KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Adnan Menderes Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi / 2025 / Cilt: 22 Sayı: 2

Ege Bölgesi Koşullarında Bazı Mısır (Zea mays L.) Çeşitlerinin Verim ve Kalite Özelliklerinin Belirlenmesi

Determination of the yield and quality characteristics of some corn (Zea mays L.) varieties under the conditions of Aegean Region

Oktay Yavuz(AYDIN ADNAN MENDERES ÜNİVERSİTESİ)0009-0005-7909-7099
Osman Erekul(AYDIN ADNAN MENDERES ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-0276-4843
Sayfa
317–329
Yayın Tarihi
2025-12-31
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışma sonucunda; en yüksek bitki boyu 326.7 cm ile LG 31.642 çeşidinde, en yüksek koçan yüksekliği 151.7 cm ile P2088 çeşidinde, en yüksek koçanda toplam tane sayısı 767.3 adet ile DKC 6980 çeşidinde, en yüksek hektolitre ağırlığı 81.8 kg/hl ile P2088 çeşidinde, en yüksek nişasta oranı %69.82 ile LG 31.642 çeşidinde, en yüksek protein oranı ise %8.95 ile KALUMET çeşidinde ölçülmüştür.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çalışma, Ege bölgesi koşullarında yaygın olarak yetiştirilen tanelik mısır çeşitlerin verim ve kalite özelliklerini tespit etmek amacıyla yürütülmüştür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırma Manisa ili Şehzadeler ilçesine bağlı Hacıhaliller mahallesinde 2023 yılı vejetasyon döneminde gerçekleştirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışma sonucunda; en yüksek bitki boyu 326.7 cm ile LG 31.642 çeşidinde, en yüksek koçan yüksekliği 151.7 cm ile P2088 çeşidinde, en yüksek koçanda toplam tane sayısı 767.3 adet ile DKC 6980 çeşidinde, en yüksek hektolitre ağırlığı 81.8 kg/hl ile P2088 çeşidinde, en yüksek nişasta oranı %69.82 ile LG 31.642 çeşidinde, en yüksek protein oranı ise %8.95 ile KALUMET çeşidinde ölçülmüştür.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2023 · 767.3 adet
⚙️Değişkenler:Tanelik Mısır · Ege Bölgesi · Tane Verimi

Özet

Çalışma, Ege bölgesi koşullarında yaygın olarak yetiştirilen tanelik mısır çeşitlerin verim ve kalite özelliklerini tespit etmek amacıyla yürütülmüştür. Araştırma Manisa ili Şehzadeler ilçesine bağlı Hacıhaliller mahallesinde 2023 yılı vejetasyon döneminde gerçekleştirilmiştir. Deneme tesadüf blokları deneme deseninde 11 farklı tanelik mısır çeşidi ile 3 tekerrürlü olarak yürütülmüştür. Çalışma sonucunda; en yüksek bitki boyu 326.7 cm ile LG 31.642 çeşidinde, en yüksek koçan yüksekliği 151.7 cm ile P2088 çeşidinde, en yüksek koçanda toplam tane sayısı 767.3 adet ile DKC 6980 çeşidinde, en yüksek hektolitre ağırlığı 81.8 kg/hl ile P2088 çeşidinde, en yüksek nişasta oranı %69.82 ile LG 31.642 çeşidinde, en yüksek protein oranı ise %8.95 ile KALUMET çeşidinde ölçülmüştür. Hasat döneminde en düşük tane nemi ise %13.04 ile LG 31.545 çeşidinde ölçülmüştür. Tane veriminde en yüksek değer 1844.5 kg/da ile LG 31.642 çeşidinden elde edilmiştir. Ancak istatistiki açıdan P2088, DKC 6980, P2085 ve LG 31.642 çeşitleri tane verimi bakımından aynı grupta yer almıştır. Kalite değerleri de dikkate alındığında LG 31.642 ve DKC 6980 çeşitleri daha üstün özellikler ortaya koymuştur.

