Okul Öncesi Sınıf Yönetimi Uygulamalarıyla Aile Tutumunun Çocuğun Gelişim Özelliklerine Etkisinin Değerlendirilmesi

Kaynakça (35)

1. Akın, Y. (2002). Alti Yaş Grubu Çncuklarmda Başkasının Bakış Açısını Alma Yetisi Üzerinde Eğitiei Drama Programının ve Aile Tutumlarının Etkisinin incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. lstanbul: Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
2. Bacanlı, H. (2002). Gelişim ve Öğrenme. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
3. Ball, C. (1994). Start Right: The importance nf Early Learning. London: Royal Society for the Encouragement of Arts, Manufactures and Commerce.
4. Callaiıan, E. F., Clark, H, (1977). Teaching in the Elementary Schenl, Flaming fer Competence. New York: Macmillian Cc.
5. Çağlar, A., Kurtuluş, E. (2003). Okul Öncesi Eğitiminde Etkili Sınıf Yönetimi. (Ed: Müzeyyen Sevinç), Erken Çocuklukta Gelişim ve Eğitimde Yeni Yaklaşımlar. istanbul: Morga Yayınları.
6. Çamkerten, F. (2001). Üknl Öncesi Eğitimde Uygulanan Program ve Çecukların Eemekratik Davranışları ile Öğretmenlerin Dernekratik Tır—ânın ve Davranışları Arasındaki ilişkinin Değerlendirilmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara: Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü,
7. Çaplı, D. (l993). Geri Zekâlı Çocukların ve Gençlerin Eğitimi. Ankara: Bilgi Yayınevi.
8. Demiriz, S., Karadağ, A., Ulutaş, l. (2003). Üknl Öncesi Eğitim Kurumlarında Eğitim Ortamı ve Donanım. Ankara: Anı Yayıncılık.
9. Erden, M., Karakelle? S., Kıran, B., Kablan, Z. (2002). Erken Çoeııklnk Eğitimi Hizmetlerinin Yaygınlaştırılmasınrla Alternatif Bir Yaklaşım Ülarak KEDV Kadın ve gawk Merkezleri Projesinin Değerlendirilmesi. Erken Çocukluk Gelişimi ve Eğitimi Sempozyumu, Geleceğe Bakış, l7—l8 Ekim 2002. (Yayına Hazırlayan: Okay Bayram Salcı) Ankara: Kök Yayıncılık, ss. 9—20.
10. Ericson, E. ii. (1980). Identity Anıl The Life Cycle. NY; “NW.
11. Fişek, A., Zafer, Ş. (1993). Çocuğunuz Ve Siz. Ankara: MEB.
12. Foot, H. Howe, C., Cheyne, B., Terras, M., Rattı'ay, C. (2000). PrenSelıeel Education: Parents’ Preferences, Knowledge and Expeetatiens. Glasgow: University ef Strathclyde.
13. Alırım.“ İzzet Baysal" Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 2006-2 (13)
14. Freud, S. (1980). A General introduction te Psychnanaiysis. NY: Washington Square Press.
15. Gençtan, E. (1980). Çağdaş İnsanda Normal Dışı Davranışlar. Ankara: Remzi Kitabevi.
16. Gürkan, T. (1986). Öğretmen Tutumlarının Glrul Öncesi Çocuklari Üzerinrieki Etkileri. YAPA — Okul Öncesi Eğitim Yaygınlaştırılınası Semineri. İstanbul: YAPA Yayinlari
17. =— (1982). “Neden Okul Öncesi Eğitim?" Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, e. 15., n. 2, ss. 215—220
18. (l979)— “Anasınıfı Öğretmenlerinin Okul Öncesi Eğirime ilişkin Sorunları,” Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 0.4 n. 22—23, ss. l6—26.
19. Gürşimşek, I., Girgin, G., Harmanlı, Z., Ekinci, D. (2002). Çocuğun Eğitiminde Aile Katılımının Önemi. Erken Çocukluk Gelişimi ve Eğiîirni Sempozyumu, Geleceğe Bakış, 17—18 Ekim 2002. (Y ayına Hazırlayan; Okay Bayram Salar) Ankara: Kök Yayıncılık, ss. 262—275.
