Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: Ergen anksiyetesi ile phubbing arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur (r = 0,308, p < 0,001).
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Yüz yüze etkileşimler sırasında bireyin dikkatini akıllı telefona yönelterek karşısındaki kişiyi görmezden gelmesi olarak tanımlanan phubbing, son yıllarda ergenler arasında giderek yaygınlaşmaktadır. Ancak, Yaygın Anksiyete Bozukluğu (YAB) olan bireylerde anksiyete ile ilişkisi net değildir. Bu çalışma, ergenlerde anksiyete, baş etme stratejileri, phubbing davranışı ve annelerin duygusal işlevselliği arasındaki ilişkileri incelemeyi ve kaçınmacı ile olumsuz baş etme stratejilerinin anksiyete–phubbing ilişkisindeki aracı rolünü test etmeyi amaçlamıştır. Yöntem: Çalışmaya bir çocuk ve ergen psikiyatrisi polikliniğinden başvuran 136 YAB tanılı ergen (%61,0 kız; ortalama yaş = 14,3 ± 1,8 yıl) ve anneleri dahil edilmiştir. Tanılar K-SADS ile konulmuştur. Ergenler anksiyete düzeyi, phubbing ve baş etme becerilerini değerlendiren ölçekleri; anneler ise aleksitimi ve duygu düzenleme güçlüklerini değerlendiren ölçekleri doldurmuştur. Dolaylı etkileri incelemek amacıyla paralel aracılık modeli (PROCESS makrosu; 5.000 bootstrap örneklemi) kullanılmıştır. Bulgular: Ergen anksiyetesi ile phubbing arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur (r = 0,308, p < 0,001). Anne aleksitimisi ve duygu düzenleme güçlükleri genel olarak ergen çıktılarıyla anlamlı ilişkiler göstermemiştir; yalnızca annede duyguları tanımada güçlük, ergen anksiyetesi ile zayıf düzeyde ilişkili bulunmuştur (r = 0,200, p = 0,020). Aracılık analizi, kaçınmacı ve olumsuz baş etme stratejilerinin birlikte anksiyete ile phubbing arasındaki ilişkiyi aracıladığını göstermiştir (toplam dolaylı etki = 0,118, %95 GA [0,02, 0,24]). Bununla birlikte, anksiyetenin phubbing üzerindeki doğrudan etkisi de anlamlıdır. Model, phubbing varyansının %13,4’ünü açıklamaktadır. Sonuç: Bulgular, kaçınma temelli baş etme stratejilerini hedefleyen müdahalelerin, anksiyetesi yüksek ergenlerde phubbing davranışını ve buna bağlı kişilerarası olumsuz sonuçları azaltmada yararlı olabileceğini düşündürmektedir.
Abstract
Aim: Phubbing, defined as ignoring others by focusing on a smartphone during face-to-face interactions, has become increasingly common among adolescents in recent years. However, its relationship with anxiety in patients with Generalized Anxiety Disorder (GAD) remains unclear. This study examined the associations between adolescent anxiety, coping strategies, phubbing behavior, and maternal emotional functioning, and tested whether avoidant and negative coping strategies mediate the anxiety–phubbing relationship. Methods: A total of 136 adolescents with GAD (61.0% female; mean age = 14.3 ± 1.8 years) and their mothers were recruited from a child and adolescent psychiatry outpatient clinic. Diagnoses were established using the K-SADS. Adolescents completed measures assessing anxiety levels, phubbing and coping skills, while mothers completed measures assessing alexithymia and emotion regulation strategies. A parallel mediation model (PROCESS macro; 5,000 bootstrap samples) was used to examine the indirect effects. Results: Adolescent anxiety was positively associated with phubbing (r = 0.308, p < 0.001). Maternal alexithymia and emotion dysregulation showed largely non-significant associations with adolescent outcomes; only maternal difficulty in identifying feelings was weakly associated with adolescent anxiety (r = 0.200, p = 0.020). Mediation analysis indicated that avoidant and negative coping strategies jointly mediated the association between anxiety and phubbing (total indirect effect = 0.118, 95% CI [0.02, 0.24]). However, anxiety also had a significant direct effect on phubbing. The overall model explained 13.4% of the variance in phubbing. Conclusion: These findings suggest that interventions targeting avoidance-based coping strategies may help reduce phubbing and its interpersonal consequences among anxious adolescents.