Dergiler / Adli Tıp Bülteni / 2019 / Cilt: 24 - Sayı: 3

Sivas İlinde Suça Sürüklenen Çocuk Olguların Sosyodemografik ve Klinik Özellikleri

Sociodemographic and Clinical Features of Children Dragged To Crime in Sivas Province

Sayfa
177–182
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular: Olguların %90.6’sı erkekti.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Bu çalışmada suça sürüklenen çocukların sosyodemografik özelliklerinin, işledikleri suç tiplerinin ve zeka düzeylerinin belirlenmesi ve bu çocukları suça iten nedenlerin saptanması amaçlandı.
📊
Temel Bulgular & Veri:Gereç ve Yöntem: Adli makamlarca 01.01.2017-01.06.2018 tarihleri arasında adli rapor düzenlenmesi için Cumhuriyet Üniversitesi çocuk ve ergen ruh sağlığı ve hastalıkları polikliniğine yönlendirilen 86 olgunun dosyası geriye yönelik olarak incelendi.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular: Olguların %90.6’sı erkekti.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2017 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç: Bu çalışmada suça sürüklenen çocukların sosyodemografik özelliklerinin, işledikleri suç tiplerinin ve zeka düzeylerinin belirlenmesi ve bu çocukları suça iten nedenlerin saptanması amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Adli makamlarca 01.01.2017-01.06.2018 tarihleri arasında adli rapor düzenlenmesi için Cumhuriyet Üniversitesi çocuk ve ergen ruh sağlığı ve hastalıkları polikliniğine yönlendirilen 86 olgunun dosyası geriye yönelik olarak incelendi. Olguların yaş, cinsiyet, sosyoekonomik düzeyi, eğitim durumu, zekâ seviyesi ve DSM-5’e göre ruhsal tanıları; işlenen suça ait özellikler ve adli rapor sonuçları değerlendirildi. Bulgular: Olguların %90.6’sı erkekti. Suç tarihindeki yaş ortalamaları 13.76±0.89 idi. Büyük çoğunluğu sosyoekonomik düzeyi düşük ve orta düzeydeki ailelerin çocuklarıydı. %72’sinde herhangi bir ruhsal hastalık saptanmadı. Davranım Bozukluğu (DB) en sık saptanan ruhsal bozukluktu. Büyük çoğunluğunun (%82.5) zekası normaldi. En sık işlenen suç “hırsızlık” (%50) suçuydu. Olguların %30,2‘sinin tekrarlayan suç öyküsü vardı. Bu olgulardan sadece %25.5’i işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabilme ve fille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğine sahipti. Sonuç: Çocuk suçluluğu ülkemizde her geçen gün artmakta olan bir sorundur. Bu nedenle çocukları suç işlemeye iten risk faktörlerinin belirlenmesi ve bu hususta gerekli önlemlerin alınması önem arz etmektedir.

Abstract

Objective: In this study, it was aimed to investigate the sociodemographic characteristics, types of crime and intelligence levels of delinquent children and to determine the reasons that push these children into crime. Materials and Methods: The data of 86 cases who were referred to Cumhuriyet University pediatric and adolescent mental health and diseases outpatient clinic for forensic report by the judicial authorities between 01.01.2017-01.06.2018 were analyzed retrospectively. Age, gender, socioeconomic status, educational level, intelligence level and psychological diagnoses of children according to DSM-5; also, the characteristics of the crime and the results of the forensic reports were evaluated. Results: 90.6% of the cases were male. The mean age at the time of the crime was 13.76 ± 0.89. Most of them were children of low- and middle-level families with low socioeconomic status. 72% of the cases did not have any mental illness. Conduct Disorder (CD) was the most common mental disorder. The majority of cases (82.5%) had normal intelligence. The most frequently committed crime was “theft” (50%). 30.2% of the cases had a history of recurrent crime. Only 25.5% of these cases had the ability to perceive the legal meaning and results of the act and to direct their behavior. Conclusion: Juvenile delinquency is an increasing problem in our country. For this reason, it is important to determine the risk factors that lead children to commit crimes and to take necessary measures in this regard.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SARI, S. A., ÇİÇEK, A. U., BÜTÜN, C., YILDIRIM, A. (2019). Sivas İlinde Suça Sürüklenen Çocuk Olguların Sosyodemografik ve Klinik Özellikleri. Adli Tıp Bülteni, Cilt: 24 - Sayı: 3, 177–182. https://ajindex.com/articles/134439

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Fırat S, İltaş Y, Gülmen MK. Adana’da suça sürüklenen çocukların sosyodemografik özellikleri. Adli Tıp Bülteni 2016
  2. 21(2):86-92. https://doi.org/10.17986/ blm.2016220393 2. Çocuk Hakları Sözleşmesi. T.C. Resmi Gazete, 27 Ocak 1995, sayı:22184. 3. Turan G. Suça sürüklenen çocuklar: Kocaeli örneği. Yüksek Lisans Tezi. Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü
  3. Aksu H, Karakoç Demirkaya S, Gürbüz Özgür B, Gün B. Aydın ilinde bir yıldaki çocuk ve ergen adli olguların değerlendirilmesi. Anadolu Psikiyatr Derg 2013
  4. 14(4):369-377. doi: https://doi.org/10.5455/apd.43501. 5. Cantürk G. Çocuk Suçluluğunda Adli Psikiyatrik Değerlendirme. Sted, 2005
  5. Baltacı A. Çocuk Suçluluğu. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayınlanmamış Doktora Tezi. Ankara, 2011. 7. Türk Ceza Kanunu T.C. Resmi Gazete, 26 Eylül 2009, sayı:5237. 8. Gürel Yılmaz G. Suça Sürüklenen ve Suça Sürüklenmeyen Ergenlerin Benlik Saygısı Düzeylerinin Karşılaştırılması. Maltepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Psikoloji Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul, 2009. 9. Altun H, Şahin N, Fındıklı E, Sınır H. Suça sürüklenen çocukların suç tipleri, sosyodemografik ve klinik özellikleri. J For Med. 2016
  6. 30(3):196-204. DOI: https://doi. org/10.5505/adlitip.2016.86570 10. Tamer H, Aciksari O, Keten A, Karanfil R, Avsar A. Socio-demographic data of delinquent children in Kahramanmaras. J For Med 2014
  7. 28(2):115-20. DOI: https://doi. org/10.5505/adlitip.2014.08760 11. Şen S, Karbeyaz K, Toygar M, Akkaya H. Sociodemographic evaluation of children pushed into crime in Eskisehir. J For Med 2012
  8. 26(3):146-55. DOI: https://doi.org/10.5505/ adlitip.2012.07108 12. Gokcen C, Dursun OB. Evaaluation of forensic cases referred to the child psychiatry clinic of a research hospital. Dusunen Adam Dergisi 2012
  9. 25(3):238-43. 13. Dirol F, Cantürk B, Küçüker H. Evaluation of ability of stand trial examinations of adolescents at Elazıg Forensic Medicine Branch of Council of Forensic Medicine between the years 1997-1999. J Clin Forensic Med 2002
  10. Wong TML, Slotboom AM, Bijleveld CJH. Risk factors for delinquency in adolescent and young adult: A European review. Eur J Criminol 2010
  11. 7(4):266-84. 15. Şengül HA, Cantürk N, Cantürk G, Dağalp R. Evaluation of the children on trial in the Ankara 1st Children’s High Criminal Court for peer abuse. Turk Arch Ped 2012
  12. 47(4):283- 9. DOI: https://doi.org/10.4274/tpa.909 16. Güler G, Sungur MA, Kütük MÖ. Suça Sürüklenen Çocukların Klin