20. Meyles, J. (1995). Classroom Managemenâ Bright Ideas far Early Years. Warwickshire: Scholastic Ltd,
21. Oktay. A., Gürkan, T., Zembaî, R., Unutkan, Ö. P. (2003). Okul Öneesi Eğiîim Program Uygulama Rehberi, Ne Yapıyerum? Neden ”Maniyerizm? Nasıl Yapmaliyim? İstanbul: Yapa Yayınları.
22. Ömeroğlu, E., Yaşar, C. (2002). Ev Merkezli Aile Caulk Eğitimi Prngramımn Ev Üriamına Etkisi. Erken Çocukluk Gelişimi ve Eğitimi Sempozyumu, Geleceğe Bakış, 17—18 Ekim 2002. (Yayına Hazırlayan: Okay Bayram Salcı) Ankara: Kök Yayıncılık, ss. 34—51.
23. Öner, N. (1997). Türkiyeşrie Kullanılan Psiknlnjils; Testler. lstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Yayınları.
24. Salk, L. (1993). Çncuğun Duygusal Surumleri. Ankara: Remzi Kitabevi.
25. Sai—gm, N. (2001). Çncnlrlariia Ruh Sağlığı. Ankara: Nobel Yayıncılık.
26. Şahin, F. (2000). Ül—rul Öncesinde Fen Bilgisi Öğrenim ve Akiivite Örnekleri. lstanbul: Yapa Yayinlari.,
27. Şahin, F. T., Öztürk, B., {09, G. (2002). Okul Öncesi Öğretmenlerinin Çocuklara Gösterdikleri Davranış Farklılıkları ve Bu Farklilıklardan Çoçuklnrin Eikilenine Durumu. Erken Çocukluk Gelişimi ve Eğitimi Sempozyumu, Geleceğe Bakiş, 17—18 Ekim 2002. (Yayına Hazırlayan: Okay Bayram Salcı) Ankara: Kök Yayincılık, ss. 106—121. Stacey, M. (1991). l’arenîs and Teacher together: Partnership in Primary and Nursel-y Education. Milton Keynes, Open University Press. Yavuzer, H. (1999). {gem}; Psii—znlnğisi. İslanbul: Remzi Kitabevi.
28. Yörükoğlu, A. (1991.). Eleğişen Tnplumda Aile ve Çncuk. lstanbul: Özgür Yayınları.
29. Zeinbat, R. (2001). Nitelik Açısından Okul Öncesi Eğitim Kurumları ve ilgili Bir Araştırma. lstanbul: Marmara Üniversitesi Yayın No: 669,
30. http://nsi.Esme(lu/Waveseries/himlversions/wave Silimi (Strategies for Classroom Management)
31. Çağlar, A., Kurtuluş, E. (2003). Okul Öncesi Eğitiminde Etkili Sınıf Yönetimi. (Ed: Müzeyyen Sevinç), Erken Çocuklukta Gelişim ve Eğitimde Yeni Yaklaşımlar. istanbul: Morga Yayınları.
32. Fişek, A., Zafer, Ş. (1993). Çocuğunuz Ve Siz. Ankara: MEB.
33. Foot, H. Howe, C., Cheyne, B., Terras, M., Rattı'ay, C. (2000). PrenSelıeel Education: Parents’ Preferences, Knowledge and Expeetatiens. Glasgow: University ef Strathclyde.
34. Ömeroğlu, E., Yaşar, C. (2002). Ev Merkezli Aile Caulk Eğitimi Prngramımn Ev Üriamına Etkisi. Erken Çocukluk Gelişimi ve Eğitimi Sempozyumu, Geleceğe Bakış, 17—18 Ekim 2002. (Yayına Hazırlayan: Okay Bayram Salcı) Ankara: Kök Yayıncılık, ss. 34—51.
35. Şahin, F. (2000). Ül—rul Öncesinde Fen Bilgisi Öğrenim ve Akiivite Örnekleri. lstanbul: Yapa Yayinlari.,