Dergiler / Akademik Dil ve Edebiyat Dergisi / 2026 / Cilt: 10 Sayı: 1

Latîfî Tezkiresi Mukaddimesini Ben-Anlatısı Olarak Okumak

Reading The Preface of Latîfî's Tazkirah As a Self-Narrative

Kadri Hüsnü Yılmaz(Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi)0000-0002-2117-6633
Sayfa
201–212
Yayın Tarihi
2026-03-30
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu bakış açısıyla incelenen mukaddimede, Latîfî’nin sıkıntıları, endişeleri, yalnızlığı, dost/ları, eserleri ve edebî kişiliği gibi hayatına dair çeşitli bilgiler tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Şair ve yazarların, genellikle eserlerinin başlarında, özellikle de sebeb-i telif veya hasbihal kısımlarında, seyahat ettikleri yerler ve buralarda karşılaştıkları olaylar, içerisinde bulundukları durumlarla ilgili sıkıntı, endişe, yalnızlık gibi hisler ya da şahsi gözlemlerine dair kendi hayat hikayelerinden izlere rastlamak mümkündür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu izlere dair tespitler, kimi zaman kurmaca da olsa yazarların kendi kalemlerinden çıktığı için biyografi yazımı açısından değer taşırlar.
💡
Sonuç & Katkı:Bu bakış açısıyla incelenen mukaddimede, Latîfî’nin sıkıntıları, endişeleri, yalnızlığı, dost/ları, eserleri ve edebî kişiliği gibi hayatına dair çeşitli bilgiler tespit edilmiştir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Klâsik Türk Edebiyatı · Biyografi · Latîfî Tezkiresi

Özet

Şair ve yazarların, genellikle eserlerinin başlarında, özellikle de sebeb-i telif veya hasbihal kısımlarında, seyahat ettikleri yerler ve buralarda karşılaştıkları olaylar, içerisinde bulundukları durumlarla ilgili sıkıntı, endişe, yalnızlık gibi hisler ya da şahsi gözlemlerine dair kendi hayat hikayelerinden izlere rastlamak mümkündür. Bu izlere dair tespitler, kimi zaman kurmaca da olsa yazarların kendi kalemlerinden çıktığı için biyografi yazımı açısından değer taşırlar. Ancak yalnızca bu amaca mahsus kaleme alınan metinler için “ben-anlatısı” teriminin kullanılması gerektiği görüşlerinin yanında bu bakış açısıyla incelenecek yazma kültürü içinde kaleme alınmış neredeyse her eserde, yazarın “ben”ine ait unsurlar bulunabileceği için “ben-anlatısı”nın birer parçası olarak değerlendirilebileceği görüşleri de mevcuttur. Nitekim, Evliya Çelebi’nin Seyahatnâme, Kâtip Çelebi’nin Mizânü’l-Hakk fi İhtiyâri’l-Ehakk, Taşköprülüzâde’nin Eş-Şakâ'iku'n-Nu'mâniyye Fî ‘Ulemâ'id-Devleti'l-‘Osmâniyye ve Âşık Çelebi’nin Meşâ‘irü’ş-Şu‘arâ adlı eserlerinin bu nazarla incelendikleri ve yazarlarının hayat hikayelerinden kesitlerin tespit edildiği görülmektedir. Bu çalışmada, klasik Türk edebiyatının biyografi sahasında, yer verilen şairlerin seçilme ölçütleri ve onların edebî yetkinliklerine dair kaydedilen isabetli görüşleri barındırması açısından en önemli eserlerinden biri olarak kabul edilen Tezkiretü’ş-Şu’arâ ve Tabsıratü'n-Nuzamâ’nın mukaddimesinde müellifi Latîfî’nin “ben”ine dair izler aranmıştır. Bu bakış açısıyla incelenen mukaddimede, Latîfî’nin sıkıntıları, endişeleri, yalnızlığı, dost/ları, eserleri ve edebî kişiliği gibi hayatına dair çeşitli bilgiler tespit edilmiştir.

Abstract

It is possible to find traces of poets' and writers' personal life stories in the beginnings of their works, especially in the sections on the reason for writing or conversation, where they describe the places they have traveled to and the events they have encountered there, along with their feelings of distress, anxiety, loneliness, or personal observations related to the situations they found themselves in. These observations, even if sometimes fictional, are valuable for biographical writing because they come from the authors' own pens. However, alongside the view that the term “self-narrative” should only be used for texts written specifically for this purpose, there is also the view that, since elements belonging to the author's ‘I’ can be found in almost every work written within the writing culture examined from this perspective, they can be considered part of the “self-narrative.” Indeed, Evliya Çelebi's Seyahatname, Katip Çelebi's Mizanu'l-Hakk fi Ihtiyari'l-Ehakk, Taşköprülüzâde's Eş-Şakâ'iku'n-Nu'mâniyye Fî ‘Ulemâ'id-Devleti'l-‘Osmâniyye, and Âşık Çelebi's Meşâ‘irü’ş-Şu‘arâ have been examined from this perspective, and excerpts from the authors' life stories have been identified. This study seeks the traces of author Latîfî's self in the preface of Tezkiretü’ş-Şu’arâ ve Tabsıratü'n-Nuzamâ, considered one of the most important works in the field of classical Turkish literature biography, due to its accurate criteria for selecting the poets included and its assessments of their literary competence. Examining the introduction from this perspective, various aspects of Latîfî's life have been identified, including his hardships, anxieties, loneliness, friends, works, and literary personality.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Yılmaz, K. H. (2026). Latîfî Tezkiresi Mukaddimesini Ben-Anlatısı Olarak Okumak. Akademik Dil ve Edebiyat Dergisi, Cilt: 10 Sayı: 1, 201–212. https://doi.org/10.34083/akaded.1873160

