üzere iki kategori çerçevesinde ele almaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çin’in dış politika vizyonunu ve davranışının düşünsel yapısını ve Çin öz algısını derin bir şekilde etkileyen temel unsurlardan biri tarih faktörüdür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çin’in dış politikası ve küresel yükseliş stratejisi, bir süreklilik içinde var olan istikrar ve değişimin birleşimiyle karakterize edilir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu bağlamda makale, uluslararası sistemin mevcut yapısı, işleyişi ve ilkeleriyle ilişkili olarak “revizyonizm” ve “statükoya bağlılık” ikilemine odaklanarak, mevcut teorik yaklaşımları geleneksel ve eklektik kuramsallaştırma olmak üzere iki kategori çerçevesinde ele almaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Çin · Küresel Yükseliş · Tarihsel Süreklilik

Özet

Çin’in dış politika vizyonunu ve davranışının düşünsel yapısını ve Çin öz algısını derin bir şekilde etkileyen temel unsurlardan biri tarih faktörüdür. Çin’in dış politikası ve küresel yükseliş stratejisi, bir süreklilik içinde var olan istikrar ve değişimin birleşimiyle karakterize edilir. Bu makale, yükselen bir güç olarak ya da Henry Kissinger’ın ifadesiyle, geri dönen bir güç olarak Çin’in dış politika kimliğinin ve davranışının tarihsel geçmiş etkeniyle belirlendiği fikrini doğrulamaya çalışmaktadır. Tarihsel deneyimlerinin gölgesinde gelişerek yükselen bir Çin’in hem iç siyasi söylemi hem de dış politika stratejisi, Çin ulusunun tarihte yaşadığı olay ve deneyimlere referanslar içerir. Tarihe yönelik bu çağrım en çok Xi Jinping’in “Çin ulusunun yeniden canlanmasını” hızlandırması beklenen “Çin Rüyası” konseptinde tezahür etmektedir. Çin’in dış politika yaklaşımlarının evrimini ana hatlarıyla ve retrospektif bir biçimde açıklayan bu makale, Çin dış politikası ve Çin’in küresel yükselişi olgusuna yönelik kuramsal yaklaşımları özetlemektedir. Bu bağlamda makale, uluslararası sistemin mevcut yapısı, işleyişi ve ilkeleriyle ilişkili olarak “revizyonizm” ve “statükoya bağlılık” ikilemine odaklanarak, mevcut teorik yaklaşımları geleneksel ve eklektik kuramsallaştırma olmak üzere iki kategori çerçevesinde ele almaktadır.

Abstract

One of the main determinants that indelibly influence China’s foreign policy vision and behavior, as well as the ideational structure of Chinese self-perception is the factor of history. China’s foreign policy and its strategy of global rise are characterized by a combination of constancy and change in a continuum. This paper attempted to substantiate the idea that as a rising power or as Henry Kissinger put it, a returning power China’s foreign policy identity and behavior are determined by its historical past. China exists and evolves in the shadow of its past experiences. Both the domestic political narrative and the foreign policy strategy of a rising China contain numerous references to the historical experience of the Chinese nation. This appeal to history is most fully projected in Xi Jinping’s “Chinese Dream” concept, the realization of which is supposed to accelerate the “great rejuvenation of the Chinese nation”. By outlining the evolution of China’s foreign policy approaches in a retrospective manner this paper summarizes the existing conceptual accounts of Chinese foreign policy and the phenomenon of China’s global rise. In doing so the paper differentiates existing theoretical approaches into two categories of conventional and eclectic theorizing with a specific focus on the dichotomy of “revisionism” and “adherence to the status quo” in relation to the existing structure and principles of the international system.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

VALİYEVA, K., ASAL, U. Y. (2021). Tarihsel Süreç ve Öğretiler Bağlamında Çin Dış Politikasının Kuramsallaştırılması. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 2, 1389–1408. https://ajindex.com/articles/136004

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Acharya, A., & Buzan, B. (2017). Why is there no non-western international relations theory? Ten years on. International Relations of the Asia Pacific, 17(3), 1–30.
  2. Allison, G., Robert D. Blackwill, Ali Wyne (2012). The Grand Master’s Insights on China, the United States, and the World. Cambridge: The MIT Press.
  3. Allison, G. (2017). Destined to War. Can America and China Escape Thucydides’s Trap? New York: Houghton Mifflin Harcourt. Bekkevold, J. I. & Ross, R. S. (2016). Introduction. China’s New Leadership in Domestic and International Politics. In R. S. Ross & J. I. Bekkevold (Eds.). China in the Era of Xi Jinping. Domestic and Foreign Policy Challenges (pp. 21-45).
  4. Washington, DC: Georgetown University Press.
  5. Bijian, Z. (2005) China’s Peaceful Rise to Great-Power Status. Foreign Affairs. Retrieved from https://www.foreignaffairs.com/articles/asia/2005-09-01/chinas-peaceful-rise-great-power-status
  6. Bo, Z. (2016). China’s Fifth-Generation Leaders. Characteristics of the New Elite and Pathways to Leadership. In R. S. Ross & J. I. Bekkevold (Eds.). China in the Era of Xi Jinping. Domestic and Foreign Policy Challenges (pp. 47-118).
  7. Washington, DC: Georgetown University Press.
  8. Breslin, S. (2010). China’s emerging global role: dissatisfied responsible great power, Politics, 30 (1), 52–62.
  9. Brzezinski, Z. (1998). The Grand Chessboard: American Primacy and its Geostrategic Imperatives. New York: Basic Books. Brzezinski, Z. (2014). Can China avoid the Thucydides trap? New Perspectives Quarterly, 31(2), 31–33.
  10. Buzan, B. (2001). The English School: An Underexploited Resource in IR. Review of International Studies, 27 (3), 471- 488. Buzan, B. (2004). From International to World Society? English School Theory and the Social Structure of Globalization. Cambridge: Cambridge University Press.
  11. Buzan, B. (2010) China in International Society: Is ‘Peaceful Rise’ Possible? The Chinese Journal of International Politics, 3 (1), 5–36
  12. Buzan B. (2014). The ‘Standard of Civilisation’ as an English School Concept. Millennium, 42 (3), 576-594.
  13. Buzan, B. (2018). China’s rise in English school perspective. International Relations of the Asia-Pacific. 1-28
  14. Callahan, W. (2005). How to understand China: the dangers and opportunities of being a rising power. Review of International Studies, 31, 701-714.
  15. Christensen, T. (2016). The China Challenge: Shaping the Choices of a Rising Power, New York: W. W. Norton. Danner, L. (2018). China’s Grand Strategy Contradictory Foreign Policy? London: P