Abstract

This study investigated the yield and quality characteristics of maize varieties commonly grown under the ecological conditions of the Aegean region. The trials were conducted in the Hacıhaliller district of Şehzadeler in Manisa. Eleven different maize varieties were tested in a randomized complete block design with three replications. The variety LG 31.642 had the highest plant height (326.7 cm), while P2088 had the highest cob height (151.7 cm). DKC 6980 had the highest number of grains per cob (767.3), and P2088 had the highest hectolitre weight (81.8 kg/hl). The highest starch content (69.82%) was found in LG 31.642, and the highest protein content (8.95%) in KALUMET. The highest grain yield (1844.5 kg/da) was obtained from LG 31.642. There were no significant differences in yield among the varieties LG 31.642, P2085, and DKC 6980. Overall, the varieties LG 31.642 and DKC 6980 showed the best performance in terms of yield and quality compared to the other varieties tested.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Yavuz, O., Erekul, O. (2025). Ege Bölgesi Koşullarında Bazı Mısır (Zea mays L.) Çeşitlerinin Verim ve Kalite Özelliklerinin Belirlenmesi. Adnan Menderes Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Cilt: 22 Sayı: 2, 317–329. https://doi.org/10.25308/aduziraat.1800133

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Alp O, Koca YO (2020) Aydın bölgesinde yetiştiriciliği yapılan bazı mısır (Zea mays L.) çeşitlerinin tane ve hasıl verimlerinin belirlenmesi. Ziraat Mühendisliği, 369: 30–45.
  2. Anonim (2024) https://www.fao.org/faostat/en/#data/QCL, Erişim tarihi: 10.07.2025.
  3. Aydoğan İ (2020) Manisa/Beydere ekolojik koşullarında yetiştirilen farklı mısır çeşitlerinin verim ve kalite özelliklerinin belirlenmesi. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/Downloads/643569.pdf. Erişim tarihi: 11.07.2025.
  4. Çetin A (2009) Mısırda verim ve verim unsurları yönüyle genotip x çevre interaksiyonunun belirlenmesi [Yüksek Lisans Tezi].
  5. Çetin A, Soylu S (2021) Mısırda verim ve verim unsurları yönüyle genotip x çevre interaksiyonunun belirlenmesi. Bahri Dağdaş Bitkisel Araştırma Dergisi, 10(1): 40–56.
  6. Çölkesen M, Öktem A, Akıncı C, Gül İ, ve İri R (1997) Şanlıurfa ve Diyarbakır koşullarında bazı mısır çeşitlerinde farklı ekim zamanlarının verim ve verim komponentleri üzerine etkisi. Türkiye II. Tarla Bitkileri Kongresi Bildirileri, 22–25 Eylül 1997, Samsun: 139–142.
  7. Kapar H, Öz A (2006) Bazı mısır çeşitlerinin Orta Karadeniz Bölgesinde performanslarının belirlenmesi. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 21(2): 147–153.
  8. Kılınç S, Atakul, Ş, Kahraman Ş (2014). Bazı melez mısır genotiplerinin adaptasyon ve uyum yeteneklerinin belirlenmesi. Uluslararası Mezopotamya Tarım Kongresi, Diyarbakır: 418–423.
  9. Kılınç S, Karademir Ç, Ekin Z (2018). Bazı mısır (Zea mays L.) çeşitlerinde verim ve kalite özelliklerinin belirlenmesi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi, 21(6): 809–816.
  10. Kırtok Y (1998) Mısır Üretimi ve Kullanımı. Kocaoluk Yayınevi, Adana.
  11. Koca YO, Turgut İ, Erekul O (2010). Tane üretimi için yetiştirilen mısırın birinci ve ikinci üründeki performanslarının belirlenmesi. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 47(2): 181–190.
  12. Kün E (1985) Sıcak İklim Tahılları. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayın No: 953, Ders Kitabı No: 275. Öz A, Özata E, Kapar H (2013) Hibrit mısır (Zea mays indendata Sturt.) çeşidi ıslahı üzerine bir araştırma. Tarım Bilimleri Araştırma Dergisi, 6(2): 10–14.
  13. Özsişli B (2010) Kahramanmaraş koşullarında birinci ve ikinci ürün olarak yetiştirilen farklı mısır çeşitlerinde verim ve kalite özelliklerinin incelenmesi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarla Bitkileri ABD.
  14. Sarı O (2009) Bazı melez mısır çeşitlerinin Manisa koşullarında ikinci ürün ekimindeki verim ve verim öğelerinin saptanması. Aydın Adnan Menderes Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarla Bitkileri ABD.
  15. Süzer S (2004) Mısır Tarımı. Trakya Tarımsal Araştırma Enstitüsü Yayınları.
  16. Taş T (2020) Bazı atdişi hibrit mısır (Zea mays indendata Sturt.) çeşitlerinin tane özellikleri ile tane verimi arasındaki ilişkilerin belirlenmesi. ISPEC Tarım Bilimleri Dergisi, 4(2): 222–233.
  17. Turhal K (2021). Effects on maize (Zea mays L.) production of sowing areas and yields per years in Turkey. ISPEC Journal of Agricultural Sciences, 5(2): 418–425