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (21)

  1. Andrews, G. W., Dalyan, A. (2019). İki farklı Latifi tezkiresi ve nüshaları. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı-BELLETEN, 68 (Aralık), 49-68.
  2. Aynur, H. (2011). Kurgusu ve vurgusuyla kendi kaleminden Âşık Çelebi’nin yaşamöyküsü. H. Aynur, A. Niyazioğlu (der). Âşık Çelebi ve Şairler Tezkiresi Üzerine Yazılar içinde (s. 19-56). Koç Üniversitesi Yayınları, s. 19-56.
  3. Ayten, İ. H. (2023). Bir Rüya’nın peşinde: Bir ben-anlatısı olarak Şehzade Korkud’un Vesîletü’l-ahbâb’ı. Ceride: Ben Anlatıları Araştırmaları Dergisi, 1(2), 12-64.
  4. Canım, R. (2000). Latîfî, Tezkiretü'ş-Şu'arâ ve Tabsıratü'n-Nuzamâ (İnceleme-Metin). AKM Yayınları.
  5. Canım R. (2016). Bir biyografi ustası, bir klâsik dönem edebiyat eleştirmeni Latîfî ve Şairler Tezkiresi. Hikmet-Akademik Edebiyat Dergisi [Journal of Academic Literature], Prof. Dr. Mine MENGİ Özel Sayısı, 2(5), 109-134.
  6. Çapan P. (2016). Otobiyografi geleneğinde veciz bir örnek: Kâtib Çelebi biyografisi. Hikmet-Akademik Edebiyat Dergisi [Journal of Academic Literature], Prof. Dr. Mine MENGİ Özel Sayısı, 2(5), 45-62.
  7. Fazlıoğlu, İ. (2023). Hoşça bak zâtına.”: İslâm-Osmanlı ‘ben-anlatıları’ literatürü üzerine bir değerlendirme. Ceride: Ben Anlatıları Araştırmaları Dergisi, 1(2), 1-11.
  8. Fazlıoğlu, Ş. (2023). Bir Osmanlı âliminin ‘Entelektüel-ben’ Anlatısı: Bandırmalı Küçük Hâmid Efendi’nin Sebeti. Ceride: Ben Anlatıları Araştırmaları Dergisi, 3(1), 21-49.
  9. Gökalp, H. (2009). Eski Türk edebiyatında manzum sergüzeşt-nâmeler. Kitabevi Yayını.
  10. Görgün, H (2024). Bir özanlatı/benanlatısı olarak Ahmed Cevdet Paşa’nın 40. Tezkire’si: Benanlatısı ve tarihyazımında Şşimdiki zaman döngüsü” Osmanlı Araştırmaları / The Journal of Ottoman Studies, LXIV, 377-410. İsen, M. (1999). Latîfî Tezkiresi. Akçağ Yayınları.
  11. Kafadar, C. (2010). Ben ve Başkaları: On yedinci yüzyıl İstanbulu'nda bir dervişin güncesi ve Osmanlı edebiyatında birinci ağızdan anlatılar; Kim Var İmiş Biz Burada Yog İken, 3. Baskı. Metis Yayınları.
  12. Karahasanoğlu, S. (2019). Ben-anlatıları: Tarihsel kaynak olarak imkânları, sınırları. Turkish History Education Journal-Tuhed, 8(1), 211-230.
  13. Levend, A. S. (1973). Türk Edebiyatı Tarihi. TTK Yayını.
  14. Mengi, M. (2016). “Seyahatname’nin otobiyografi/sergüzeşt-i Evliya bölümleri. Hikmet-Akademik Edebiyat Dergisi [Journal of Academic Literature], Prof. Dr. Mine MENGİ Özel Sayısı, 2(5), 87-95.
  15. Özyıldırım, A. E. (2009). Sergüzeşt-nâmeler üzerine hasbihâl veya hasbihâlin sergüzeşti. H. Aynur, M. Çakır, H. Koncu, S. S. Kuru, A. E. Özyıldırım (haz.) Eski Türk Edebiyatı Çalışmaları 4, Nazımdan Nesire Edebî Türler içinde (s. 135-165). Turkuaz Yayınları.
  16. Salman, H. İ. (2022). Osmanlı literatüründe ben-anlatılarına katkı: Abdullah Sâfî’nin (ö. 1898) İftirâ-nâme’si. [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi] İstanbul Medeniyet Üniversitesi.
  17. Şahin, O. (2020). Latîfî Tezkiresini Derkenardan Okumak: Tezkirenin Râşid Efendi Nüshasındaki Notlar Üzerine Bir İnceleme. SEFAD (44), 161-180.
  18. Toska, Z. (2007). 19. Yüzyılda yaşamış bir Paşazade’nin sergüzeşti: Mehmet Rifat ve Efsane-i İbret. A. Külahoğlu İslam, S. Eker (ed.) Edebiyat ve Dil Yazıları, Mustafa İsen’e Armağan içinde (s. 511-543). Grafiker Yayınları.
  19. Tuncer, Ş. (2024). Ben-anlatısı açısından Sultan III. Ahmed’in Hatt-ı Hümâyunları: İmkân ve sınırlılıklar. Osmanlı Araştırmaları / The Journal of Ottoman Studies, LXIV, 293-325.
  20. Andrews, G. W., Dalyan, A. (2019). İki farklı Latifi tezkiresi ve nüshaları. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı-BELLETEN, 68 (Aralık), 49-68.
  21. Fazlıoğlu, İ. (2023). Hoşça bak zâtına.”: İslâm-Osmanlı ‘ben-anlatıları’ literatürü üzerine bir değerlendirme. Ceride: Ben Anlatıları Araştırmaları Dergisi, 1(2), 1-11.