Dergiler / AJIT-e: Bilişim Teknolojileri Online Dergisi / 2017 / Cilt: 8 - Sayı: 30

Türkiye’de 2014 Yılı Cumhurbaşkanlığı Seçim Sürecinde Twitter Kullanımının Müzakereci Demokrasi ve Agonistik Demokrasi Yaklaşımları Çerçevesinde İncelenmesi

The Analysis of Twitter Use in The Process of 2014 Presidential Election in Turkey in Terms of Deliberative Democracy and Agonistic Democracy Approaches

Sayfa
131–154
Yayın Tarihi
2017-10-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ancak eşitlik, özgürlük, rasyonellik, çoğulculuk, iletişimsel güç, etkileşim, eleştirellik ve mücadele olanakları bakımından önemli sınırlılıkları bulunmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı, Twitter’da gerçekleştirilen iletişimi müzakereci demokrasi ve agonistik demokrasi yaklaşımları çerçevesinde Türkiye’de 2014 yılı cumhurbaşkanlığı seçim sürecinde Twitter kullanımı örneği üzerinden incelemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu yaklaşımlar, bir sosyal medya platformu olan Twitter’daki iletişimin eşitlik, özgürlük, rasyonellik, çoğulculuk, iletişimsel güç, etkileşim, eleştirellik ve mücadele gibi kavramlar çerçevesinde değerlendirilmesine imkân sağlamaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Ancak eşitlik, özgürlük, rasyonellik, çoğulculuk, iletişimsel güç, etkileşim, eleştirellik ve mücadele olanakları bakımından önemli sınırlılıkları bulunmaktadır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2014 Verileri
⚙️Değişkenler:Twitter · Political Communication · Deliberative Democracy

Özet

Bu çalışmanın amacı, Twitter’da gerçekleştirilen iletişimi müzakereci demokrasi ve agonistik demokrasi yaklaşımları çerçevesinde Türkiye’de 2014 yılı cumhurbaşkanlığı seçim sürecinde Twitter kullanımı örneği üzerinden incelemektir. Agonistik demokrasi ve müzakereci demokrasi yaklaşımları sosyal medyada gerçekleştirilen siyasal iletişim sürecini açıklamak bakımından liberal demokrasi yaklaşımına alternatif katılımcı kuramsal çerçeveler sunmaktadır. Bu yaklaşımlar, bir sosyal medya platformu olan Twitter’daki iletişimin eşitlik, özgürlük, rasyonellik, çoğulculuk, iletişimsel güç, etkileşim, eleştirellik ve mücadele gibi kavramlar çerçevesinde değerlendirilmesine imkân sağlamaktadır. Bu çalışmada, Twitter’da siyasal iletişim, agonistik demokrasi ve müzakereci demokrasi yaklaşımları kullanılarak, 10 Ağustos 2014 tarihinde Türkiye’de halkın ilk defa oy kullandığı Cumhurbaşkanı seçimi sürecinde Twitter’da gerçekleştirilen paylaşımlar üzerinden incelenmiştir. Çalışmanın yöntemi içerik çözümlemesine dayanmaktadır. Çalışmanın sonuçlarına göre, Twitter’ın katılım ve iletişim konusunda belirli bir potansiyele sahip olduğunu söylemek mümkündür. Ancak eşitlik, özgürlük, rasyonellik, çoğulculuk, iletişimsel güç, etkileşim, eleştirellik ve mücadele olanakları bakımından önemli sınırlılıkları bulunmaktadır.

Abstract

This study aims at analyzing communication on Twitter using the deliberative democracy and agonistic democracy approaches in terms of the case of Twitter use in the process of 2014 presidential election in Turkey. The approaches of deliberative democracy and agonistic democracy provide participative frameworks alternative to liberal democracy approach to explain political communication on social media. These approaches provide opportunity to evaluate the communication on Twitter, as a social media platform, in terms of the concepts of equality, freedom, rationality, pluralism, communicative power, interactivity, criticism, and struggle. In this study, political communication on Twitter is studied using the approaches of agonistic democracy and deliberative democracy, and messages shared on Twitter during the presidential election on August, 10, 2014 which is the first election consists of citizens’ votes in Turkey. The method of this study consists of content analysis. According to the results of this study, Twitter has a potential to develop participation and communication. However, it has important limits about equality, freedom, rationality, pluralism, communicative power, interactivity, criticism, and struggle.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DEMİRHAN, K. (2017). Türkiye’de 2014 Yılı Cumhurbaşkanlığı Seçim Sürecinde Twitter Kullanımının Müzakereci Demokrasi ve Agonistik Demokrasi Yaklaşımları Çerçevesinde İncelenmesi. AJIT-e: Bilişim Teknolojileri Online Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 30, 131–154. https://ajindex.com/articles/135371

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (5)

  1. Albrecht, S. (2006). Whose voice is heard in online deliberation? A study of participation and representation in political debates on the internet. Information, Communication & Society, 9 (1), 62- 82. Ampofo, L., Anstead, N. & O’Loughlin, B. (2012). Trust, confidence, credibility. In Brian D. Loader ve Dan Mercea (Eds.), Social media and democracy (s. 91-108). Oxon: Routledge. Ausserhofer, J. & Maireder, A. (2013). National politics on Twitter. Information, Communication & Society, 16 (3), 291-314.
  2. Benhabib, S. (1999). Müzakereci demokratik meşruiyet modeline doğru. In Seyla Benhabib (Ed.). Demokrasi ve farklılık (s.101-139). (Zeynep Gürata ve Cem Gürsel, Çev.) İstanbul: Demokrasi Kitaplığı. (Orjjinal Basım Yılı: 1996) Bennett W. L. & Segerberg, A. (2012). Digital media and the personalization of collective action. In B. D. Loader ve D. Marcea (Eds.) Social media and democracy (s. 13-38). Routledge: New York. Bennett, W. L. (2012). The personalization of politics: Political ıdentity, social media, and changing patterns of participation. The ANNALS of the American Academy of Politicaland Social Science, 644 (20). Bruns, A. & Burgess, J. E. (2011). ‘#Ausvotes: how Twitter covered the 2010 Australian Federal Election. Communication, Politics and Culture, 44 (2), 37–56.
  3. Castells, M. (2013). Enformasyon çağı: Ekonomi, toplum ve kültür – ağ toplumunun yükselişi, (Ebru Kılıç, Çev.). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları. (Orijinal Basım Yılı 2000). D’heer, E. & Verdegem, P. (2014). An Intermedia understanding of the networked Twitter ecology. In Bogdan Pătrut & Monica Pătruţ (Eds.). Social media in politics: Case studies on the political power of social media (s. 81-96). Switzerland: Springer. Dahlberg L., & Siapera, E. (2007). Tracing radical democracy and the Internet. In L. Dahlberg & E. Siapera (Eds.) Radical democracy and the Internet (s. 1-16). New York: Palgrave Macmillan. Dahlberg, L. (2007). The Internet and discursive exclusion: From deliberative to agonistic public sphere theory. In L. Dahlberg & E. Siapera (Ed.) Radical democracy and the Internet (s. 128-147). New York: Palgrave Macmillan. Demirhan, K. (2017). Yeni medya’da siyasal iletişim sürecinin kavramsallaştırılmasında alternatif modeller: müzakereci ve agonistik demokrasi yaklaşımları. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 5 (1), 174-200.
  4. Dryzek, J. (1990). Discursive democracy: politics, policy and sience. Cambridge: Cambridge University Press.
  5. Enli, G. S. & S